Tous les chapitres de : Chapitre 111 - Chapitre 117

"Ano na naman 'yang hawak mong folder, Keith... huwag mong sabihing nagpaplano ka na naman ng panibagong milyong-milyong donation sa gitna ng almusal natin?"Inihinto ko ang paglipat ng pahina ng mga papeles sa ibabaw ng lamesa nang marinig ko ang napakalambing na boses ni Ayesha. Lumabas siya mula sa kusina bitbit ang isang tray ng bagong piritong saging at dalawang baso ng fresh juice. Nakasuot siya ng aking oversized navy blue polo, habang ang kumikislap na pilak na promise ring sa kanyang daliri ay sumasalamin sa maliwanag na sikat ng araw sa aming kainan."Hindi ito donation proposal, mahal ko..." nakangiti kong sagot habang mabilis kong itinatabi ang folder sa gilid. Tumayo ako mula sa aking upuan, dahan-dahang lumapit sa kanya para kunin ang hawak niyang tray at ibaba iyon sa lamesa. "Ito ang blueprint para sa itataguyod nating bagong community computer lab at shelter sa kabayanan.""Seryoso ka ba?" tanong niya sabay tingala sa akin, ang kanyang mga mata ay nanlalaki sa matindi

"Tingnan mo nang mabuti 'yang dalawang bagay na nakadisplay sa frame sa gitna ng sala natin, Keith, para maalala mo kung gaano kalayo ang tinakbo ng buhay natin."Inakay ako ni Ayesha pumasok sa malawak naming sala kung saan ang maaliwalas na ilaw mula sa salas na bintana ay direktang tumatama sa tapat ng Wooden Console Table. Sa tabi ng maayos na nakatagong larawan ni Kiara kung saan nakangiti ang aking namayapang kapatid, may dalawang bagong floating glass frames na nakalagay. Sa kanang bahagi ay ang nakakurbang larawan ng aming pamilya, habang sa kaliwang bahagi naman ay ang plastik na nakatagong lumang Maid ID ni Ayesha mula sa Ayala Mansion... ang mismong ID na may nakasulat na 'Jimenez, A. - Domestic Staff'."Bakit mo ipina-frame ang lumang Maid ID mo sa tabi ng larawan ng kapatid ko, mahal ko?" pabulong kong tanong habang dahan-dahan kong inilalapat ang aking kamay sa kanyang baywang, inihahapit ang kanyang katawan sa akin mula sa likod."Dahil ang dalawang bagay na 'yan ang na

"Kahit na ibalik pa natin ang oras at tanggalin ang lahat ng sakit, ikaw at ikaw pa rin ang pipiliin kong mahalin, Keith... pero sa pagkakataong ito, wala na ang galit sa puso ko."Isinandal ko nang mabuti ang aking ulo sa matipunong balikat ni Keith habang nakaupo kami sa gilid ng aming malaking kama sa bahay sa tabing-dagat. Ang malamig na simoy ng gabi ay dahan-dahang pumapasok mula sa nakatuping kurtina ng bintana. Ang kanyang kanang kamay ay walang patid sa maingat at masuyong paghaplos sa aking tiyan kung saan tahimik na lumalaki ang aming kauna-unahang anak."Seryoso ka ba diyan, Ayesha?" pabulong niyang tanong, ang kanyang boses ay tila napakagaspang ngunit puno ng matinding emosyon, kaba, at kilig. Inilapat niya ang kanyang mga labi sa aking buhok at dahan-dahang ibinaba ang kanyang mukha upang titigan ang aking mga mata sa ilalim ng mahinang liwanag ng lampara. "Pipiliin mo pa rin ba ang isang tulad ko na dating nagpahirap sa'yo sa loob ng mansyon? Yung lalaking sumira sa ka