All Chapters of Karanlık Gece: Alfa'nın Çöküşü: Chapter 1 - Chapter 10

İçgüdüsel olarak yarım adım geri çekildim.Nicholas kaşlarını çattı ve odaya hızlı adımlarla girip arkasından kapıyı kapattı.Mekân zaten küçüktü. Onun varlığı ortamı daha da boğucu hâle getirdi."Benden kaçıyorsun."Bu bir soru değildi.Biraz daha yaklaştı. Alfa aurasını dizginlemişti ama geride kalan baskı yine de nefes almayı zorlaştırıyordu."Dün gece yüzünden mi? Yoksa ben ve Leah yüzünden mi?"Sesimi olabildiğince sakin tutmaya çalışarak gözlerinin içine baktım."İkisi de değil. İkiniz adına gerçekten mutluyum."Hafif, neşeden uzak bir kahkaha attı ve aniden uzanıp çenemi yukarı kaldırdı, beni ona bakmaya mecbur bıraktı."Gerçekten mi? Alice, reşit olma törenindeki dolunay toplantısında ne yaptığını unuttun mu? Broşunu ceketime iğnelemiştin. Bu, açıkça kur yapma jestiydi. Fark etmediğimi mi sanıyorsun?""Açıkça itiraf etmemen akıllıcaydı, çünkü seni oracıkta reddederdim. Kara Ay Sürüsü’nde, Alfa'nın yanında her zaman güçlü bir dişi kurt olmalıdır. Bir Omega, ne kadar yetenekli ol

Ertesi gün revire çağrıldığımda, ilk gördüğüm şey Nicholas'ın sırtı oldu.Yatağın yanında durmuş, hafifçe öne eğilerek Leah ile alçak sesle konuşuyordu.Ses tonunda, uzun zamandır duymadığım bir sabır vardı.Leah yatak başlığına yaslanmıştı; solgundu ama gözlerindeki böbürlenmeyi gizleyemiyordu.Bir eli karnının üzerinde duruyordu. Diğerini ise muayene etmesi için şifacıya doğru uzatmıştı."Hamilelik stabil, ancak ruh hâlinin hâlâ yakından takip edilmesi gerekiyor.""Ayrıca bir süre stresten uzak durmalı."Şifacı her konuştuğunda, gözleri istemsizce Nicholas'a kayıyordu.Nicholas başıyla onayladı ve emrini verdi."Her şeyde öncelik Leah'ın olacak."Tam o sırada Leah başını kaldırıp beni fark etti.Sanki beni yeni görmüş gibi gözlerini kırpıştırdı, ardından tam zamanında yüzüne yumuşak bir tebessüm yerleştirdi."Alice. Geldin.""Dün gece pek iyi hissetmiyordum. Alfa sakinleştirici kürlerde en iyisinin sen olduğunu söyledi; ben de seni çağırmasını rica ettim. Umarım seni rahatsız etmemiş

Nicholas, lanet üçüncü kez etkisini gösterene kadar işlerin kontrolden çıktığını fark etmedi.O gece Meclis belgelerini incelerken, zihinsel enerjisi aniden dengesini kaybetti.Kalbi hızla çarpmaya başladı. Başı zonkluyor, sanki ikiye ayrılacakmış gibi hissediyordu.Kaşlarını çattı ve adı dudaklarından döküldü."Alice."Cevap yoktu.Bu normal olmalıydı.Yıllardır en ufak bir terslikte bunu ilk hisseden Alice olurdu. O daha hiçbir şey söylemeden gerekli kürü hazırlamış olurdu bile.Ama şimdi kimse yoktu.Nicholas parmaklarını şakaklarına bastırarak içindeki rahatsızlığı bastırmaya çalıştı.Biraz sonra, bir hizmetçi ona bir kür getirdi.Nicholas şişeyi burnuna yaklaştırır yaklaştırmaz kaşları çatıldı.Bu koku doğru değildi.Soğuk bir sesle, "Bunu kim hazırladı?" diye sordu.Hizmetçi tereddüt etti."Luna formülü değiştirmemizi emretti. "Nicholas olduğu yerde kalakaldı.Leah son zamanlarda eczaneyle alışılmadık derecede yakından ilgileniyordu.Hamileliğinden beri zihinsel durumunun denge

Nicholas hemen gitmedi.Sokağın sonunda öylece durmuş, sanki fikrimi değiştirmemi bekliyordu..Geriye bakmadım.İçeri girer girmez kapıyı kapattım.Ama çok geçmeden telefon çaldı. Sesi kulak tırmalayacak kadar tiz ve rahatsız ediciydi.Arayan Leah'tı.Sesine hem panik hem de hastalıklı bir sahiplenme hissi sinmişti."Alice."Çılgına dönmüş gibi çıkan sesi ahizeden yankılandı."Alfa seni görmeye mi geldi?"Cevap vermedim. Şu an yüzünün nasıl bir hâl aldığını tahmin etmek zor değildi.Telefonda bağırarak konuşmaya devam etti."Kendini bir şey sanma. Seni görmeye gelmesinin bir şey kanıtladığını mı sanıyorsun? Luna benim!"Tam telefonu kapatmak üzereydim ki aniden sesini yükseltti, adeta çığlık atıyordu."Sırf gittin diye pişman olacağını mı sanıyorsun?""Arkana düşmesi için ona ne yaptın? Onu baştan mı çıkardın? Seni utanmaz—"Aşağılaması canımı yakmadı.Sonunda sessizliğimi bozdum. Ses tonum sakindi."Leah, bir şey yaptığımı varsaymana gerek yok."Karşı tarafta bir anlık sessizlik oldu.

Sonunda Leah uğruna böylesine böbürlendiği yavrusunu kaybetti.O gece, ana salonun batı tarafındaki serada yalnızdı.Orası eskiden yönettiğim şifalı ot bahçesiydi. Ben ayrıldıktan sonra yerime alelacele başka biri getirilmişti.Bitkilerden bazıları en dengesiz dönemindeydi. Bu evrede salgıladıkları duman, doğmamış bir yavru için ölümcüldü.İçeri girmemeliydi.Ama girdi.Nedeni basitti.Nicholas'ın son zamanlarda geceleri uzun süre serada kaldığını, sanki birini düşünüyormuş gibi dalıp gittiğini duymuştu.Nicholas oraya vardığında, artık çok geçti.Uzak durabilirdim.Mantığım bunun benim sorumluluğum olmadığını söylüyordu.Ama o gece pencerenin önünde otururken, olabilecek her şeyi uzun uzun düşündüm.Geri dönmezsem eczane tamamen kontrolden çıkacaktı. Bir sonraki kaza yalnızca tek bir çocuğun değil, daha fazla insanın hayatına mal olabilirdi.Kimseye bir borcum yoktu. Ama olduğunu bildiğim bir riski görmezden gelmeye de içim elvermedi.Bu yüzden geri döndüm.Üç günlüğüne. Kendime koydu