Lahat ng Kabanata ng Maid At Your Service:Mr.Billionaire's Biggest Regret: Kabanata 51 - Kabanata 60

"Mali ka ng inakala kung sa tingin mo ay makakapagtago ka pa sa likod ng mga nakakadenang algorithm na 'yan, Victor!" marahas kong sigaw habang lalo kong idinidiin ang kaniyang mukha sa nabasag na salamin ng executive table, hindi pinapansin ang dugong umagos mula sa kaniyang pisngi.Nakatayo si Ayesha sa harap ng main server console, ang kaniyang mga kamay ay mabilis na gumagalaw sa ibabaw ng holographic keyboard. Ang kaniyang mga mata ay nagniningning sa matinding pokus at determinasyon, ngunit ramdam ko ang panginginig ng kaniyang katawan mula sa kinaroroonan ko."Keith... nasa akin ang master key," pabulong na pahayag ni Ayesha habang napatigil ang kaniyang mga daliri sa huling linya ng code. "Bago nila ako ikulong sa warehouse tatlong taon na ang nakakalipas... itinago ko ang huling encrypted memory block sa sarili kong private cloud vault."Mabilis kong binitiwan ang nanghihinang katawan ni Victor at agad akong lumapit sa likod ni Ayesha. Ikinulong ko siya mula sa

"Huwag mong subukang umalis sa tabi ko, Ayesha... hinding-hindi ako papayag na malayo ka sa akin habang nanginginig ka pa sa matinding takot!" marahas kong sigaw habang higpit kong isinara ang dalawa kong bisig sa kaniyang maliit na baywang, hinahatak siya pabalik sa aking dibdib sa gitna ng malamig at napakatahimik na silid.Naramdaman ko ang biglang pagrigido ng kaniyang buong katawan. Ang kaniyang mga palad na nakapatong sa aking suit jacket ay dahan-dahang tumulak sa aking dibdib, isang tahimik ngunit matinding paglayo ng loob na para bang ang bawat paghawak ko sa kaniya ay nagpapaalala ng mga buwan ng walang katapusang pagpapahirap na ibinigay ko sa kaniyang buhay. Ang lamig ng kaniyang mga daliri ay bumabaon sa aking mga braso, ngunit mas lalo ko pang ibinaon ang aking katawan sa kaniya upang iparamdam na wala nang makakagalaw sa kaniya."Bitiwan mo ako, Keith..." pabulong ngunit madiin niyang usal, ang kaniyang boses ay malamig, tuyong-tuyo, at puno ng matinding pait habang umi

"Ilayo mo sa akin ang pagkaing 'yan, Marcus... wala akong balak kumain kahit isang subo hangga't hindi natatapos ang mga kasong ilalapag natin laban sa buong sindikato!" marahas kong sigaw habang pabalibag kong itinutulak ang mamahaling tray ng pagkain patungo sa dulo ng aking napakalaking executive desk.Ilang araw na akong hindi nakakatulog nang maayos. Ang bawat pikit ng aking mga mata ay pinalitan ng mga nakakabiling larawan ni Ayesha... ang kaniyang nanginginig na mga kamay habang humahawak sa aking damit, ang kaniyang basag na boses, at ang kaniyang mga matang puno ng walang katapusang sakit at trauma dahil sa aking kalupitan."CEO Ayala, magkakasakit kayo kapag ipinagpatuloy niyo pa ang hindi pagkain at pagtulog," nag-aalalang pakiusap ni Marcus habang inililipat niya ang ilang folder ng opisyal na legal documents sa harap ko. "Kailangan niyo ng lakas para sa paghaharap ninyo ni Senator Velasquez at sa pampublikong paglilinis sa pangalan ni Miss Ayesha.""Sa tingin mo ba may ka

"Huwag mong subukang pigilan ako ngayong gabi, Marcus... dahil wala nang kahit anong puwersa sa mundong ito ang makakapigil sa pagbaba ko sa silid na iyon," malamig at nanginginig kong utos habang dahan-dahan kong ibinababa ang hawak kong baso sa ibabaw ng aking mahogany desk.Nakatayo si Marcus sa tabi ng pinto ng aking study room, nakatitig sa akin nang may malalim na pag-aalala at tahimik na paggalang habang itinutuwid ang kaniyang salamin."CEO Ayala, pakiusap lang po... mag-ingat kayo sa mga sasabihin ninyo sa kaniya," mahinang paalala ni Marcus habang iniaabot ang isang susi sa akin. "Masyado pang sariwa ang trauma niya mula sa huling panic attack. Ang anumang maling galaw o marahas na pananalita ay baka lalo lang magpalayo ng loob niya sa inyo.""Hindi ako papasok doon bilang CEO na mag-uutos o mananakot, Marcus," pabulong kong sagot habang marahas kong hinahawakan ang susi, idinidiin ito sa aking palad hanggang sa magmarka ang bakal sa aking balat. "Papasok ako doon bilang isa

"Araw-araw kitang pinarusahan sa kasalanang ikaw pala ang unang nagbayad..." hagulgol ko habang nakaluhod pa rin sa malamig na semento, nakatitig sa mga mata ni Ayesha na patuloy na binabaha ng luha.Napatigil ang buong mundo sa loob ng maliit na quarters. Nakatayo si Ayesha sa aking harapan, ang kaniyang buong katawan ay nanginginig habang bumubukas-sarad ang kaniyang mga labi, tila hindi makapaniwala sa bawat salitang lumalabas sa aking bibig."A-Ano'ng sinabi mo, Keith?" pabulong na usal ni Ayesha, ang kaniyang boses ay napakapait at basag na basag. "Ulitin mo ang sinabi mo...""Patawarin mo ako, Ayesha... patawarin mo ako," pagmamakaawa ko habang marahas kong idinidiin ang aking mukha sa kaniyang mga kamay, hinahayaan ang aking mga luha na basain ang kaniyang balat. "Nalaman ko na ang lahat. Nakuha na ng forensic team ang unsent draft email ni Kiara bago siya mamatay... nabasa ko ang sinulat niya tungkol sa 'yo. Nahanap na rin ng mga tauhan ko ang abandonadong warehouse kung saan