All Chapters of เพื่อนบ้านของผมเป็นท่านนายพลผู้ยิ่งใหญ่: Chapter 1 - Chapter 10

ณ ดวงดาวหรือโลกที่มีชื่อเรียกว่า ต้าเปียน มีสิ่งมีชีวิตมากกมายอาศัยอยู่และนั่นก็รวมถึงมนุษย์ด้วย ในยุคแรก ๆ มนุษย์จะอยู่รวมกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ และจะชอบย้ายถิ่นฐานไปเรื่อย ๆเพศชายที่ได้ชื่อว่ามีพละกำลังที่แข็งแกร่งจะออกไปล่าสัตว์แล้วนำกลับมาให้สมาชิกในกลุ่มต่อมาเมื่อพวกเขาที่ลูกหลาน จากลุ่มเล็ก ๆ ก็กลายเป็นกลุ่มที่ใหญ่ขึ้น ทำให้การเดินทางด้วยคนจำนวนมากค่อยข้างลำบากในยุคที่สองผู้นำของแต่ละกลุ่มมีความคิดที่จะลงหลักปักฐานในที่ใดที่หนึ่งเพื่อสร้างเมืองของตัวเองยิ่งประชากรเยอะก็ต้องสร้างเมืองที่ใหญ่ขึ้นเพื่อรองรับคนของตัวเอง ถ้าเมืองเล็กแต่คนมากก็จะรู้สึกอึดอัด ผู้นำจึงต้องหันหน้าเข้าต่อสู้เพื่อแย่งชิงดินแดนอื่นมาเป็นของตนการสู้รบเกิดขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ในแต่ละครั้งจะมีผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก ไม่เพียงแต่นักรบเท่านั้น ยังมีประชาชนที่บริสุทธิ์อีกหลายชีวิตที่ถูกสังเวยจากการโดนลูกหลงในสงครามจนกระทั้งมีชายหนุ่มคนหนึ่งลุกขึ้นมาต่อต้าน เดิมทีเขาเป็นเพียงชาวไร่ธรรมดา เมื่อมีสงครามก็ต้องอพยพไปที่อื่น แต่เขาไม่อยากหนีต่อไปแล้ว เขาต้องการให้สงครามนี้จบลงสักทีเขาและพรรคพวกจำนวนหนึ่งได้วางแผน

“ อ้า เหนื่อยสุด ๆ ไปเลย ” อันเสี่ยวเหยาทิ้งตัวนอนบนโซฟาอย่างหมดแรง ทั้งที่ทำความสะอาดไปได้ไม่ถึงครึ่งเลย เขาเริ่มทำความสะอาดเพดาน พื้น ชั้นวางของ โต๊ะ เก้าอี้และสิ่งที่ทำได้ง่ายก่อน ทว่าร่างนี้อ่อนแอเกินไปที่จะจัดการให้เสร็จภายในวันเดียวได้ เขาคิดว่าส่วนที่เหลือจะเก็บไว้ทำต่อพรุ่งนี้ ส่วนตอนนี้เขาขอตัวไปอาบน้ำก่อนแล้วกัน ก่อนหน้านี้เขาได้ให้โคโค่เช็กระบบน้ำและไฟฟ้าในบ้านปรากฎว่าทุกอย่างยังใช้งานได้ปกติ ซ่า สายน้ำสะอาดชำระล้างล้างคราบฝุ่นและสิ่งสกปรกบนร่างกายเผยผิวขาวเนียนผ่องใส น้ำเย็น ๆ สัมผัสกับผิวทำให้รู้สึกสดชื่น ร่างเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิดเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วไปหยุดยืนที่หน้าตู้เสื้อผ้า เขาเปิดตู้แล้วหยิบเสื้อตัวหนึ่งมาใส่ก่อนจะค้นหากางเกงในโชคดีที่เจอกางเกงในยังไม่ได้แกะอยู่หลายกล่อง ดูจากลวดลายน่ารักกับขนาดคาดว่าเป็นของคุณย่าไม่คาดคิดว่ากางเกงในที่เจอจะเข้ากับสัดส่วนของเขาพอดีเลย เขาไม่ได้มีปัญหากับลายบนกางเกงใน ขอแค่ใส่แล้วสบายไม่รู้สึกอึดอัดก็พอเขาไม่ได้หยิบกางเกงที่แขวนออกมาใส่ เพราะเสื้อที่ตัวอยู่บนตัวก็ยาวไ

หลังจากที่สมัครไลฟ์สตาร์ร่างบางก็มานั่งคิดนอนคิดต่อว่าจะทำอะไรดี ถึงจะดึงดูดให้ผู้คนเข้ามาดูช่องของเขา“ เราไลฟ์ทำอาหารดีไหม ”ในตู้เย็นมีของสดที่เอาออกมาจากบ้านในมิติเยอะเลย ถ้าจะทำก็ทำได้หลายเมนู แถมเขายังไม่ต้องกังวลด้วยว่าใช้ไปแล้วของจะหมดเพราะเมื่อเขานำบางสิ่งจากในมิติออกมา เดี๋ยวของชิ้นนั้นก็จะเติมใหม่ขึ้นมาอย่างอัตโนมัติโคโค่เห็นคนตัวเล็กมีความกระตือรือร้นก็อยากจะสนับสนุน แต่ว่า…“ เอ่อ โคโค่ก็ไม่อยากขัดความตั้งใจของเสี่ยวเหยาหรอกนะ แต่เสี่ยวเหยาไม่มีกล้องสตรีม ”“ งั้นก็ซื้อสิ ” สวนกลับอย่างไม่คิดอะไร “ ว่าแต่กล้องสตรีมนี่มันราคาเท่าไหร่เหรอ ”“ ถ้าราคาถูกสุดก็ประมาณ 5000 เหรียญทอง แต่รุ่นที่สตรีมเมอร์ชอบใช้กัน ราคาจะอยู่ที่ 9990 เหรียญทองครับ ”“ 5000 เหรียญทองนี่ถูกสุดแล้วเหรอ ”เงินในบัญชีของเขามีอยู่ 4850 เหรียญทอง เหรียญเงิน ยังต้องหาเงินอีก 6000 เหรียญทองถึงจะซื้อกล้องสตรีมได้“ งั้นเราจะทำยังไงกันดีล่ะ เงินซื้อกล้องก็ไม่มี ”“ ไลฟ์แบนด์มีฟังค์ชั่นกล้องถ่ายอยู่ เสี่ยวเหยาสามารถใช้แทนกล้องสตรีมก่อนได้ครับ เพียงแต่ความคมชัดของภาพอาจจะไม่ดีเท่ากับกล้องสตรีม ”พอรู้อย่างนั

เช้าวันหยุดที่ 2 ของสัปดาห์ อันเสี่ยวเหยาตั้งใจว่าจะทำขนมไปฝากเพื่อนบ้าน เขาจึงตื่นเช้ากว่าวันไหน ๆ เพราะกว่าจะทำขนมและธุระส่วนตัวเสร็จก็ใช้เวลาพอสมควร อีกอย่างตอนออกจากบ้านจะได้ไม่ร้อนมากอันเสี่ยวเหยาเตรียมส่วนผสมที่จะใช้ทำขนมทาร์ตไข่ไว้ตั้งแต่เมื่อวาน เพื่อย่นระยะเวลาในการทำขนมให้น้อยลง เวลาที่เหลือก็จะได้นำไปทำอย่างอื่น“ โคโค่ช่วยถ่ายคลิปทำทาร์ตไข่ให้เราด้วยนะ เราจะเอาไปลงในไลฟ์สตาร์ ”วันนี้ได้ฤกษ์ลงคลิปที่ 2 หลังจากทิ้งช่วงลงคลิปมานาน ไม่รู้ว่าผลตอบรับจากคลิปแรกจะเป็นอย่างไรบ้าง เขายังไม่มีโอกาสได้เข้าไปดูเลย“ ได้เลยครับ ”“ อ้อ แล้วคลิปก่อนมีคนเข้ามาดูเยอะไหม ”“ เยอะมากครับ ” ว่าจบจอภาพโฮโลแกรมของไลฟ์สตาร์ก็เด่งขึ้นมายอดคนดูคลิป 100kยอดคอมเมนต์ 25k“ โอ๊ะ เกิดอะไรขึ้น ทำไมมีคนเข้ามาคลิปเราดูเยอะแบบนี้ล่ะ ” ถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจก่อนจะกวาดสายตาอ่านคอมเมนต์@หมาน้อย : แค่ได้กลิ่นก็รู้แล้วว่าอร่อย@ผู้ชายทะเล้น : สตรีมเมอร์หายไปไหน?@เจ๊สวย : เห็นแค่มือก็รู้แล้วว่าเจ้าของช่องกระต่ายแสนซนต้องสวยมาก@คุณแม่ลูกสาม : สตรีมเมอร์ได้โปรดปาคลิปที่ 2 ด่วน@นักชิมตัวยง : อ๊าก ทำไมคลิปนี

“ เอ? แบบนี้เรียกว่าสตรีมสดหรือยังนะ ” ด้วยความที่เพิ่งสตรีมสดเป็นครั้งแรกคนตัวเล็กจึงยังงง ๆ อยู่อันเสี่ยวเหยาเอียงคอมองจอโฮโลแกรมที่ฉายภาพครึ่งตัวล่างและด้านข้างจะเป็นช่องคอมเมนต์ที่กำลังวิ่งผ่านไม่หยุดน่าเสียดายที่ท่าทางน่ารักเช่นนี้ไม่มีใครได้เห็น@ : ตอนนี้กำลังสตรีมสดอยู่ค่ะ@คุณชายสาม : เปิดหน้าหน่อยครับ@Platoo : เสียงน่ารักมากภาพที่ทุกคนเห็นคือมือขาวผ่องที่คุ้นเคยกับเสื้อยืดสีฟ้าลายการ์ตูนแมวสีขาวที่สตรีมเมอร์สวมอยู่ตอนนี้จำนวนผู้ชมเข้ามาเรื่อย ๆ อันเสี่ยวเหยาที่เพิ่งสังเกตเห็นจำนวนตัวเลขของผู้เข้าชมที่ปรากฎอยู่ตรงหัวมุมของหน้าจอก็เบิกตากว้างด้วยตกใจ“ โคโค่นั่นคือจำนวนคนที่เข้ามาดูช่องของเราเหรอ ”“ ใช่แล้วครับ ”ร่างบางทำตัวไม่ถูกไปครู่หนึ่ง ไม่คิดเลยว่าจะมีคนเข้ามาดูเขาสตรีมเยอะขนาดนี้ มือที่เคยว่างอยู่บนเคาน์เตอร์นิ่ง ๆ ก็ขยับยุกยิกไปมาพอเริ่มตั้งสติได้ก็รีบเอ่ยทักทายผู้ชม “ สวัสดีครับ เสี่ยวเหยาเป็นเจ้าของช่องกระต่ายน้อยแสนซนนะครับ ”