All Chapters of Aking Step-Father, Aking Pagnanasa: Chapter 41 - Chapter 50

KnoxSandaling nagtama ang aming mga tingin. Tila walang hanggan ang bumalot na katahimikan sa pagitan namin. Ang kanyang mga tanong ay naiwan sa ere."Nakakatawa naman 'yang itanong mo," angil ko.Iniwas ko ang tingin ko sa kanya, pakiramdam ko makikita niya sa mga mata ko ang mga sagot na hinahanap niya.Pagkatapos ay nagpatuloy ako. “Pinakasalan kita dahil mahal kita. Mahal na mahal kita.”Nakatayo siya roon at nakatitig lang sa akin. Kumikinang ang mga mata niya sa pagluha. Nakikita ko ang mga pagdududa sa mga titig niya.Hinila ko siya palapit sa akin gamit ang lahat ng kagandahang-loob na kaya kong ibigay."Hindi mo pa rin sinasagot ang tanong ko," bulong niya habang nakatitig sa mga mata ko.Sinubukan kong sumagot pero parang may bumara sa lalamunan ko, hindi ako makapagsalita.Ang karagdagang pagpapaliban sa pagsasabi sa kanya kung gaano ko siya kamahal ay maituturing na paghihinala kaya, sa isang desperadong pagtatangka, hinalikan ko siya.Pinaghiwalay ko ang mga labi niya ga

EmmaNapasigaw ako sa tuwa. Ito ang pinakamagandang balita kailanman. Bigla itong bumangon mula sa upuan at kumaskas sa sahig.Napangiti si Knox. "Oo. Trabaho sa kompanya ko. Pero ayaw mo akong pagtrabahuhan."“Hindi,” agad kong pagtutol. “Gusto kong magtrabaho para sa iyo. Maraming salamat,” masayang sabi ko.“Walang anuman,” ang bumalot sa silid gamit ang malalim niyang baritonong boses. “Kung gayon, tapos na ang lahat. Matatanggap mo ang appointment letter mo at ipapaalam sa iyo ng HR ang mga benepisyong kaakibat ng iyong trabaho.”“Magandang balita ito,” sabi ko sa umiiyak na boses. “Maaari ba kitang yakapin?”Mahina siyang humagikgik. Pagkatapos ay tumayo siya, ibinuka ang kanyang mga braso. "Oo naman. Magugustuhan ko 'yan."Umikot ako sa mesa at sumugod sa kanyang mga bisig. Marahan niya akong niyakap nang mahigpit. Inihilig ko ang aking ulo sa kanyang dibdib.Hindi ako makapaniwala sa narinig ko. Parang panaginip lang ang lahat ng ito. Ngayon, hindi ko na kailangang maghanap ng

Emma"Ah," kinakabahang sabi ko, sabay ipit ng hibla sa likod ng tenga ko, at nahihiyang ngumiti sa kanya.Lumapit siya. Ikiling ang kanyang ulo habang sinusundan niya ang aking katawan na parang sinusuri ako."Gusto ko sanang mag-usap pero nagmamadali ako. Pwede ko bang makuha ang numero mo?" Magalang niyang hininaan ang boses niya habang nagtatanong."Sige," iniabot ko sa kanya ang cellphone ko.Inunat niya ito, hinahaplos ang mga daliri niya habang tinatype ang numero niya, at ibinalik ito sa kamay ko."Ang pangalan ay Swerte."Sine-save ko ang numero niya. “Ako si Emma.” Pagkatapos ay kinuha ko ang cellphone niya, tinayp ang akin at ibinalik ito sa kanya.Ngumiti ako sa kanya, at hindi siya lumingon. Tila kumukupas ang mundo hanggang sa ang boses na iyon, mahina at malamig, ay winasak ang sandali."Bawal siya sa mga tao."Nanigas ang balikat ko at lumingon ako nang sakto para makita si Knox na nakatitig kay Luke na parang iuuntog ang ulo nito sa bato.Anong ginagawa niya rito?Nak

EmmaAng mga salita niya ay nagpatigil sa akin sa pagbitaw sa kanyang mga bisig. Pakiramdam ko ay binalot ako ng matinding takot.“Tara na, babe,” inabot niya ako pero lumayo ako, galit sa kanya. “Biro lang 'yon. Wala akong masamang balak.”Lumambot ang mga mata niya nang mapansin niyang nag-aalala ako.Hindi nakatulong ang malakas na musika para pakalmahin ang aking nanginginig na nerbiyos.Tinakpan ni Luke ang pagitan namin at ipinulupot ang mga braso sa baywang ko. “Pasensya na kung natakot kita,” paumanhin niya, sabay bulong sa tainga ko.Inilagay ko ang mga kamay ko sa dibdib niya, at tumango. Ramdam ko ang paghupa ng tensyon.Nagsimula kaming sumayaw, kasabay ng tempo ng musika. Ang aming mga katawan ay umiindayog kasabay ng ritmo.Sa isang hakbang sa pagsasayaw, tumalikod ako, idinidiin nang husto ang katawan niya habang yakap niya ako nang napakalapit sa kanyang sarili.Pawis na pawis ang katawan ko habang iniindayog ko ang balakang ko kasabay ng musika.Sumasayaw pa rin, bulo

KnoxAng ginintuang sinag ng araw ay pumapasok sa bintana, na nagbibigay ng ginintuang liwanag sa silid.Mabilis kong iminulat ang aking mga mata, at agad kong tinakpan ang aking mga mata mula sa mga ginintuang sinag.Lumingon ako sa kabilang bahagi ng kama at nakita ko si Gina na mahimbing na natutulog sa tabi ko.Kumunot ang noo ko. Akala ko matutulog siya sa kwarto ni Emma para bantayan siya.Hindi na ako nagulat. Siguro napagod siya at umalis.Naninikip ang dibdib ko sa isiping mag-isa lang si Emma buong gabi.Humihinga pa ba siya? Binalot ako ng takot.Inihagis ko ang kumot at bumangon sa kama, si Gina naman ay gumalaw sa kama, natutulog pa rin.Nagmamadali akong pumunta sa pinto, binuksan ito at lumabas.Dahan-dahan kong binuksan ang pinto ng kwarto ni Emma at sinilip ang loob ko. Nakahiga siya sa kama, kitang-kita mula sa kinatatayuan ko ang patuloy na pagtaas at pagbaba ng kanyang dibdib.Pumasok ako at isinara ang pinto sa likuran ko. Isinuksok ko ang mga kamay ko sa bulsa ko