Lahat ng Kabanata ng Maid At Your Service:Mr.Billionaire's Biggest Regret: Kabanata 71 - Kabanata 80

"Aabutin ko na para sa 'yo..." pabulong at napakalambing kong usal habang itinataas ko ang aking kanang kamay sa pinakataas na estante ng grocery aisle para kunin ang malaking lalagyan ng oat milk na pilit na inaabot ni Ayesha.Napatigil si Ayesha sa kaniyang pagtingkayad. Sa mismong sandaling maramdaman niya ang init ng aking dibdib sa kaniyang likuran... naramdaman ko ang marahas na panginginig ng kaniyang buong katawan. Hindi ako nagdikit sa kaniyang balat, ngunit ang napakalapit naming distansya sa gitna ng makipot na eskinita ng grocery store ay napuno ng matinding romantic resonance, swooning tension, at hindi maipaliwanag na pananabik."K-Keith..." utal at halos walang boses na pabulong ni Ayesha habang dahan-dahan siyang humaharap sa akin, ang kaniyang mga mata ay nagniningning sa matinding gulat at nanginginig na emosyon.Dahan-dahan kong ibinaba ang kaniyang gustong oat milk at inilagay ito sa loob ng kaniyang hawak na grocery basket. Nanginginig ang aking mga daliri habang

"Siguraduhin mong walang nakakatukoy na sa akin nagmula ang pondo para sa bagong Community Health Center at sa pagpapaayos ng kalsada rito sa barangay ni Ayesha," malamig, madiin, at napakamapang-angking utos ko kay Marcus habang dahan-dahan kong inililipat ang huling pahina ng anonymous donation deed para sa komunidad ng probinsya.Nakatayo si Marcus sa tabi ng aking executive desk sa kinalalagyan ng aking lihim na headquarters sa probinsya, nakatitig sa akin nang may matinding paghangad at paggalang habang tinitingnan ang multimillion-peso cashier's check na ididirekta sa mayor ng bayan."CEO Ayala, ito na po ang ika-apat na anonymous donor grant na inilalabas ninyo para sa buong munisipyo sa loob ng dalawang buwan," mahinang paalala ni Marcus habang inilalagay ang official seal ng aming dummy shell foundation. "Ginawa niyo na pong pinakamaunlad at pinakaligtas na bayan sa buong lalawigan ang lugar na 'to. Lahat ng solar streetlights, CCTV cameras sa mga eskinita, at bagong kagamita

"Huwag mong subukang ipasok ang sasakyan na 'yan sa driveway hangga't hindi pa nalilinis ng security team ang buong paligid!" marahas kong utos kay Marcus habang nagmamadali kong itinatapon ang aking duguang handkerchief sa ibabaw ng mesa sa loob ng aking private office sa Kiara Foundation.Nakatayo si Marcus sa tabi ng pinto, nanginginig ang kaniyang mga kamay habang mabilis niyang pinakikiramdaman ang tunog ng mga sirena mula sa kalsada. Kakalabas pa lamang ni Ayesha at ng kaniyang kaibigan mula sa gusali sa tulong ng ating tactical convoy matapos ang naganap na blackout at pag-atake sa labas."CEO Ayala, nakalayo na po ang convoy ni Miss Ayesha patungo sa kaniyang apartment sa probinsya," kabadong ulat ni Marcus habang iniaabot ang isang tablet na nagpapakita ng encrypted satellite map. "Ligtas po siya. Naka-lockdown na rin po ang buong barangay niya sa tulong ng ating mga lihim na guwardiya.""Siguraduhin niyo lang na ligtas siya, Marcus..." humihingal kong pabulong habang idinidi

"Huwag ninyong hayaang mawalan siya ng malay... pakiusap, pilitin ninyong idilat ang mga mata niya habang ipinapasok natin siya sa emergency operating room!" nanginginig at nagaalalang sigaw ni Marcus sa mga resident doctor habang mabilis nilang itinutulak ang stretcher patungo sa pinto ng ICU.Nakatayo ako sa gitna ng malamig at puting pasilyo ng ospital. Ang buong katawan ko ay nababalot ng matinding sugat, ang aking ulo ay may nakabalot na makapal na benda, at ang aking mga braso ay puro gasgas at pasa mula sa marahas na pagkakabangga ng sasakyan. Subalit ang lahat ng pisikal na sakit na 'yon ay walang-wala kumpara sa dambuhalang basag na naramdaman ko sa aking dibdib nang makita kong bumagsak ang aking katawan sa semento."Nasaan si Ayesha?" pabulong at basag kong tanong habang pinipigilan ko ang pag-ikot ng aking paningin, pilit kong inuunat ang aking leeg para hanapin ang kaniyang mukha sa paligid."Nasa labas po ng pinto, Sir Keith... ayaw niyang umalis kahit pinipilit siya ng

"Nasaan ang kuwarto ni Keith Ayala... pakiusap, sabihin niyo sa akin kung saang floor ang Intensive Care Unit!" sigaw ko sa receptionist ng ospital habang nanginginig ang aking buong katawan sa gitna ng matinding takot at panlulumo.Hinihingal ako habang nakatayo sa harap ng malaking information desk. Ang cream sweater ko ay may mga tuyong marka pa rin ng dugo ni Keith, ang buhok ko ay gulo-gulo mula sa mabilis na pagtakbo mula sa emergency operating room, at ang mga kamay ko ay hindi humihinto sa panginginig."Ma'am, nasa second floor po ang ICU recovery room..." sagot ng nurse habang nakatitig sa akin nang may matinding pag-aalala. "Kagagaling lang po niya sa limang oras na emergency surgery."Hindi ko na tinapos ang sasabihin ng nurse. Mabilis akong tumakbo patungo sa hagdanan, hindi na nag-abalang maghintay ng elevator dahil bawat segundo ay tila isang milyong taon sa aking dibdib. Ang bawat hakbang ko sa sementadong hagdan ay may kasamang panalangin na sana... sana ay gumalaw ang