All Chapters of Aangkinin Kang Muli : Chapter 21 - Chapter 26

JANELLE Bago pa ako makasagot, bigla niyang iniangat ang katawan ko dahil binuhat niya ako na parang ikakasal. Napakapit ako sa bibig ko para hindi makagawa ng ingay.“Steven! Ano ba… b-baka makita tayo ni mama.” Mahinang awat ko sa kanya.“Nasaan ang kuwarto mo?” tanong niya imbes sagutin ang sinabi ko.Napakagat labi ako. “Sa unang pinto.” turo ko at hindi ko magawang tumingin sa kanya. Nag-umpisang tumitibok ng mabilis ang puso ko dahil damang-dama ko ang katawan niya.Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Mabilis siyang naglakad paakyat at patungo sa kuwarto ko, bawat hakbang ay nagdadala sa akin ng kakaibang init na ngayon ko lang ulit naramdaman.Pagpasok namin, hindi na siya naghanap ng switch ng ilaw. Sa liwanag mula sa labas na tumatagos dito sa loob ay dahan-dahan niya akong ibinaba sa ibabaw ng kama.Pagbagsak ko sa malambot na kutson, agad siyang sumunod. Dumagan sa akin at naramdaman ko ang bigat niya, dahil na rin siguro sa epekto ng alak para bang sabik na ako sa susunod

JANELLE "Shaina, sigurado akong makikita mo ang potensyal ng project na ito. Sayang naman kung palalampasin mo ang pagkakataong muli tayong magkatrabaho," wika ni Steven.Tumawa si Shaina at sumandal napahawak pa sa balikat ni Steven. "Depende, Steven. Depende kung gaano ka kapursigido."Naramdaman ko ang panginginig ng aking mga kamay. Nakatayo lang ako sa gilid at pinapanood ko kung paano kausapin ni Steven si Shaina na para bang sayang-saya siya.Alam ko namang trabaho lang ito, ngunit ang kirot lang sa heart at hindi ko ‘yon maikakaila.Bawat tawa ni Shaina, bawat haplos nito sa suit ni Steven, ay parang kinukurot ang puso ko. Gusto kong sumigaw, gusto kong hatakin si Steven palayo, ngunit kailangan kong maging propesyonal kaya hanggang gusto nalang ang nasa isip ko.Napalingon sa akin si Steven at nagkunwari akong sa ibang direksyon nakatingin. Paglingon ko ulit dahil akala ko baka hindi na siya nakatingin, sumulyap siya sa akin, at sa isang iglap, nakita ko ang isang nakakaloko

JANELLE“Mommy, gising na!”Napabalikwas ako nang may maramdaman akong biglang tumalon sa kama.“Liam!”Tumawa ang anak ko habang gumagapang palapit sa akin.“Wedding day mo’m!”Napapikit akong muli at napahawak sa dibdib. “Anak, muntik mo nang atakihin si Mommy.” natatawa kong yakap sa kanya.“But you need to wake up!” masayang sagot nito.“Maaga pa.” sabi ko na nakapikit pa ang isang mata.“No! Grandma said you need to get ready.”Doon tuluyang nawala ang antok ko. Wedding day. Napatingin ako sa wedding gown na nakasabit ilang metro mula sa kama. At sa pagkakataong ‘yon, parang biglang bumilis ang tibok ng puso ko.Tapos natigilan ako at nag-init ang dalawang sulok ng mata ko.“Mommy?”Napatingin ako kay Liam, nakatitig siya sa akin.“Why are you crying?”Agad kong hinawakan ang pisngi ko. Hindi ko man lang namalayang may luha na pala ako.“Happy lang si Mommy.” ngiting sabi ko.“Because you're marrying Daddy?”Napangiti ako. “Yes.”“I'm happy too.” Bigla niya akong niyakap. “I want