All Chapters of หมอผีเอวดุกับพวกร่วมพิธีลงของ 3P 4P 6P (NC20++): Chapter 21 - Chapter 30

ความกดดันและแรงบีบเค้นตะโบมเต้าเนื้อ พร้อมกับสะกิดเร้าจุกนมจากมือหนาของทั้งแป๊ะอ้าและไอ้จ่อย ทำเอาเธอแทบจะอยากหลบลี้หนีไปจากแท่นพิธีให้พ้น ๆ ด้วยความอับอายเหลือเกิน.ทางด้านแป๊ะอ้า ที่ความคึกคักงุ่นง่านจากยาสมุนไพรปลุกอารมณ์สวาทแล่นพล่านจนแดงเถือกไปทั้งใบหน้าบัดนี้ เมื่อมีไอ้จ่อยคอยช่วยตรึงข้อมือ พร้อมกับอัดทะลวงคอหอยหยาดฝนด้วยเอ็นเนื้อลำใหญ่จนสาวน้อยไม่มีเรี่ยวแรงหลงเหลือให้ดิ้นรนขัดขืนได้อีกต่อไปแล้วก็ถือเป็นการเปิดทางสะดวกให้แป๊ะอ้า สามารถล้วงล้ำเข้าไปยังส่วนล่างของหยาดฝนได้อย่างไม่ยากเย็นแกจึงรีบเอื้อมมือหนาไปกระชากผ้าลูกไม้ชิ้นบาง ที่เคยทำหน้าที่เป็นกางเกงในของหยาดฝนให้หลุดลุ่ยไปกองอยู่ที่ข้อเท้าจับเรียวขาขาวเรียวงามให้ถ่างออกจากกัน จนมองเห็นโคกเนินเนื้ออวบอูมเปียกแฉะด้วยหยาดน้ำง่านของสาวน้อยเมื่อแป๊ะอ้าพิจารณาดูแล้วกลีบส้มโอเต่งตึงอวบอิ่ม ตลอดไปจนถึงรูสวาทและร่องเนื้อสีหวานด้านในล้วนแล้วแต่ยังดูบริสุทธิ์ สดใหม่เหมือนไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อนด้วยซ้ำชายแก่ถึงกับครางฮือในลำคอพลางใช้มือหยาบกร้านแหวกแยกขาของเธอออกกว้าง สอดนิ้วมือหนาสากเข้าไปสำรวจถ้ำแคบของหยาดฝนอย่างไม่รีรอ“อึ

ขณะที่เตียงไม้สั่นโยกกระแทกกับผนังห้องดังสนั่น แป๊ะอ้าที่กำลังควบขี่อยู่บนร่างของหยาดฝนเริ่มมีอาการตาเหลือกลอย“โอ้ววว... น้องหยาดฝน! อั๊วไม่ไหวแล้ว... จะออกแล้วโว้ยยย!”แป๊ะอ้าคำรามลั่นพร้อมกับกดสะโพกจ้วงแทงครั้งสุดท้ายจนมิดโคน ร่างกายของแกกระตุกเร่า ๆ ขณะที่ฉีดพ่นน้ำรักร้อนฉ่าเข้าสู่ส่วนลึกของหยาดฝนจนล้นทะลักออกมา…ในเวลาเดียวกัน แป๊ะฮุ้งที่ถูกยี่หวาขย่มด้วยท่าหงส์ร่อนมังกรรำอย่างดุดันก็มาถึงจุดสุดยอดเช่นกันแกผวาเฮือกคว้าเอวบางของยี่หวาไว้มั่นแล้วสวนกระแทกสวนขึ้นไปอย่างบ้าคลั่ง“อ๊าาาาา! อีนังยี่หวา... มึงเล่นควบตะบึงกูหนักขนาดนี้ กูทนไม่ไหวแล้วโว้ย! เอาไปให้หมด... เอาน้ำของกูไปให้หมด!”แป๊ะฮุ้งสั่นกระตุกเฮือก ๆ พร้อมกับแอ่นสะโพกหนาสวนกระแทกเข้าใส่ยี่หวาอย่างรุนแรง เมื่อน้ำกามขาวขุ่นพุ่งทะลักเข้าใส่ร่องสวาทของนักศึกษาสาวปีหนึ่งไปแบบเต็ม ๆหยาดหยดร่องรอยสวาทบางส่วนไหลเยิ้มออกมานอกรูร่านของเธอ“อ๊ะ ไม่นะคะ แป๊ะฮุ้งอย่าเพิ่งแตกสิคะ หนูยังอยากจะเสร็จบ้าง มันเสียวรู”ยี่หวาเผลอบ่นออกมาอย่างน้อยใจ แม้ท่อนลำของแป๊ะฮุ้งจะยาวใหญ่ไม่ใช่เล่น แต่ผู้หญิงเสร็จยากแบบเธอเพียงแค่ได้ขึ้นควบม้าให้ชา

จนทองมีเริ่มจะทนต่อคำรบเร้าของบรรดาคุณหญิงคุณนายไม่ไหว จำต้องเดินย่องไปที่ประตูหน้าห้อง แล้วถือวิสาสะควักกุญแจสำรองขึ้นมาเสียบเข้าลูกบิดประตูเสียงดัง “แกร๊ก!”ทันทีที่ประตูแง้มออก ภาพเบื้องหน้าทำเอาทองมีถึงกับยืนอึ้ง ดวงตาเบิกโพลงอ้าปากค้างภายในห้องพิธีนั้น หยาดฝนในสภาพที่เรียกได้ว่ายับเยิน กำลังถูกจับนอนหันหลังโก้งโค้งยกสะโพกขึ้นแอ่นอ้าโดยมีสัปเหร่อทองพูนโก้งโค้งคุมเชิงอยู่เบื้องหลังแกกำลังตะบันเอาเจ้ามังกรดำหัวบานฉ่ำ กระแทกเข้าหารูจีบสีหวานของสาวน้อยอย่างป่าเถื่อน“นี่แน่ะ ๆ อีนังหยาดฝน ข้าต้องสั่งสอนเอ็ง ถือเป็นการลงของรดน้ำมนต์ให้เอ็งไปด้วยต่อไปนี้เอ็งจะต้องฟังคำสั่งข้า ห้ามมาทำปากดีกับข้าอีกเด็ดขาด! จำเอาไว้ ฮึ่มมม”ทุกครั้งที่ลุงของมันเสียบแทงเอ็นร้อนเข้าไป ร่างของหยาดฝนจะแอ่นกระตุกด้วยความเสียวซ่านที่แปลกใหม่ โดนใจวัยรุ่นวัยระเริงไม่เพียงเท่านั้น ยังมีแป๊ะฮุ้งที่นอนหงายอยู่ใต้ร่างอวบอัดแกกำลังกระดกสะโพกหนาส่งลำเอ็นยักษ์กระแทกขึ้นไปหารูเสียวของหยาดฝน ที่เอาแต่ตอดรัดดูดกลืนตะบองของแกไว้แน่นในจังหวะสวนทางกัน“อู้ย โอ้ว หนูจำแล้ว... หนูจำแล้วค่ะอาจารย์ โอ้ยกระทุ้งเข้ามาพร้อม

“ขอบคุณพี่ทองมีมากนะจ๊ะที่ช่วยจัดคิวให้... วันนี้ฝนโดนอาจารย์กับพวกแป๊ะลงของจนจุกไปหมดเลยจ้ะ เดินแทบไม่ไหวแล้ว คงต้องกลับไปนอนเอาแรงก่อนนะจ๊ะ ฮิฮิ”เธอทิ้งท้ายด้วยเสียงหัวเราะต่อกระซิกกับเพื่อนสาว ก่อนจะพากันพยุงร่างที่สั่นเทาเดินกะเผลกลงจากเรือนไปทิ้งให้ทองมียืนกลืนน้ำลายเอื๊อกมองตามสะโพกที่บิดส่ายไปมา ด้วยความเสียดายที่พลาดโอกาสเข้าไปเก็บงาน และอดกินของอวบอัดของอร่อยแบบวืดไปต่อหน้าต่อตาเลยซะยังงั้นตอน ยินดีต้อนรับนิริน นักศึกษาแม่ลูกอ่อน เหยื่อสาวรายใหม่บรรยากาศภายในห้อง VIP สุดหรูของร้านอาหารฝรั่งสไตล์โมเดิร์นที่ตั้งอยู่บริเวณด้านหลังมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง ที่ทั้งยี่หวาและหยาดฝนเรียนอยู่ มีความเงียบสงบและเป็นส่วนตัวสูงด้วยราคาค่าอาหารและบริการที่แพงหูฉี่พอมาถึงพวกหล่อนก็สั่งให้บริกรนำชากุหลาบและเค้กวานิลลามาเสิร์ฟเช่นเคย แต่บทสนทนาที่กำลังจะเกิดขึ้นกลับมีแต่เรื่องใต้สะดือ ช่างขัดกับภาพลักษณ์นักศึกษาสาวสวยของทั้งคู่หยาดฝนในชุดเดรสสีชมพูอ่อนดูอ่อนหวาน และยี่หวาที่สวมชุดรัดรูปโชว์ส่วนเว้าส่วนโค้งนั่งตรงข้ามกัน ทั้งคู่มองตากันครู่หนึ่งก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาพร้อมกันอย่างรู้ใจ“เป็

“เออ ก็ได้วะ มึงนี่มันช่างตื๊อเก่งจริงเลยวะนังยี่หวาถ้ายังงั้นก็บอกให้นังหนูนิรินเพื่อนมึงมันมารอข้าที่สำนักก็แล้วกันส่วนจะมืดค่ำแค่ไหนก็ค่อยว่ากันอีกที ข้ากลับไปถึงเมื่อไหร่ก็ค่อยเริ่มทำพิธีกันเมื่อนั้นน่ะแหละวะ”ยี่หวาหันไปพยักหน้ากับเพื่อนสาว"ได้ค่ะอาจารย์ งั้นหนูจะรีบบอกให้ยัยนิรินไปรอพบอาจารย์ที่สำนักเลยนะคะ"ยี่หวาทำหน้าลำบากใจไม่น้อย พร้อมกับหันไปมองหน้าหยาดฝน“แต่ติดที่ว่าพรุ่งนี้หนูกับหยาดฝนมีสอบปลายภาคน่ะสิคะอาจารย์วันนี้คงแวะไปส่งนิรินมันไม่ได้ แต่นิรินมันดร็อปเรียนไว้ เทอมนี้มันเลยว่างอยู่คนเดียวค่ะหนูจะส่งมันขึ้นรถแท็กซี่ไปรออาจารย์ที่สำนักช่วงเย็น ๆ ละกันนะคะ?”เมื่อวางสายจากหมอดูเฒ่า ยี่หวาและหยาดฝนก็รีบเดินเข้าไปประคองกอดนิรินที่กำลังยืนเช็ดน้ำตาอยู่หน้าป้ายรถเมล์“นิริน... แกไม่ต้องร้องนะ เดี๋ยวพวกเราจะช่วยแกเอง”ยี่หวาลูบหลังเพื่อนใหม่“พอดีพวกเรารู้จักกับอาจารย์ทองพูน ท่านเป็นหมอดูที่เก่งคนนึงเลย ท่านมีเมตตามากนะ แถมชอบช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยาก ฉันว่า ยิ่งคนที่มีภาระลูกเล็กแบบแกเนี่ย ท่านอาจจะลงของให้แกมีโชคมีลาภ มีเงินทองพอที่จะส่งเสียเลี้ยงดูลูกแกได้สบาย ๆ เลย