“พอแค่นี้ก่อนเถอะค่ะน้าบุญ... ถึงยังไงนิรินก็ต้องเลือกลูกไว้ก่อน ตาหนูคงหิวนมจะแย่แล้ว ขืนปล่อยให้ร้องนานกว่านี้ตาหนูได้ไม่สบายแน่ ๆ ค่ะ”พูดจบเธอก็ยัดจุกนมแม่ยาวยื่นเหนือเต้าเนื้ออวบอัดคัดน้ำนมเข้าปากลูกชายทันทีเจ้าตัวเล็กพอได้ดูดกลืนน้ำนมแม่ก็เริ่มส่งเสียงครางอืออาในลำคอ หายจากอาการร้องไห้โฮเมื่อครู่ไปอย่างว่าง่าย เหลือเพียงความเงียบในห้องรูหนู และเสียงดูดดื่มน้ำนมมารดาดังจ๊วบ ๆ.นายบุญที่ยืนกุมจรวดลำเขื่องที่แข็งค้างจนปวดหนึบถึงกับคอตก ได้แต่มองแผ่นหลังเนียนและเต้าเนื้ออวบใหญ่ที่โผล่พ้นมาทางด้านข้างด้วยความหิวกระหายในใจทั้งนึกเสียดายแต่ก็ต้องยอมอดทนรอไปก่อนอย่างไม่มีทางเลือก“โอ้โฮ...”ภาพด้านข้างของนิรินในเวลานี้ ทำเอานายบุญที่ยืนเปลือยท่อนล่างอยู่ถึงกับดวงตาเบิกกว้างเท่าไข่ห่านแกจ้องเขม็งไปยังเต้าเนื้อขาวโพลนสองเต้าใหญ่ที่โผล่พ้นจากทางด้านข้าง ยามที่เธอประคองให้นมลูก ตกตะลึงในความเต่งตึงขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะ‘อื้อหือ... โชคดีของกูแท้ ๆ! ไม่เสียทีจริงๆ ที่กูยอมใจอ่อนออกแรงดึงนังนิรินออกมาจากใต้เตียง...ทีแรกก็ยังนึกว่าจะอดกินของอร่อยแต่พระเจ้าดันประทานฉากเด็ดมาให้กูได้ดูเต้าเนื้
آخر تحديث : 2026-08-25
