All Chapters of Aking Step-Father, Aking Pagnanasa: Chapter 51 - Chapter 60

EmmaMuntik na akong mabulunan sa kinakain ko. Ang masarap at maanghang na lasa ay biglang naglaho, na para bang sup ang lasa nito sa bibig ko.Nabitawan ko ang tinidor, at lumagapak ito sa plato. Unti-unti akong umikot para salubungin ang mabangis na tingin ni nanay.Umaakyat ang apdo sa lalamunan ko, malapot at mapait, na bumubuo ng matigas na bukol na hindi ko mailabas kahit gaano ko pa subukan.Dahan-dahan at maingat siyang humakbang palapit sa akin. Naging harang ang isla nang huminto siya sa harap ko.Ngumiti siya nang mapang-uyam. “Sa tingin mo ba matalino ka, ha?”"H-hindi ko maintindihan," nauutal kong sabiKahit alam ko naman kung ano talaga ang tinutukoy niya.“Huwag mo akong paglaruan!” angil niya. “Bakit hindi mo sinabi sa akin na binigyan ka ni Knox ng trabaho?”Ang hangin ay nagiging mapuno ng tensyon at poot.Biglang natuyo ang mga labi ko na parang naglakad ako sa disyerto."Sasabihin ko sana sa'yo," paos kong sabi.Tinusok niya ako gamit ang isang daliri, nanlilisik

GinaNakatayo lang ako roon na parang tanga hanggang sa mawala sa paningin ko ang kotse niya.Ang lakas ng mga busina ng ibang mga sasakyan sa likuran ko ang nagpabalik sa akin sa kasalukuyan. Nanginginig sa galit at nagmumura, pumasok ako sa kotse ko at mabilis na umalis.Anong ibig niyang sabihin na ginugulo niya ako?Tama ba siya? May iba pa bang babae sa buhay niya? Nakakapangilabot ito. Alam ko ang mga hinala ko pero paano kung niloloko lang ako ng isip ko.Si Monica. Bigla siyang sumulpot na umakto na parang nag-aalala. Ano naman ang mapapala niya?Nanginginig ang mga kamay ko sa manibela habang tinatahak ko ang daan papunta sa itinakda kong destinasyon.Ang mga iniisip ko ay kumakalat na parang mga ligaw na buto na itinapon sa bukid. Hindi ako makapag-isip nang matino.Sana, kapag nakaalis na tayo para sa ating bakasyon, makausap ko si Knox. Kailangan nating ayusin ang mga bagay-bagay.Pero sa ngayon, kailangan kong mag-isip nang maayos. Huminto ako sa harap ng The Siren's Den.

KnoxNapatingin ako sa teleponong hawak ko. Tumaas ang kilay ko nang sobrang taas, halos madikit na ang buhok ko sa buhok ko.Kumislap ang mga mata ko sa gulat. Isang litrato ko na papasok sa Prescob hotel ang lumabas mula sa screen ng telepono.Sinamaan ko siya ng tingin. “Ano 'to?” Iniharap ko ang telepono sa kanya, may bahid ng hindi paniniwala ang boses ko, halos hindi maitago ang aking pagkamangha."Mayroon pa," angil niya.Tumingin ako sa telepono at nagsimulang mag-scroll dito. Mas marami pang litrato ko habang nagmamaneho papasok sa hotel, palabas ng kotse ko at…nanlamig ang mga daliri ko sa screen.Isang litrato ko na hubad ang dibdib sa kama habang ang ulo ko ay morena na nakasandal sa dibdib ko. Hindi ko makita ang mukha niya.Tumutulo ang dugo sa mukha ko. Nang gabing iyon, nawalan ako ng malay sa hotel, halatang may nagplano sa akin na patayin ako.Naikuyom ko ang panga ko nang napakalakas kaya kumalat ang sakit sa bungo ko. "Paano mo nakuha ang mga litratong ito?" Nagngi

KnoxHuminga ako nang malalim, sabay sandal sa aking upuan. Katatapos ko lang ng isang virtual meeting kasama ang isang potensyal na kliyente.Gusto nila akong dumalo sa isang business meeting pero kinailangan ko silang tanggihan. Tutugma ang petsang iyon sa bakasyon ko kay Gina.Sana magamit ko ang sandaling iyon para humingi ng tawad sa aking asawa at makipag-ayos sa kanya.Pinagpapadyak ko ang mga daliri ko sa armrest ng upuan ko habang nakatingin sa mga salamin na dingding ng opisina ko.Nakaharap sa akin ang mesa ni Emma mula sa labas. Nakatutok ang kanyang mukha habang nagta-type sa kanyang laptop.Ginagampanan niya ang kanyang bagong tungkulin nang may dedikasyon na nagpapahanga sa akin. Alam kong may potensyal siyang magtagumpay. Isa iyon sa mga dahilan kung bakit ko siya napagdesisyunang bigyan ng trabaho. Pero tutol si Gina.Gusto ng nanay niya na tanggalin ko siya sa trabaho. Hindi naman mangyayari 'yun. Habang sinusubukan kong intindihin ang dahilan sa likod ng kahilingan

EmmaMalakas na umuugong ang mga rotor blades ng helicopter habang lumalapag ito sa helipad.Ito ang unang beses na nakasakay ako ng helicopter. Sa huling sandali, nagbago ang isip ni Knox at nagdesisyong gamitin na lang ang helicopter niya.Napagdesisyunan niyang gamitin namin ang helicopter niya dahil ayaw niyang mahirapan sa pag-check in sa airport para makasakay sa flight namin.Kahit kinakabahan ako sa pagpapalipad ng helicopter, wala akong ibang pagpipilian. Executive assistant niya lang ako.Isang mamahaling kotse ang huminto sa harap namin habang pababa na kami ng helicopter.Lumabas ang drayber, pinagbuksan kami ni Knox ng pinto, pagkatapos ay itinago niya ang mga bagahe namin sa trunk.Dahan-dahan akong umupo sa malambot na upuang katad ng kotse, habang humihinga nang palabas. Umupo si Knox sa tabi ko, habang binubuksan ang kanyang laptop. Mula sa aking kinauupuan, naaninag ko ang isinulat ng isang kampanya sa marketing.Matigas ang pagkakaayos ng kanyang panga, ang kanyang