เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นอย่างแรง พร้อมกับเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของเด็กน้อย"แม่ฮื้อ...!""ป๊าขา...แงงง!"สองสามีภรรยาชะงักพร้อมกัน เสี่ยดอร์รีบลุกจากเตียง หยิบกางเกงที่วางอยู่ปลายเตียงขึ้นมาใส่อย่างรวดเร็วส่วนส้มโอก็คว้าเสื้อคลุมมาสวม ก่อนรีบเดินตามออกไปทันทีที่เปิดประตู..ไอรีนก็โผเข้ากอดขาพ่อทันที ใบหน้าเล็กๆ เปื้อนน้ำตา ดวงตาแดงก่ำจากการร้องไห้"เป็นอะไรครับไอรีน"เสี่ยดอร์รีบอุ้มลูกสาวขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน เด็กหญิงรีบซุกหน้าลงกับไหล่ของพ่อ ตัวสั่นเล็กน้อย"ผะ ผี...ฮึกฮือ หนูได้ยินเสียงผี" เธอพูดทั้งสะอื้น"ผีที่ไหนคะ" ส้มโอรีบลูบหลังลูกเบาๆ"มันร้อง..." ไอรีนสูดจมูกฟืด"ฮือ...อือ...อื้อ...ฮ๊า!" เด็กหญิงทำเสียงเลียนแบบอย่างตั้งใจ"หนูกลัว...มันร้องอยู่ในห้องป๊ากับแม่"พอได้ยินประโยคนั้น...ส้มโอกับเสี่ยดอร์ถึงกับนิ่งไปพร้อมกัน ทั้งคู่หันมาสบตา ก่อนจะเข้าใจทันทีว่าลูกสาวหมายถึงอะไรส้มโอรีบเม้มริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นหัวเราะจนไหล่สั่น ส่วนเสี่ยดอร์ก็ไอเบาๆ พลางหลบสายตาภรรยา"ไม่มีผีหรอก" เขาพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้"จริงเหรอคะ" ไอรีนเงยหน้ามองพ่อ"จริงค่ะ" ส้มโอพยักหน้
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-20 อ่านเพิ่มเติม