บทที่ 41“จะให้พี่แต่งกับใคร…” ครามกระซิบเสียงแผ่ว พลางเอื้อมมือไปประคองแก้มเธอไว้ใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยเบา ๆ อย่างทะนุถนอม รอยยิ้มอ่อนโยนแต้มบนริมฝีปากหยักก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นจนทำให้คนนิ่งอึ้งใบหน้าร้อนผ่าวจนทำอะไรไม่ถูก “ก็แต่งกับเธอไง” น้ำเสียงนั้นไม่ได้ดังแต่กลับซึมลึกลงไปถึงหัวใจของเจนิส ถ้อยคำนั้นทำให้โลกทั้งใบของเธอเงียบงันจนได้ยินเสียงหัวใจดวงน้อยที่เต้นแรงระรัวราวกับกองสะบัดชัย“พี่อยากแต่งงานกับเธอ” ครามไม่หยุดเพียงเท่านั้น ยังพูดต่อพร้อมจูบลงหนัก ๆ ที่ซอกคอขาวเนียนแล้วกระชับวงแขนแกร่งกอดเธอไว้แน่นอย่างกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหน“ตะ...แต่งได้เหรอคะ?” เจนิสเอ่ยถามน้ำเสียงขาดห้วงอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง เธอก็เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่ใฝ่ฝันอยากแต่งงานมีครอบครัวเหมือนคนทั่วไป ซึ่งแน่นอนว่าคนที่เธออยากแต่งงานด้วยก็คือคราม... แต่ที่นิ่งอึ้งจนทำอะไรไม่ถูกอยู่พักใหญ่เพราะไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึงเร็วขนาดนี้“อ้าว พูดงี้หมายความว่าไง?” ครามผละออกเล็กน้อยเลื่อนมาสบดวงตากลมโตอย่างไม่เข้าใจ “เธอจะไม่แต่งกันพี่งั้นเหรอ?”“เปล่าสะหน่อย”
Last Updated : 2026-09-10
LOGIN
