LOGIN"ยิ้มอะไรคะ"โอโซนที่จับมือใบบัวเดินเล่นที่ชายหาดก็ถามเธอขึ้นมาเพราะเห็นใบบัวเอาแต่ยิ้มไม่หุบ"หนูบัวตื้นตันใจแทนพี่นารากับพี่กันต์จากที่เคยได้ยินป๊ะป๋าเล่าเรื่องราวความรักของพี่ๆเขากว่าเขาจะมีวันนี้ได้เขาผ่านอุปสรรคมาด้วยกันเยอะเลย"ใบบัวพูดพลางเงยหน้ามองคนที่ตัวสูงกว่าแล้วยิ้มหวานให้เขาโอโซนกระชับมือบางไว้แน่นยามที่เดินย้ำบนหาดทราย"คู่เราโชคดีนะที่ไม่มีอุปสรรคอะไรหนักหน่วงเหมือนสองคนนั้น""ก็ป๊ะป๋าของหนูบัวเป็นคนดีหนิคะ ป๊ะป๋าไม่เคยทำให้หนูบัวเจ็บปวดเหมือนที่พี่กันต์ทำกับพี่นาราหนูบัวโชคดีที่สุดเลยที่มีป๊ะป๋า"ใบบัวพูดแล้วเอียงหัวไปซบที่แขนแกร่งของอีกคนโอโซนปล่อยมือออกจากใบบัวแล้วเปลี่ยนมาโอบไหลมนของเธอไว้แทน"เฮียก็โชคดีที่มีหนูอยากเห็นหนูใส่ชุดแต่งงานจัง""พูดแบบนี้จะขอหนูบัวแต่งงานเหรอ"ใบบัวพูดแล้วยิ้มหยอกล้อกับโอโซน"แล้วขอได้ไหมละ""หนูบัวยังเรียนไม่จบเลย""งั้นจองไว้ก่อนได้ไหม"โอโซนหยุดเดินแล้วจับหมุนตัวใบบัวให้หันหน้ามาเผชิญหน้ากับเขาก่อนที่เขาจะจับมือทั้งสองข้างของเธอขึ้นมาแล้วพูดประโยคนี้ออกไป"จองทำไมทุกวันนี้หนูบัวก็มีป๊ะป๋าเป็นเจ้าของหัวใจอยู่แล้ว""แต่เฮียอยากทำให้มั
คอนโดบรรยากาศตอนที่นั่งรถมาว่าอึดอัดแล้วตอนนี้บรรยากาศในห้องยิ่งอึดอัดกว่าเพราะตั้งแต่ที่ขึ้นห้องมาโอโซนไม่ปริปากพูดกับใบบัวสักคำ อาบน้ำเสร็จเขาก็นั่งทำงานที่โต๊ะทำงานแล้วก็ทำตัวยุ่งวุ่นวายกับกองงานตรงหน้าจนใบบัวไม่กล้าที่จะเข้าไปคุยเธอก็เลยนั่งมองเขาอยู่ห่างๆด้วยความรู้สึกที่หน่วงๆในใจ อาหารที่เธอทำไว้ตอนนี้มันก็เย็นชืดหมดแล้ว จะไปเรียกเขามาทานเธอก็ไม่กล้าเพราะอีกคนเดี๋ยวก็โทรสั่งงาน เดี๋ยวก็โทรคุยงาน จนไม่มีช่องว่างให้เธอเข้าหาได้เลย"ง่วงก็ไปนอนในห้อง"ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงแล้วในบรรยากาศที่เงียบๆเสียงโอโซนก็ดังขึ้นจนทำให้ใบบัวที่เผลอหงีบหลับที่โซฟาสะดุ้งตื่นขึ้นมา"ไม่ค่ะ...หนูบัวรอไปนอนพร้อมป๊ะป๋าแล้วป๊ะป๋าหิว...""ไม่ต้องรอ ง่วงก็ไปนอนก่อน"ใบบัวยังพูดไม่ทันจบโอโซนก็ตอบออกมาก่อนแต่สายตาเขาก็ยังคงอยู่ที่หน้าจอแม็คบุคเขาพูดกับเธอแต่ไม่มองเธอแม้แต่น้อยขอบตาของใบบัวเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีพร้อมกับน้ำตาที่กำลังจะไหลลงมาเขาไม่เคยเย็นชากับเธอแบบนี้เลยสักครั้งต่อให้จะโกรธกันแค่ไหนเขาก็ไม่เคยทำใบบัวคิดในใจว่าอีกคนคงรักเธอน้อยลงไปแล้วแค่จะขอโทษเขาๆก็ไม่อยากจะรับฟัง ไม่คุยด้วย ไม่มองหน้า"
"อ่ะ!! อาห์ อร้ายยย"เสียงครางลั่นของใบบัวบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าตอนนี้เธอเสร็จสมเพราะลิ้นร้อนของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้วโอโซนจัดการปาดลิ้นเลียที่ร่องอีกครั้งก่อนที่จะหยัดกายลุกขึ้นแล้วถอดชุดของเขาที่ใส่อยู่ออกด้วยความรวดเร็วไม่นานร่างกายของโอโซนก็เปลืยเปล่าใบบัวนอนหอบหายใจอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขาโดยที่สายตาของเธอไม่ได้ละจากร่างสูงกำยำตรงหน้าเลยยิ่งเห็นตัวตนของเขาที่ตั้งชูชันขึ้นมาใบบัวก็กลืนน้ำลายลงคอก่อนที่จะค่อยๆพยุงตัวเองขึ้นแล้วส่งสายตายั่วยวนไปให้เขาด้วยความที่บริเวณของโต๊ะทำงานแล้วก็ตำแหน่งที่โอโซนยืนอยู่มันใกล้กันพอใบบัวลุกขึ้นนั่งร่างบางของเธอก็ชนกับหน้าท้องแกร่งของเขาพอดี"ป๊ะป๋า...หนูบัวหิว""หิว"โอโซนถามย้ำคำพูดใบบัวตอนที่เธอพูดออกมาแล้วเอามือนุ่มๆของเธอลูบเบาๆไปที่บริเวรกล้ามท้องใต้สะดื้อที่มีขนขึ้นประปรายของเขาหมับ!!"อ่าาา....คนดี"โอโซนครางออกมาทันทีที่มือนุ่มๆของใบบัวลูบลงต่ำแล้วไปกำรอบท่อนเอ็นของเขาไว้"หนูบัวหิว...อยากกินไส้กรอกซีส"แพล็บ!!!"อ่าห์..!!"โอโซนครางออกมาพร้อมกับมองหน้าหวานของใบบัวอย่างไม่วางตาเขามองเธอด้วยสายตาพอใจที่เธอทำแบบนี้กับเขาตอนนี้ใบบัวกำลังจะจ
ห้องรองกรรมการผู้จัดการ"ป๊ะป๋าเป็นไงบ้างคะ"ทันทีที่ประตูห้องทำงานของโอโซนถูกเปิดแล้วร่างสูงกำลังเดินเข้ามาใบบัวที่นั่งรออยู่ก็รีบลุกขึ้นแล้วเข้าไปถามเขาทันที"ก็ไม่เป็นไงค่ะทุกอย่างเรียบร้อยดี"โอโซนตอบออกมาแบบสบายๆพร้อมกับยกมือขึ้นมาโอบเอวใบบัวที่พึ่งวิ่งมาเกาะแขนเขาเมื่อกี้เอาไว้"จริงเหรอคะ"คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมาถามในท่าที่กำลังถูกเขาโอบเอวไว้ตอนนี้คางเรียวยาวของเธอวางอยู่ที่ตำแหน่งหน้าอกของเขาพอดีจุ๊บ!!"แล้วมีเหตุผลอะไรที่เฮียต้องโกหกหนูล่ะคะ..มานี่มา"โอโซนก้มลงไปจุ๊บที่หน้าผากคนตัวเล็กเบาๆแล้วพูดออกมาพร้อมกับโอบเอวใบบัวเดินมาทางโต๊ะทำงานใหญ่ของเขาแล้วเขาก็หมุนเก้าอี้มานั่งก่อนที่จะดึงใบบัวให้นั่งลงที่หน้าตักของเขาฟอด!!!"อื้อ...แอบหอมหนูบัวอีกแล้วนะ""ไม่ได้แอบอยากหอมก็หอมแล้วตอนนี้ก็อยากจูบด้วย ขอจูบหน่อยได้ไหมคะ"โอโซนพูดแล้วทำท่าจะเข้าไปจูบปากใบบัวจนใบบัวต้องเอียงหน้าหลบเขาแล้วจ้องหน้าเขาตาเขม็ง"เล่าให้หนูบัวฟังก่อนว่าเมื่อกี้ป๊ะป๋าไปคุยอะไรมาบ้างแล้วทุกคนเข้าใจไหมคะเรื่องงานยังมีปัญหาอยู่ไหม"ใบบัวหันไปถามโอโซนออกมาเพราะเธออยากรู้แล้วก็เป็นกังวลถึงปัญหาที่กำลังจะเกิดข
บริษัท"ป๊ะป๋าพวกเขาจะต่อว่าอะไรป๊ะป๋ารึเปล่า"ใบบัวเอ่ยปากถามโอโซนออกมาในตอนที่เขาเดินกุมมือเธอขึ้นไปยังชั้นผู้บริหารของบริษัท สาเหตุก็มาจากเหตุการณ์เมื่อวานตอนค่ำ สายของวันนี้ท่านประธานอย่างคุณพ่อของเธอจึงเรียกทุกฝ่ายประชุมด่วนเพราะคาเทียร์จะถอนหุ้นทั้งหมดและไม่ร่วมทำงานโปรเจคใหญ่กับโอโซนต่อ แล้วก็มีหุ้นส่วนอีกหลายคนที่จะถอนหุ้นตามคาเทียร์"ลืมไปแล้วรึไงว่าบริษัทนี้เป็นของใครก็แค่หุ้นส่วนไม่กี่คนคิดว่าเฮียแคร์เหรอ"โอโซนตอบกลับออกมาด้วยท่าทีสบายๆเหมือนไม่เดือดร้อนอะไร"แต่ว่าคุณลุงราชันเป็นเพื่อนคุณพ่อนะคะ"ใบบัวพูดต่ออย่างกังวลเพราะอีกฝ่ายเป็นถึงเพื่อนที่คบหากันมานานกับคุณพ่อของเธอกับโอโซนเธอกลัวเหลือเกินว่าเรื่องนี้เธอจะเป็นต้นเหตุให้ความสัมพันธ์ของคุณพ่อเธอกับเพื่อนพัง"เมื่อคืนหนูก็เห็นแล้วนี่คะว่าป๊าเลือกใครระหว่างคนในครอบครัวกับคนอื่น ลุงราชันคงแยกแยะอะไรได้เพราะเมื่อคืนภาพที่กล้องวงจรปิดบ้านเราก็บอกทุกอย่าหมดแล้ว""รู้สึกไม่ดียังไงก็ไม่รู้ค่ะที่เป็นต้นเหตุให้เรื่องมันใหญ่โตแบบนี้แถมมากระทบกับงานอีก"ใบบัวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและฉายความกังวลผ่านดวงตาออกมาอย่างเห็นได้ชัด
"เรื่องนั้น...ฝีมือเธอเองเหรอ""ใช่!! ฉันเอง โกรธเหรอมองหน้าแบบนี้อยากตบฉันมาก"ฟึบ!!"โอ้ย!!"พูดจบคาเทียร์ก็เข้าไปกระชากผมใบบัวจนร้องออกมา"จำไว้!! ว่าอย่ามาสะเออะงัดข้อกับฉันอีกเพราะเธอกับฉันกระดูกมันคนละเบอร์"คาเทียร์พูดออกมาพร้อมกับจิกผมของใบบัวแรงขึ้นด้วยสายตาที่ดุร้ายแต่แล้วอยู่ๆสายตาของคาเทียร์ก็เปลี่ยนไปก่อนที่เธอจะเพี้ยะ!!"โอ้ย..น้องบัวพี่ขอโทษ"เพี้ยะ!!!"อย่าตบพี่เลยพี่เจ็บ""ทำบ้าอะไรของเธอ"ใบบัวถามออกมาอย่างไม่เข้าใจที่อยู่ๆคาเทียร์จับมือของใบบัวไปตบหน้าตัวเองแล้วพูดจาเหมือนจะร้องไห้ออกมาแบบนี้"เกิดอะไรขึ้นนี่มันอะไรกัน""หนูบัวเกิดอะไรขึ้นลูก"ยังไม่ทันที่ใบบัวจะเข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเสียงของเจตต์กับภัสสรก็ดังขึ้นพร้อมกับทุกคนที่นั่งกินข้าวเมื่อครู่ก็ยืนมองเธอกับคาเทียร์ด้วยสายตาที่ต่างกันออกไปโอโซนรีบเข้ามาประคองใบบัวไว้พร้อมกับมองไปที่มุมปากของใบบัวที่มีเลือดซึมออกมาเขาดูออกว่าเรื่องนี้ใบบัวไม่ได้เป็นคนเริ่มแน่นอนถึงแม้ว่าภาพที่เห็นเมื่อกี้จะเป็นคาเทียร์ที่ถูกกระทำ"ยัยเทียร์เกิดอะไรขึ้น""หนูใบบัวไปตบคาเทียร์ทำไม"เสียงคราวด์ที่กำลังประคองคาเทียร์อยู่ก็ถามน้







