Todos os capítulos de Maid At Your Service:Mr.Billionaire's Biggest Regret: Capítulo 61 - Capítulo 70

"Iharap ninyo ang lahat ng camera sa akin at huwag kayong magpapatay ng kahit isang mikropono habang nagsasalita ako!" marahas kong utos sa buong production panel habang mabilis kong itinatama ang pwesto ng aking lapel mic sa gitna ng nagwawalang grand ballroom ng AyalaTech Tower.Nakatayo ako sa harap ng higit limandaang mamamahayag mula sa iba't ibang pambansa at pandaigdigang news outlets. Ang mga flash ng camera ay tuloy-tuloy na lumilikha ng nakasisilaw na liwanag, habang ang mga reporter ay nag-uunahang sumigaw ng kani-kanilang mga katanungan tungkol sa biglaang pagbagsak ng stocks ng AyalaTech ngayong umaga."CEO Ayala! Totoo po bang bumagsak ng tatlumpung porsyento ang stocks ng kumpanya dahil sa kumakalat na balita tungkol sa AI cloning breach?!" hiyaw ng isang senior business reporter mula sa gitna ng VIP section."CEO Ayala! Nasaan na si Ayesha Jimenez?! Totoo po bang itinago niyo siya para hindi makapagsalita sa mga awtoridad?!" sigaw ng isa pang investigative journalist h

"Huwag ka nang humakbang pabalik sa loob ng mansyong ito, Keith Ayala... dahil wala ka nang maririnig mula sa akin na anumang bagay na magpapalambot sa puso mo," malamig, seryoso, at nanginginig na pahayag ni Ayesha habang dahan-dahan niyang iniiwas ang kaniyang katawan mula sa akin sa gitna ng madilim na entrance hall.Nakatayo ako sa kaniyang harap, basang-basa ng ulan habang nanginginig ang buo kong katawan sa matinding takot na baka sa bawat pikit ng aking mga mata ay tuluyan na siyang maglaho. Hawak ko sa aking palad ang maliit na sulat na iniwan niya sa console, ngunit sa mismong sandaling ito... nakatayo siya sa aking harap, nakasabit ang maliit na bag sa kaniyang balikat, handang maglakad patungo sa malakas na bagyo sa labas."Ayesha... pakiusap, pakinggan mo muna ako bago ka maglakad palabas ng pinto na 'yan!" humihingal kong daing habang pabalibag kong ibinabagsak ang aking sarili sa kaniyang paanan, hinahawakan ang hem ng kaniyang simpleng blusa habang umiiyak nang walang p

"Dagdagan mo pa ang ibinubuhos mong alak sa baso ko, Marcus... dahil kapag sumabog ang katinuan ko ngayong gabi, baka ako mismo ang magwasak sa buong mansyong 'to!" marahas kong sigaw habang pabalibag kong ibinabagsak ang isang kalahating basong scotch sa ibabaw ng maliit na mesa sa loob ng lumang quarters ni Ayesha.Nakatayo si Marcus sa tabi ng pinto ng quarters, nakatitig sa akin nang may matinding awa at pag-aalala habang dahan-dahang inilalapag ang bote ng mamahaling alak sa gilid ng mesa."CEO Ayala, sobra na po ang nainom ninyo..." pakiusap ni Marcus habang pilit niyang inilalayo ang bote mula sa aking hawak. "Nakalabas na po ng Maynila ang provincial bus na sinasakyan ni Ayesha. Ligtas po siya dahil mabilis na naiiwas ng ating security convoy ang dalawang sasakyan ng sindikato sa tulong ng Highway Patrol Group.""Ligtas siya..." humahagulgol kong pabulong habang pait na tumatawa, inilalapat ang aking basang pisngi sa malamig at bakanteng ibabaw ng kaniyang maliit na kama. "Lig

"Ilan pa bang liham ang kailangan kong isulat bago muling maging sapat ang pangalan ko para bigkasin ng mga labi mo, Ayesha?" pabulong kong usal habang pabalibag kong ipinapatong ang fountain pen sa ibabaw ng aking mahogany desk.Nakatayo si Marcus sa gilid ng aking study room, nakatitig sa akin nang may malalim na pagkahabag habang nakatingin sa nakabukas na mahogany box sa ibabaw ng mesa. Sa loob niyon ay nakatambak ang dose-dosenang mga liham na maayos na nakatali ng kulay itim na laso... mga sulat na gabi-gabi kong isinusulat mula noong araw na dumaan siya palabas ng aking mansyon."CEO Ayala, mag-iikawalong buwan na po mula noong magsimula kayong sumulat ng mga liham na 'yan," mahinang paalala ni Marcus habang inilalapag ang bagong report mula sa ating surveillance team. "Araw-araw niyo pong isinusulat ang bawat detalye ng pagsisisi ninyo, ngunit ni isa rito ay ayaw ninyong ipatapon o ipadala sa kaniya.""Dahil wala pa akong karapatang ipagkatiwala sa kaniya ang mga salitang 'to,

"Siguraduhin ninyong hindi papatakin ng ulan ang dulo ng balikat niya habang naglalakad siya patungo sa kaniyang apartment ngayong gabi," pabulong at napakamadiin kong utos sa aking komunikador habang nakatitig ako sa maliit na monitor screen sa loob ng aking nakaparadang black SUV.Nakatayo si Marcus sa tabi ng driver's seat, nakatitig sa akin nang may matinding pag-aalala habang pinapanood ang aking mga daliring nanginginig sa ibabaw ng leather steering wheel. Sa kabilang panig ng kalsada, nakikita ko ang maliit na ilaw ng bakery kung saan nagtatrabaho si Ayesha. Nakasuot siya ng kaniyang simpleng sweater, dahan-dahang isinasara ang salaming pintuan ng establishment habang dumarating ang mahinang hamog ng gabi."CEO Ayala, tatlong buwan na po tayong nakaparada rito sa gilid ng kalsada tuwing hatinggabi," mahinang paalala ni Marcus habang iniaabot ang isang cup ng mainit na kape sa akin. "Hindi po ba kayo natatakot na kapag napansin niya ang sasakyan natin ay isipin niyang sinusundan