บททั้งหมดของ Aangkinin Kang Muli : บทที่ 1 - บทที่ 10

JANELLE“Bye class.” Paalam na ni professor at sabay-sabay mga nagsitayuan ang mga kaklase ko at yung iba excited na dahil sa birthday party ni Gerald.“Guys tara sa likod.” Aya ni Gerald sa amin at kaakbay niya ang girlfriend niya si Abby.Yung sinasabi niya na likod may mini bar doon na mismong estudyante rin ang may-ari, mga mayayaman kasi mga nag-aaral dito at isa si Steven sa pinakamayaman sa lahat dito dahil ang mama niya ang may-ari nitong University.First time kong sasama doon kahit nakita ko na ang lugar na ‘yon kaya excited ako at isa pa kasama syempre ang boyfriend ko si Steven. Isang linggo palang simula ng maging magkasintaha kami, matapos niyang manligaw sa akin ng isang buwan.Sabay-sabay na kaming naglakad ng may biglang umakbay sa akin at hinalikan ako sa pisngi si Steven. Ang bango niya at mukhang bagong ligo, ang gwapo talaga niya.“Akala ko matagal pa kayong lalabas.” Napatingin ako sa kanya at ngumiti, nakangiti rin sa akin si Cassy habang naglalakad kami sa ha

STEVEN Hinintay ko lang makatulog si Janelle at tumayo na ako habang tulog siya ay kinunan ko siya ng picture. Napatitig ako sa maganda niyang mukha, dapat selfie kasama ang babae iyon ang ginagawa ko pero si Janelle lang kinunan ko ng litrato.Nagbihis na ako at kinuha ang susi ng motor ko at ang cellphone ko, maraming missed calls mula kina Tristan at Jacob.Nakalabas na ako ng condo at diretso ako sa elevator dito ko tinawagan si Tristan.“Dude balita? Tang*ina anong oras na mukhang sinulit mo aa,” "Tapos na kita tayo sa tambayan.” Sabi ko na tipid na ngumiti.“Kung ganun congrats kailangan nating i-celebrate ‘yan.”Pinatay ko na ang cellphone ko saktong bumukas ang elevator, dumiretso ako sa parking naroon ang motor kong gamit diretso ako sa tambayan namin.Pagdating ko sa tambayan namin na binili ni Jacob, magkakasunod kaming dumating at masasaya agad sila may mga dalang alak at pagkain.__“Ibig sabihin tapos na?” Baling sa akin ni Tristan.Pinakita ko ang picture ni Janelle n

JANELLE Hindi na ako pumasok at ilang araw rin akong nagkulong lang sa kuwarto at kahit ang tiya ko ay walang nagawa. Ngunit may isang desisyon akong ginawa.Hinaplos ko ang tiyan ko impis kong puson. "Hello, baby..." Mahina akong tumawa habang umiiyak. "Mommy's here. Kung ayaw sa’yo ng papa mo nandito ako, gagawin ko ang lahat para sa’yo.” Napapikit ako at pinunasan ko ang luha ko na muli na namang babagsak, dapat ko ng itigil ang pag-iyak sa walang kuwentang lalaki na ‘yon.Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan sila nanay, naroon ang kaba dahil alam kong mabibigla sila.“Janelle, napatawag ka gabi na?”Napangiti ako ng marinig ko ang boses ni nanay kahit paano ay gumaan ang dibdib ko, kung narito lang siya sa tabi ko malamang yumakap na ako sa kanya.“May problema ka ba anak?”Natigilan ako dahil sa tono ng boses ni nanay, ramdam ko ang pag-aalala sa boses niya.“Ayos lang ako pero…” putol ko sa sasabihin ko at huminnga muna ako ng malalim.“Bakit anak?” Muling tanong niya.“Nay

STEVENTahimik akong nakatanaw sa malawak na lungsod dito sa loob ng opisan ko, tahimik at malayo sa ingay."Sir."Napalingon ako ang secretary kong si Miss. Jo. "Yes?" Sagot ko at dahan-dahan na naglakad pabalik sa upuan."These are the documents for the Singapore meeting."Kinuha ko ang folder. "Leave them there.""Yes, sir."Pagkaalis niya muli akong natahimik habang nakaupo. Dati, hindi ko kailanman naisip na magiging ganito ang buhay ko dahil parang walang direksyon ang buhay ko. Ngayon, ako na ang CEO ng kompanyang ilang taon kong pinaghirapang pamunuan.Mas naging seryoso ako sa trabaho at sabi nga nila lahat nagbabago at mas naging maingat ako sa mga desisyon ko lalo na sa babae.Hindi na ako katulad ng dating Steven. Dati, halos gabi nasa party ako at iba’t ibang babae ang kasama ko. Hindi na alam ng magulang ko kung anong gagawin sa akin dahil naging maalala ako no’ng…Napabuntong hininga ako at ayoko ng isipin ‘yon. "Steven!"Napaangat ako ng mukha nang bumukas ang pinto.

JANELLEMakalipas ang dalawang araw kasalukuyang tinuturuan ko sa mga basahin si Liam, marami na siyang alam at natutuwa ako dahil matalino si Liam at matured magsalita.“Mommy, someone is calling you.” Napalingon ako sa cellphone ko at agad yon sinagot dahil baka ‘yon yung sa interview ko."Hello this is HR from Mancini holdings. Congratulations, Ms. Janelle Salvado.”Napahawak ako sa bibig ko. "Really?” Hindi makapaniwalang sabi ko at napahimas ako sa buhok ni Liam."Yes. We'd like you to start next Monday and meet your boss.”Napangiti ako nang maluwag. "Thank you so much, thank you po.” Masayang hingi ko ng pasasalamat.Pagkababa ko ng tawag, agad akong niyakap si Liam.“Oh my god! Baby may work na si mommy.” Halik ko sa maumbok at mamula-mula niyang pisngi.Maputi si Liam mana kay Steven, sabi nga ng iba mukhang may lahi raw si Liam pero dinadaan ko lang sa ngiti.“Talaga mommy? Will you be able to buy a new toy again?” “Yes baby, once mommy got a salary.” Yakap ko ulit sa kany