“เฮ้อ”นับตั้งแต่วันนั้นที่ท่านนายพลหวังเยี่ยนเฉินบอกว่าต้องไปทำภารกิจไปก็ผ่านมาเกือบดัปดาห์แล้วถึงจะรู้ว่าอีกคนเก่ง ไม่มีทางเป็นอะไรง่าย ๆ แน่ แต่เขาก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี พี่เยี่ยนเฉินเล่นหายเข้าไปในกลับเมฆและขาดการติดต่อ ยังดีที่พ่อบ้านคังบอกว่าสัญญาณชีพของท่านนายพลยังเต้นอยู่ทำให้เขาโล่งใจไปหนึ่งเปราะที่รู้ว่าพี่จะมีชีวิตอยู่อันเสี่ยวเหยาเพิ่งรู้ซึ้งว่าการรอคอยใครสักคน เวลามักจะเดินช้ากว่าปกติ เพื่อไม่ให้ตนคิดฟุ้งซ่านเกินไปยามว่างเขามักจะจะสตรีมสดทำอาหารและพูดคุยกับแฟนคลับ“เสี่ยวเหยาถอนหายใจทำไมครับ หรือว่าเบื่อ”“…” หันมองโคโค่แวบหนึ่งแล้วหันกลับเบื่อ?จะว่าไปเขาก็เบื่อจริง ๆ นั่นแหละ พอพี่เยี่ยนเฉินไม่อยู่บ้านเขาก็ไม่ได้ออกไปไหนเลย เพราะกลัวว่าอีกคนกลับมาแล้วจะไม่เห็นใครอีกใจหนึ่งก็กลัว สมมติว่าพี่เยี่ยนเฉินได้รับบาดเจ็บขึ้นมากหรือว่าเป็นอะไรไป ถึงตอนนั้นเขาจะรู้สึกอย่างไรเสียใจ?หรือว่าเสียดายที่ไม่ได้บอกความในใจกับคนพี่ไปการที่พวกเราได้อยู่ห่างกันแบบนั้น มันก็ทำให้เขาคิดได้หลายอย่างว่าจริง ๆ หัวใจของเขาลอยไปอยู่กับอีกคนตั้งนานแล้ว ทำไมถึงยังรอเวลาอยู่อีกหากว่าเราชอบใ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-28
เข้าสู่ระบบ
