All Chapters of Not secret คนในความรักคุณคราม: Chapter 21 - Chapter 30

บทที่ 22--หลายสัปดาห์ผ่านไป-- ร้านอาหารตามสั่งตรงข้ามบริษัทเต็มไปด้วยผู้คน มีเสียงจานชามกระทบกันดังเป็นจังหวะ คลอไปกับเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของลูกค้า กลิ่นน้ำมันเจียวหอมฉุยปะปนกับกลิ่นเครื่องปรุง ทำให้บรรยากาศคึกคักมากยิ่งขึ้น หญิงสาวที่นั่งอยู่มุมห้องเพียงลำพังกำลังตักข้าวคำโตเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย มือเล็กจิ้มโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วหัวเราะคิก ๆ อย่างมีความสุขพรึ่บ! ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าสวยก็จางหายไปทันทีเมื่อมีแขกไม่ได้รับเชิญเลื่อนเก้าอี้มานั่งตรงข้าม เธอช้อนดวงตากลมสวยขึ้นมองแล้วชะงักค้างไปชั่วขณะ ข้าวในปากยังเคี้ยวไม่ละเอียดก็ต้องกลืนลงคออย่างยากลำบาก“แค่ก ๆ ค…คุณคเชนทร์” ความตกใจทำให้เธอสำลักข้าวออกมาทันที ก็ใครจะไปคิดว่าคเชนทร์จะมานั่งร่วมโต๊ะเดียวกับเธอแบบนี้หน้าตาเฉย ทำราวกับไม่เกิดอะไรขึ้นทั้งที่เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องปกติ“สำลักความหล่อของผมเหรอครับ?” คเชนทร์แกล้งถามพร้อมหยิบขวดน้ำยื่นให้หญิงสาว เธอเองก็รับมาแล้วยกดื่มทันทีโดยที่สายตายังมองคนตรงหน้าไม่ละไปไหน พลางนึกในใจ เขาจะมาไม้ไหนกันแน่เนี่ย“ผมขอนั่งด้วยคนนะครับพอด

บทที่ 24“คุณคเชนทร์บอกว่า พี่ถูกผู้ใหญ่ทาบทามให้แต่งงาน…” เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา ด้วยดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่พยายามซ่อนแต่ซ่อนไม่อยู่ “ใช่มั้ยคะ?”“เจนิส” ร่างสูงชะงักไปชั่วครู่เมื่อเห็นหยาดน้ำตาไหลอาบแก้มหญิงสาว เขาเอ่ยเสียงเบาแล้วพยายามก้าวเข้าไปจับมือบางเพื่อปลอบประโลม ทว่ายังไม่ได้เข้าไปใกล้เจนิสก็ตะคอกเสียงดังลั่นพร้อมกับน้ำตาไหลอีกครั้ง“ใช่มั้ยย!!” ร่างเล็กสั่นเทิ้มด้วยความเจ็บปวด ยิ่งเห็นเขาอ้ำอึ้งไม่ตอบสักทียิ่งรู้สึกเหมือนหัวใจถูกกรีดลงช้า ๆ“ใช่” เพียงเท่านั้นก็รู้สึกเหมือนฟ้าถล่มลงกลางใจ ภาพตรงหน้าเริ่มพร่ามัวขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนที่จะปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้มอีกครั้ง ถ้าเมื่อกี้ครามปฏิเสธก็คงจะดีไม่น้อย ถึงจะโกหกแต่อย่างน้อยก็คงไม่รู้สึกเจ็บปวดขนาดนี้“แต่พี่ไม่สน” ร่างสูงเจ้าอารมณ์เมื่อครู่ได้สลายหายไปในพริบตาเมื่อเห็นหยาดน้ำตาของหญิงสาว จากที่ทำท่าขึงขังตั้งท่าแง่งอนและหึงหวงประชดประชันเธอในตอนแรกตอนนี้กลับกลายเป็นคนที่ต้องใจเย็นและปลอบเธอ“เจนิส พี่ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนั้นเลย” มือหนาประคองใบหน้าสวยที่อาบน้ำตาก่อนจะใช้นิ้ว

บทที่ 26“พี่ครามม~~ แตกใส่เจที”“หึ” ครามหัวเราะในลำคอมองหญิงสาวสายตาหวานเยิ้มก่อนจะดึงมือตัวเองออกจากร่องรักแล้วจับท่อนเอ็นร้อนชักขึ้นลงสองสามที ก่อนจะยกร่างบางขึ้นเล็กน้อยแล้วค่อย ๆ ดันความแข็งขืนเข้าไปในร่องสวาทช้า ๆ“อ่าห์~~” ครามเอ่ยครางเสียงหลงเมื่อได้เข้าไปอยู่ในกายของเธอจนสุดลำก็รับรู้ได้ถึงความอุ่นซ่านที่แผ่ไปทั่วกาย ครามเชิ่ดใบหน้าขึ้นรับความรู้สึกเสียวก่อนจะขยับสะโพกสอบเบา ๆ เจนิสที่คร่อมอยู่ด้านบนก็เริ่มขยับกายเล็กน้อย ปากเล็กเม้มเข้าหากันอย่างสุดกลั้นไม่กล้าเผยอปากออกเพราะกลัวว่าจะส่งเสียงดังเกินไป“อืออ” เจนิสเผลอปล่อยเสียงครางต่ำหลุดออกมาอย่างห้ามไม่ได้ เมื่อคนใต้ร่างกระทุ้งความแข็งขืนสวนขึ้นมาอย่างตั้งใจทำเอาร่างทั้งร่างของเธอสั่นสะท้านจนแทบทรงตัวไม่อยู่ ต้องเลื่อนมือขึ้นไปเกาะไหล่กว้างแน่น นิ้วเล็กจิกลงบนผิวร้อนผ่าวของเขาอย่างลืมตัว ครามหรี่ตาเล็กน้อยพลางยกยิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะเลื่อนมือหนาลงมากอบกุมเอวคอดของเธอแล้วบังคับให้ขยับตามจังหวะที่เขาต้องการ เจนิสเองก็เริ่มขยับสะโพกขึ้นลงสลับกับการบดคลึงเป็นวงกลมตามแรงปร

บทที่ 28 ณ ร้านอาหารชื่อดังที่ค่อนข้างสงบ ตกแต่งด้วยแสงไฟสีส้มทองจากโคมระย้าตกแต่งเหนือศีรษะส่องวิบวับต้องผิวแก้วไวน์จนเกิดประกายระยิบระยับ เสียงเพลงแจสคลอเบา ๆ ลอยไปทั่วร้าน เสริมบรรยากาศให้หรูหราและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน อีกทั้งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกลิลลี่บนโต๊ะผสมกับกลิ่นอาหารชั้นเลิศทำให้ค่ำคืนนี้ดูพิเศษยิ่งขึ้น ในมุมส่วนตัวด้านในสุดของร้านหรู มีชายหนุ่มและหญิงสาวนั่งดื่มด่ำกับมื้ออาหารราคาสูงลิ่ว อาหารตรงหน้าดูดีราวกับภาพในนิตยสาร แต่สำหรับเธอรสชาติมันก็ทั่วไปไม่ได้อร่อยจนแสงออกปากขนาดนั้น เผลอ ๆ ร้านข้างทางเจ้าประจำที่เธอแวะกินระหว่างกลับบ้านยังถูกปากกว่าด้วยซ้ำ แต่เพราะบรรยากาศที่หรูหรา เป็นส่วนตัวและให้ความรู้สึกพิเศษเกินกว่ามื้ออาหารทั่วไป เธอจึงยอมหลับหูหลับตามองข้ามความจืดชืดของรสชาติไป จะถือเสียว่ามาเพื่อเสพบรรยากาศก็แล้วกัน ครามมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตานุ่มลึก วันนี้เจนิสสวยมาก สวยกว่าทุกครั้งที่ครามเคยเห็น เธอสวมเดรสสีเนื้อหรูหราแนบรัดรับกับสัดส่วนโค้งเว้าอย่างพอดิบพอดี เนื้อผ้าละเอียดลื่นไหลช่วยขับผิวขาวนวลให้เปล่งประกายราวกับเทพธิดา เส

บทที่ 30 ภายในห้องนอนอันกว้างขวางที่เงียบสงัดมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังอย่างสม่ำเสมอ กับเสียงลมหายใจหนักหน่วงของชายหนุ่มที่นอนก่ายหน้าผากเหมือนคนมีเรื่องค้างคาใจ เขาพลิกตัวหันไปมองหญิงสาวที่นอนตะแคงหันหลังให้ เรือนผมนุ่มสยายบนหมอน ผิวสวยขาวเนียนที่ชุดนอนผืนบางไม่อาจปิดมิดอีกทั้งสัดส่วนเว้าโค้งที่ดูดีจนให้ใจของเขาร้อนรุ่มจนแทบทนไม่ไหว ครามกัดฟันแน่นก่อนจะดันกายลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงอย่างหงุดหงิด มือหนาเลื่อนลงไปจับความแข็งขืนของตัวเองอย่างกล้ำกลืนฝืนทน พยายามห้ามใจไม่ให้เผลอตัวทำอะไรโง่ ๆ ทว่ายิ่งคิดถึงใบหน้าสวยเวลาที่เธอทำแก้มป่องเพราะถูกขัดใจ ยิ่งคิดถึงเสียงหวานเวลาครางชื่อเขาเบา ๆ ตอนที่อยู่ใต้ร่าง…ร่างกายเขาก็ยิ่งต่อต้านความพยายามนั้น“แม่ง!” เขาสบถเสียงต่ำจนเห็นสันกรามเด่นชัด “ทำไมกูต้องมาทนอะไรแบบนี้วะ” เสียงนั้นเต็มไปด้วยความอัดอั้น เกิดมาไม่เคยหักห้ามใจตัวเองขนาดนี้มาก่อน นี่ถ้าเธอไม่ใช่เจนิสนะถูกเขาจับปล้ำแตกไปหลายน้ำแล้ว ครามส่ายหน้าพลันเพื่อไม่ให้คิดฟุ้งซ่านก่อนจะเดินไปหยิบน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะปลายเตียง มือหนารีบเปิดขวดแล้วก