All Chapters of Too Late, Ex! Rejected Me? Now I’m Your Aunt: Chapter 31 - Chapter 40

Pagkauwi mula sa police station, halos bagsak na sa pagod si Lily.Alam niyang totoong galit ang kanyang ama sa pagkakataong ito, kaya kailangan niyang gumawa ng paraan para mapakalma ito. Dumiretso siya sa kusina at maingat na naghanda ng isang bowl ng mainit na cream of mushroom soup na siyang paborito ni Domingo.Bitbit ang soup, dahan-dahan siyang naglakad papunta sa study. Bahagyang nakabukas ang pinto, at mula sa siwang ay narinig niya ang mabigat na boses ni Domingo. Aakmang kakatok na sana siya nang marinig niya ang apelyidong “Del Valle,” dahilan para mapahinto siya.“Carlos, huwag mong kalilimutan kung ano ang ginawa ko para sa Del Valle family noon,” may bahid ng babala sa boses ni Domingo. “Panahon nang bayaran mo ang utang na ‘yon.”Mula sa kabilang linya, tensyonadong sumagot si Carlos Del Valle. “Domingo, anim na taon na ang nakalipas noon. Nagkasundo tayong hindi na bubuksan ulit ang usaping iyon.”“Talaga ba?” malamig na tumawa si Domingo. “Pero ngayon, iba na ang sitw

Sa stairwell, galit na tinuro ni Lily si Karina habang nag-aapoy sa matinding poot ang kanyang mga mata.“Karina, ikaw ba ang nagpakalat ng mga tsismis tungkol sa’kin sa kumpanya?” matinis at matalim ang boses ni Lily. “Bakit alam na ng lahat ang nangyari sa lab? Siguradong ikaw ang pasimuno sa lahat nang ito.”Sa harap ng walang basehang akusasyon ni Lily, napatitig na lang si Karina at hindi maiwasang maisip kung gaano kahibang ang kausap. Kalmado niyang tiningnan ang dating kaibigan at nagwika,:“Hindi ako nagpapakalat ng kahit anong tsismis. Pero alam mo sa sarili mo kung ano ang ginawa mo. Tsismis bang maituturing yo’n?”“Kung hindi ikaw, eh sino?” giit ni Lily. Mahigpit niyang hinawakan ang braso ni Karina. “Bukod sa’yo, sino pa ang may alam tungkol sa nangyari?”Nalito rin si Karina. Sino kaya ang tumutulong sa kanya? Siguradong may naglalantad ng mga ginawa ni Lily para mabigyan ito ng leksyon Sa huli, pinili ni Karina na huwag na itong patulan pa.“Bitawan mo ako, Lily.” pili

Ilang araw ang lumipas. Nakaupo si Karina sa gilid ng kama habang inaayos ang kanyang mga gamit. Handa na siyang ma-discharge. Kinumpirma ng doktor na tuluyan nang gumaling ang kanyang concussion at maaari na siyang bumalik sa normal na pamumuhay.Ipinapasok niya ang huling mga damit sa maleta nang biglang bumukas nang malakas ang pinto ng silid. Akala niya ay nurse iyon na mag-aasikaso ng kanyang discharge. Ngunit nang mag-angat siya ng tingin, si Roxanne ang bumungad sa kanya. Nakasuot ito ng matataas na heels.“Ah, mukhang maayos na pala ang kalagayan mo.” May halatang pang-uuyam sa boses ni Roxanne habang diretso itong lumapit sa kama at komportableng naupo. Umasta itong parang pagmamay-ari ang buong silid.Tahimik lang siyang tiningnan ni Karina. Pagkatapos ay ipinagpatuloy ang pag-aayos ng kanyang mga gamit.“Siguradong nainip ka rito sa ospital nitong mga nakaraang araw, ano? Pero sobrang busy ni Benjamin. Araw-araw niya akong sinasamahan sa prenatal check-up. Minsan, siya pa mi

Kakalabas pa lang ni Karina mula sa pintuan ng kanyang apartment. Hindi pa niya naaayos ang sapatos niya nang makarinig siya ng nagmamadaling yabag sa kanyang likuran. Lumingon siya at nakita si Benjamin na humahangos at halatang galit na galit.“Karina!” mariing tawag ni Benjamin, puno ng hinanakit ang boses. “Akala mo ba kapag nagtago ka sa bahay, hindi na kita mahahanap?”Hindi siya pinansin ni Karina. Nagkunwari siyang walang narinig at diretso siyang naglakad papunta sa silid-tulugan. Kailangan niya ng katahimikan. Kailangan niya ng lugar na ligtas.“Huwag mong isipin na makakatakas ka!” sigaw ni Benjamin habang sumusunod at sinusubukang hawakan ang braso niya.Mabilis na umiwas si Karina. Patakbo siyang pumasok sa kwarto, isinara ang pinto, at ni-lock iyon mula sa loob. Sumandal siya sa pinto habang pinapakinggan ang malalakas na pagkatok ni Benjamin sa labas.“Buksan mo ang pinto! Karina, kailangan nating mag-usap!” sigaw ni Benjamin mula sa labas.“Wala tayong dapat pag-usapan,

Nakaupo si Benjamin sa kanyang opisina, madilim ang mukha nito habang nakatitig sa kawalan. Kinuha niya ang telepono sa mesa at tinawagan ang kanyang assistant na si Mark.“Mark, pumasok ka.” Mabigat at mapanganib ang boses ni Benjamin.Ilang minuto lang ang lumipas nang kumatok si Mark at pumasok sa opisina. “Sir Benjamin, pinatawag niyo po ako?”“Magpadala ka ng tao sa Montana City.” Diretso ang tingin ni Benjamin kay Mark. “Bantayan mo ang lahat ng nangyayari doon. I-report n’yo agad sa akin kapag may nalaman kayo ni katiting na problema.”Medyo naguluhan si Mark ngunit tumango pa rin. “Sige po, aayusin ko agad. May dapat po bang bantayan nang partikular?”“Nandoon si Karina sa business trip, kasama si Tito Ram.” Kumatok-katok ang daliri ni Benjamin sa mesa. “Gusto kong malaman ang bawat kilos nila.”Agad na naunawaan ni Mark ang ibig sabihin nito. “Sige po. Pipili ako ng pinaka-maaasahang tao para sa utos n’yong ito.”Iwinasiwas ni Benjamin ang kamay, senyales na maaari na siyang l