บททั้งหมดของ Be cruel ผู้ชายร้ายกาจคนนี้เป็นของเธอ: บทที่ 21 - บทที่ 30

ตอนที่21 ขยับบ่อยๆ เดี๋ยวก็ชิน NC20+++🔥“ละ ลามก! หยุดพูดอะไรแบบนี้สักทีได้ไหมคะ!”มิเกลอายจนต้องเบือนหน้าหนี มือหนาเอื้อมไปด้านหลังตะขอบราก็หลุดออก เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มที่ชูชันประจันหน้าเขาอย่างเต็มตาร่างสูงจ้องมองความสลวยตรงหน้าอย่างหลงใหล เขาไล้ปลายนิ้วไปตามยอดอกที่สั่นระริกของเธอ“ใหญ่จนล้นมือ...ฉันจะดูดให้เกลี้ยงจนไม่มีแรงเดินเลยละ”พูดจบเขาก็โน้มลงไปครอบครองยอดอกสีหวานทันที ลีออนใช้ริมฝีปากดูดดึงรุกเร้าอย่างหนักสลับกับใช้ลิ้นตวัดวนจนมิเกลแอ่นอกรับด้วยความเสียวซ่านมืออีกข้างก็ขย้ำเต้าทรวงอวบอิ่มอย่างเมามัน บีบเฟ้นจนเนื้อนุ่มล้นออกมาตามร่องนิ้ว มิเกลครางกระเส่าพลางขยุ้มผมของเขาอย่างปลดปล่อย อารมณ์รัญจวนพุ่งทะยานสูงขึ้นจนแทบสำลักความสุขที่เขามอบให้ในรถที่ร้อนระอุ“อื้อ~ อ่าา”เสียงครางกระเส่าดังระงม ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วทุกอณูผิวจนมิเกลหอบหายใจถี่ระรัว เธอแอ่นอกรับสัมผัสรุกรานจากริมฝีปากร้อนที่กำลังบดขยี้อย่างเมามัน ร่างเล็กสั่นเทิ้มอย่างคุมไม่อยู่เมื่ออารมณ์ดิบถูกจุดให้ลุกโชนลีออนผละใบหน้าออกมาเพียงนิด แววตาคมกริบจ้องมองผลงานของตัวเองที่หน้าอกอวบอิ่มเต็มไปด้วยรอยรักส

ตอนที่23 ใครก็ไม่มีสิทธิ์ในตัวเธอเสียงฝีเท้าหนักๆ วิ่งตรงมาอย่างรวดเร็วหยุดกึกลงเบื้องหน้า ลีออนยืนนิ่งค้างไปเมื่อภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือมิเกลที่นั่งทรุดตัวสั่นเทาอยู่บนพื้นร่างเล็กกอดตัวเองพลางร้องไห้โฮจนตัวโยน รอยแดงที่ลำคอและท่าทางขวัญเสียของเธอทำให้พายุอารมณ์ในอกของเขาโหมกระหน่ำขึ้นมาทันที“มิเกล!”เขารีบช้อนร่างเธอเข้ามากอดไว้แน่นจนจมอก มิเกลสะดุ้งสุดตัวด้วยความผวา แต่พอได้กลิ่นน้ำหอมคุ้นเคยและสัมผัสจากอ้อมแขนที่แข็งแกร่ง เธอก็ซบหน้าลงกับไหล่เขาแล้วสะอื้นไห้หนักกว่าเดิม ลีออนขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน แววตาคมกริบฉายแววดุดันและอำมหิตอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“เกิดอะไรขึ้น!” เขาเค้นเสียงถามด้วยความเดือดดาล ก่อนจะหันไปทางบริกรสาวที่ยืนหน้าถอดสีอยู่ข้างๆ“คะ คือ... คือว่ามีผู้ชายคนหนึ่งค่ะที่มาทานข้าวโต๊ะนั้น วิ่งเข้ามาฉุดน้องเขาเข้ามุมมืด แล้ว... แล้วพยายามจะลวนลามค่ะ พอฉันวิ่งมาดูเขาก็รีบวิ่งหนีออกไปทางหลังร้านแล้วค่ะ”คำบอกเล่าของพนักงานสาวทำให้ลีออนเดือดจัดจนถึงขีดสุด เขากัดฟันแน่นจนเกินเสียงดังกึกๆ แววตาที่จ้องมองไปทางหลังร้านดูน่ากลัวจนคนรอบข้างไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง“แม่่งเอ๊ย!”

ตอนที่25 แขกที่ไม่ได้รับเชิญมิเกลหลับสนิทไปด้วยความอ่อนเพลียในเวลาต่อมา ร่างเล็กขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาที่ลีออนคลุมให้ ชายหนุ่มมองผลงานของตนเองบนผิวเนื้อเนียนด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะโน้มตัวลงจูบขมับเธอแผ่วเบาเป็นการส่งเข้านอนเขาก้าวลงจากเตียง สวมกางเกงยีนตัวเดิมโดยที่ท่อนบนยังคงเปลือยเปล่า อวดมัดกล้ามสมส่วนและรอยข่วนจางๆ ที่แผ่นหลังลีออนเปิดประตูห้องนอนเดินออกมายังโซนห้องนั่งเล่นที่มืดสลัว มีเพียงแสงไฟรำไรจากระเบียงทำให้เห็นร่างของชายหนุ่มอีกคนที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว“กว่าจะออกมาได้นะมึง... นึกว่าจมอกเมียตายไปแล้ว”เพลิง เพื่อนสนิทเพียงไม่กี่คนของเขาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงยี่หวนตามประสากลุ่มเพื่อนที่สนิทกัน“...”ลีออนไม่ตอบอะไร เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ กลิ่นควันจางๆ ลอยคละคลุ้งขณะที่เขาทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามเพลิงท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงลมหายใจ ลีออนนั่งไขว่ห้าง ใบหน้าคมคายดูดุดันและเย็นชาเมื่ออยู่นอกห้องนอน แสงไฟที่ตกกระทบสันกรามทำให้เขาดูเท่และอันตรายในเวลาเดียวกัน“มึงพาผู้หญิงมานอนห้อง?” เพลิงถามพลางเลิกคิ้ว มองสำรวจเพื่อน ที่ปกติหวงแหนความเป็นส่วนตัวยิ่งกว่าอ

ตอนที่27 ช่วยเก็บเป็นความลับตกเย็นหลังจากที่มิเกลเรียนเสร็จ ความตั้งใจเดียวของเธอคือการกลับไปนอนชดเชยที่หอพักให้หนำใจ แต่สุดท้ายก็โดนนีน่าลากมาที่ห้องกิจกรรมจนได้“เกลไปเป็นเพื่อนเราหน่อยนะ เราตื่นเต้น เราต้องทำอะไรไม่ถูกแน่ๆ เลย นะมิเกลคนดี” นีน่าเกาะแขนอ้อนวอนเพื่อนรักเสียงหวาน จนมิเกลใจอ่อนยอมเดินตามมาอย่างเลี่ยงไม่ได้วันนี้เป็นวันนัดคัดเลือกดาวคณะของนีน่า ทันทีที่เดินมาถึงหน้าห้องกิจกรรม ทั้งคู่ก็บังเอิญเจอเข้ากับเพลิงที่กำลังเดินออกมาพอดี“อ้าวน้องเกล... มาหาไอ้ลีอ่อ มันหลับอยู่ข้างใน” เพลิงเอ่ยทักด้วยรอยยิ้ม“ปะ เปล่าค่ะ...” มิเกลรีบยกมือปฏิเสธพัลวัน นีน่ามองหน้าเพื่อนก่อนจะลอบอมยิ้มอย่างรู้ทัน แล้วจึงหันไปตอบแทน“พอดีเกลพานีน่ามาคัดเลือกดาวคณะค่ะคุณพี่เพลิง”“อ๋อ... พานีน่ามา แต่ไหงคนพามาถึงหน้าแดงแบบนี้ล่ะหือ?” เพลิงหลุดหัวเราะในลำคอ แววตาของเขาฉายชัดขึ้นมาทันทีคำพูดกำกวมของเพลิงทำเอานีน่าหันไปมองเพื่อนอย่างสงสัย ส่วนมิเกลก็ได้แต่ยืนเขินหน้าแดงทำตัวไม่ถูก โชคดีที่แพรรุ่นพี่อีกคนเปิดประตูออกมาเรียกนีน่าให้เข้าไปข้างในพอดี นีน่าจึงจำต้องแยกตัวออกไป ทิ้งให้มิเกลยืนอยู่กับเพลิง

ตอนที่29 ความรู้สึกที่แปลกประหลาดมิเกลลอบเดินลัดเลาะไปตามซอกแคบๆ หลังสนามแข่งที่เต็มไปด้วยเศษเหล็กและยางรถยนต์เก่าๆ สายตาของเธอคอยจับจ้องแผ่นหลังกว้างของลีออนและร่างระหงของเชอรี่ที่เดินหายงไปในมุมอับแสงเรื่อยๆเธอรีบก้าวเท้าตามไปอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทว่าเมื่อเลี้ยวผ่านหัวมุมหนึ่งไป ทั้งคู่กลับหายไปจากสายตาเสียเฉยๆ“หายไปไหนแล้วนะ...” คนตัวเล็กพึมพำกับตัวเองเบาๆ ความสับสนเริ่มก่อตัวขึ้นจนเธอตั้งท่าจะเดินหันหลังกลับไปทางเก่าทว่า...เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของโซนหลังสนาม มันเป็นเสียงครางกระเส่าที่ทำเอาหัวใจของคนแอบฟังแทบหยุดเต้น“อ๊ะ! อ่าา... พี่ลีออน... ดูดแรงกว่านี้อีกสิคะ”!!"อึก!!"มิเกลยืนอึ้งค้างอยู่กับที่ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ความเจ็บแปลบแล่นริ้วเข้าสู่หัวใจอย่างรุนแรงจนแทบยืนไม่อยู่หยาดน้ำตาเริ่มรินไหลออกมาคลอเบ้าโดยไม่รู้ตัว ภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นในห้องนอนเมื่อคืนย้อนกลับเข้ามาในหัวเขาทำแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนเลยเหรอ?“อ๊ะ! พี่ลีออน... เอาเข้ามาแรง ๆ... อ่าา~”เสียงเนื้อกระทบกันหนักๆ พร้อมกับเสียงเสียดสีกับผนังห้องน้ำที่อยู่ถัด