All Chapters of ชุด แลกรักสลับคู่: Chapter 41 - Chapter 49

ชายหนุ่มบีบคลึงไปทั้งเต้าก่อนจะใช้ปลายนิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้บีบบิดที่ยอดปทุมถันเม็ดเป้งที่กำลังชูชันของหล่อนอย่างรุนแรงเร่าร้อน"อ้า...อู้ว์"หญิงสาวร้องจนเสียงแหบแห้ง ยกมืออีกข้างของตัวเองคลึงเค้นนวดเต้าอีกข้างของตัวเองอย่างกระสัน ก่อนจะใช้ปลายนิ้วชี้ที่มีเล็บสีเลือดนกเขี่ยวนอยู่ที่เม็ดบัวสีชมพูอ่อนด้วยความกำหนัดปากร้อนเร่าของชายหนุ่มก็ยังคงทำหน้าที่ได้อย่างดี อาทิตย์ยังคงตักตวงดื่มกินความหอมหวานจากเนินนางอูมอ้วนของดุจเดือนอย่างหื่นหิวจนร่องกลีบของหล่อนเฉอะแฉะไปด้วยน้ำสวาทที่ไหลปริ่มออกมาเป็นระยะชายหนุ่มจึงค่อย ๆ ผละหน้าและถอนริมฝีปากออกมาเคล้าคลอนัวเนียอยู่ที่ต้นคอของหล่อนอีกครั้งแล้วเงยหน้าขึ้นมองร่างบางที่กำลังสั่น ตาปรือ หน้านิ่ว พลางยิ้มร้าย ๆ ให้ดุจเดือนสบตาเขากลับในขณะที่มือของอาทิตย์ยังคงละเลงอยู่ที่เต้าอิ่มของหล่อนแบบไม่บันยะบันยังหล่อนปล่อยมือจากก้อนเนื้อพวงโตอีกข้างของตัวเอง แล้วเอื้อมมาจับไหล่ของชายหนุ่มไว้"ขึ้นมาหาเดือนสิคะ"เสียงเครือของหล่อนทำให้อาทิตย์รู้ว่า ดุจเดือนต้องการให้เขาสานต่อเรื่องให้จบแบบจริง ๆ จัง ๆกางเกงยีนส์ตัวน้อยพร้อมกับกางเกงชั้นในตัวบางของยี

เจ้าดุ้นเนื้อแบบนี้เป็นอาหารโปรดของหล่อนอยู่แล้วถ้าได้กินดุจเดือนก็จะกินไม่ให้เหลือ เอาให้หัวซีดหัวเซียวกันไปข้างเจ้าหล่อนอ้ากลีบปากสีแดงสดงับอมอยู่ที่ส่วนหัวของเจ้างูยักษ์พลางนวดเค้นด้วยสองมือที่ทำงานอย่างสอดประสานกันจนอาทิตย์ร้องครางเสียงสั่น"โอ้ว์...เสียว...กำลังดีเลย...อมที่หัวอย่างงั้นแหละ"ชายหนุ่มร้องครางในขณะที่ปากยังคงดูดเลียอยู่ที่ติ่งเนื้อสีแดงระเรื่อและกลีบเนื้อเปียกแฉะของดุจเดือนที่อ้าคร่อมหน้าเขาไว้ในท่าทางที่เขาเรียกกันว่าหกเก้า“อื้อ..เลียเลย เลียแรง ๆ” ซึ่งเป็นท่าโปรดของดุจเดือนและหล่อนก็อยากทำมานาน เพียงแต่ผัวไม่เคยจะสนองให้“อื้อ อื้อ อ๊า” หล่อนกำลังเริงสวาทกับอาทิตย์อย่างเผ็ดร้อนและคิดว่าการเสี่ยงลงทุนสวมเขาให้สามีคราวนี้ท่าจะคุ้มเสียด้วยเจ้าหล่อนถอนริมฝาปากออกจากดุ้นเนื้อแข็งชันที่ยังดิ้นพล่านอยู่ในกำมือ ก่อนจะแอ่นเนินสวาทของตนลงแนบชิดไปกับปากร้อนและลิ้นสว่านของอาทิตย์จนปลายจมูกของเขาฝังลงไปในร่องแก้มก้นขาวเนียนของตน"อื้ม...อ้าส์"ดุจเดือนครางเสียงสั่นขณะเด้งแอ่นแผ่นหลังจนหน้าหงาย จนผมเปียกสยายไปมาหล่อนรีบยกก้นขึ้นจนลอย ร่องกลีบเปียกเยิ้มไปด้วยน้ำสวาทและน้ำลา

ภูผานั่งยิ้มกริ่มอยู่บนเก้าอี้ตัวเดิมตรงท้ายเรือ และมองไปที่ผืนน้ำทะเล พลางกวาดตามองหาสองคนที่หายไปได้เกือบจะครึ่งชั่วโมงแล้วความจริงตัวเขาเองก็แทบจะไม่ได้สนใจเมียตัวเองที่ว่ายน้ำหายไปกับเจ้าเพื่อนมาดเจ้าชู้สักนิดก็แหงละ!..เขามียี่หวาอยู่ด้วยแล้วทั้งคนนี่นาหญิงสาวที่เพิ่งจะจัดการเครื่องแต่งกายของตัวเองให้ดูเรียบร้อยอย่างเดิมก้าวขึ้นบันไดเล็ก ๆ จากห้องเครื่องเรือ มาด้วยใบหน้าแดงระเรื่อก่อนจะเดินมานั่งลงที่เก้าอี้อีกตัวข้าง ๆ ภูผา เขาหันมายิ้มหวานให้แล้วดึงมือเรียวของหล่อนมากุมไว้เบา ๆ"เมียจ๋า"เขาว่าพลางก้มลงหอมที่หลังมือเนียน"นี่แน่ะ! คนบ้า"หล่อนรีบดึงมือออกและตีแปะไปที่มือใหญ่นั้นเบาๆ พลางทำหน้าดุใส่และอมยิ้มอย่างเขินอาย"ก็หวาเป็นเมียพี่จริง ๆ นี่ เป็นของพี่คนเดียว"ชายหนุ่มยิ้มหน้าบานตาเยิ้ม เมื่อนึกถึงบทรักรุ่มร้อนกับเจ้าหล่อนเมื่อครู่ที่ผ่านมายี่หวาสวยงามและหวานหยดไปทั้งตัวและที่สำคัญยังไม่เคยมีใครได้ชื่นชมมันเหมือนที่เขาได้ภูผารู้สึกหัวใจพองโตจนแทบอยากจะดึงร่างบางนั้นเข้ามากอดหอมและไม่ยอมให้ใครได้อยู่ใกล้หล่อนได้อีก"นี่เราทำอะไรกันอยู่คะ พี่ภู...หวาเกลียดตัวเองจัง""ก็

อาทิตย์เอ่ยขึ้นหลังจากสังเกตเจ้าหล่อนอยู่ครู่หนึ่ง ภูผาหันมาประคองร่างบางของภรรยาขี้เมาไว้ในอ้อมแขน"เดือน ไหวมั้ยเนี่ย บอกแล้วว่าอย่าดื่มเร็วไป""ไหวน่า...เดือน...ม่าย...เมา"เสียงของดุจเดือนเริ่มจะฟังไม่รู้เรื่อง ภูผาจึงรีบยกตัวหล่อนให้ลุกขึ้นและเกี่ยวเอวคอดกิ่วนั้นไว้แน่น"งั้น กูพาเดือนไปห้องก่อนนะ มึงไปตามหวาด้วยล่ะ นี่เริ่มจะมืดมากแล้ว""เออ ๆ" อาทิตย์รับปากแบบขอไปที ก่อนจะหันไปหาสาวใช้ที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ให้มาจัดการของบนโต๊ะอาหารภูผาแบกร่างบางของดุจเดือนมาทิ้งลงบนเตียงนุ่ม โดยมีอาทิตย์เดิมตามมาดูอยู่ที่หน้าประตู"คุณเดือนไหวมั้ยวะมึง"เขาดูเป็นห่วงแต่ก็พยายามรักษาระยะห่าง ภูผาหันมาพยักหน้าเบา ๆ"ไม่เป็นไรหรอก เขาเมาบ่อย แค่นี้ยังถือว่าโอเคอยู่"ชายหนุ่มตอบเสียงเรียบ ปล่อยให้หล่อนนอนพริ้มอยู่บนเตียงและพูดครางคล้ายกำลังละเมอ"อืม...กูก็หนัก ๆ หัวว่ะ มึนอยู่เหมือนกัน"อาทิตย์พูดพลางยกกำปั้นขึ้นมาทุบ ๆที่ต้นคอตัวเอง"แล้วมึงไม่ออกไปตามหวาเหรอวะ"ภูผาเดินตรงมาหา แววตาดูกังวล"ไม่ต้องห่วงหรอก แถวนี้ไม่มีไรน่ากลัว แล้วยัยหวาก็ดื้อจะตาย ปล่อยให้เดินเล่นไปเหอะ"อาทิตย์ตอบด้วยสีหน้าเบื่อ ๆ

ภูผาเดินเตร็ดเตร่ไปตามหาดทรายสีขาวเนียน ในมือมีเบียร์รสนุ่มอยู่หนึ่งกระป๋องที่เพิ่งจะเปิดดื่มไปแค่ไม่กี่อึก เป็นเวลาเกือบสามเดือนกับการมาใช้ชีวิตอยู่ที่ภูเก็ตหลังจากที่ดุจเดือนเอ่ยปากขอหย่าขาดการเป็นภรรยาของเขาภูผาไม่เสียดายหรือเสียใจสักนิดเพราะตั้งใจจะเลิกกับดุจเดือนอยู่แล้ว ตั้งแต่นาทีที่รู้ว่ายี่หวาเลิกกับอาทิตย์นั่นแหล่ะดีเสียอีกที่เขาไม่ต้องกลายเป็นฝ่ายทิ้งหล่อนเสียเองแม้เมื่อรู้ข่าวจากเพื่อนๆที่บริษัทว่าอดีตเมียและอดีตเพื่อนกำลังจะร่วมหอลงโลงกันในต้นเดือนหน้าแต่ภูผาก็ไม่ได้คิดจะสนใจ เขายินดีกับทั้งสองด้วยซ้ำที่ได้ลงเอยกันเพียงแต่...ตัวเขาล่ะ ทำไมต้องโดดเดี่ยวโดยไร้ยี่หวาข้างกายหล่อนใจดำมากที่หายไปแบบไม่ยอมให้เขาได้รู้อะไรเลย หลายครั้งที่ภูผาแอบไปดักรอดูยี่หวาที่หน้าบ้านหลังใหญ่โตของหล่อน เมื่อตอนที่เขายังอยู่กรุงเทพแต่ก็แทบไม่มีวี่แวว พวกคนใช้หรือแม้กระทั่งรปภ.ที่นั่นก็ช่างกระไรไม่มีใครยอมบอกสักคนว่ายี่หวาทำอะไร อยู่ที่ไหน จนครั้งล่าสุดที่เขาได้คำตอบจากป้าแม่บ้านที่พยายามเข้าไปตีสนิทด้วยการซื้อขนมไปฝากแกทุกวันอยู่เกือบเดือนได้ความว่า...คุณหนูไปเมืองนอกแล้วภูผาจึงคอตก