All Chapters of เจ้าแห่งมังกรผู้ไม่เคยเชื่อใจฉัน: Chapter 1 - Chapter 7

หัวหน้าแพทย์หลวงได้ส่งคำตัดสินสุดท้ายให้ฉันแล้ว อีกสามวัน ไฟมังกรของฉันจะริบหรี่และดับลงอย่างสมบูรณ์ และดวงวิญญาณของฉันก็จักแตกสลายไปพร้อมกับมันสำหรับเจ้าแห่งมังกรที่ไม่เคยเชื่อใจฉันเลยสักครั้ง รวมถึงครอบครัวที่ถูกซีซีเลียปั่นหัวมาตลอดเจ็ดปี ความตายของฉันอาจเป็นความจริงเพียงหนึ่งเดียวที่พวกเขามิอาจหาข้อโต้แย้งได้อีกต่อไปประตูทองแดงของโถงแห่งคำสัตย์สาบานเปิดออกดังปัง"เอเวลิน!"เสียงคำรามของแคสเซียนทำให้ไฟในกระถางลุกวูบตามแนวผนัง ฉันหันกลับไปพบเขากำลังก้าวยาวๆ ตรงมาหาฉันในชุดเกราะสู้รบสีดำสลับทอง ดวงตามังกรสีแดงเข้มของเขาวาวโรจน์ด้วยความโกรธาซีซีเลียรีบก้าวตามหลังเขาเข้ามา เธอยังคงสวมเสื้อคลุมสีฟ้าเงินในตำแหน่งหัวหน้ากองกำลังปีกมังกรที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้ง แม้จะหอบหายใจเล็กน้อย แต่แววตาห่วงใยบนใบหน้าของเธอกลับถูกปรุงแต่งไว้อย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ"เจ้าต้องลากเรื่องนี้มาถึงโถงแห่งคำสัตย์สาบานในวันนี้เลยหรือ" แคสเซียนหยุดยืนห่างจากฉันเพียงไม่กี่นิ้ว "ซีซีเลียเพิ่งได้รับเหรียญเกียรติยศปีกมังกร ขุนนางทั้งราชสำนักกำลังรอฉลองการเลื่อนตำแหน่งให้เธอ แต่เจ้ากลับเลือกช่วงเวลานี้เรียกร้

แคสเซียนก้มลงประคองร่างซีซีเลียขึ้นมาราวกับว่าเธอทำมาจากแก้วที่พร้อมจะแตกสลาย"ใครแตะต้องตัวเธอก่อนที่เธอจะล้มลงไป" เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดุดัน "นอกจากเจ้าแล้วยังมีใครอีก"ฉันเหลือบไปเห็นถุงหนังซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อของซีซีเลีย แล้วจึงเข้าใจในที่สุด เธอได้วางแผนบทบาททุกอย่างในฉากนี้เอาไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่จะก้าวเข้ามาในห้องของฉันเสียอีก"เธอนำบางอย่างติดตัวเข้ามาด้วย" ฉันชี้ไปที่เอวของเธอ "ลองค้นดูที่ถุงนั่นสิ"ซีซีเลียรีบโอบกอดถุงนั้นไว้แน่นเพื่อปกป้อง พลางให้น้ำตาไหลพรั่งพรูลงมาตามแก้ม "มันเป็นเพียงยาแก้ปวดเท่านั้นเอง ทำไมเธอต้องทำเรื่องนี้ให้กลายเป็นเรื่องที่น่าเกลียดด้วย""เอเวลิน!" แคสเซียนวางตัวเธอลง แล้วยื่นมือบีบเข้าที่ลำคอของฉัน "เจ้าทำร้ายเธอ แล้วตอนนี้ยังพยายามโยนความผิดให้เธออีกอย่างนั้นหรือ"นิ้วมือของเขากระชับแน่นขึ้นเรื่อยๆอากาศหายไปจากปอด ความมืดมิดเริ่มเข้าครอบคลุมขอบเขตการมองเห็นของฉัน ฉันไม่ได้ขัดขืนเขาเลยสักนิด เพียงแค่จ้องมองใบหน้าที่อยู่ห่างไปไม่กี่นิ้ว แล้วคิดในใจว่า [บางที แบบนี้อาจจะง่ายกว่าก็ได้]หากเขาฆ่าฉันเสียตั้งแต่ตอนนี้ ฉันก็คงไม่ต้องทนม

แคสเซียนกำลังประชุมอยู่กับเหล่าผู้อาวุโสในหอคอยสภา ตอนที่แผ่นศิลาสื่อสารบนโต๊ะแผ่แสงสีแดงวาบขึ้นมาผู้ส่งคือเอเวลินในตอนแรก ความหงุดหงิดก็ผุดขึ้นมาโดยอัตโนมัติ[ในที่สุดเธอก็ยอมติดต่อฉันมาจนได้สินะ แถมยังเลือกติดต่อมากลางสภาการทหารอีก คราวนี้เธอจะพยายามบีบให้ฉันทอดทิ้งอะไรอีกอย่างนั้นหรือ]เขากดเปิดข้อความนั้นขึ้นมาเสียงของซีซีเลียพรั่งพรูออกมาจากหินสะท้อนเสียง มันทั้งแหลมสูงและชัดเจนจนไม่อาจหลอกตัวเองได้[ตั้งแต่เธออายุสิบสอง ฉันแอบผสมสารสกัดจากหนามเถ้าลงในยาบำรุงของเธอมาโดยตลอด][ผงเหล็กเย็นในชุดฝึกซ้อม การผลักเธอตกหุบเขา การสลับขวดยา—ทั้งหมดนั้นฝีมือฉันทั้งนั้น][และเมื่อเธอตายไป ฉันก็จะกลายเป็นสตรีเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่เพื่อขึ้นเป็นราชินีมังกร]เสียงบันทึกจบลงเหลือเพียงเสียงประทุของไฟในกระถางที่ดังแว่วอยู่ในห้องสภาแคสเซียนนั่งชะงักนิ่ง รอยเลือดบนใบหน้าของเขาค่อยๆ ซีดเผือดลง"ไม่..."เขาผุดลุกขึ้นยืนทันทีจนเก้าอี้ด้านหลังล้มครืน "มันเป็นเรื่องลวงโลก! เอเวลินเกลียดซีซีเลีย เธอทำได้ทุกอย่างเพื่อที่จะแก้แค้นนั่นแหละ!"คำพูดเหล่านั้นเพิ่งจะพ้นจากริมฝีปาก ความเจ็บปวดอ

ร่างของฉันถูกเคลื่อนย้ายไปยังโถงอัคนีสงบแห่งปราการออบซิเดียน เพื่อรอคอยพิธีฝังร่าง ณ ผืนป่าในเย็นวันนั้น ซีซีเลียเดินทางกลับมายังหอคอยหลักด้วยท่าทางแช่มชื่นเธอไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากหอคอยรักษา และทึกทักเอาเองว่าความสงสัยของแคสเซียนคงเริ่มต้นและจบลงเพียงแค่เรื่องดอกไม้กับขวดยาที่หายไปเท่านั้น"แคสเซียน ข้าลองคิดดูแล้วนะคะ" เธอเดินเข้ามาในโถงด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวานที่สุด "เอเวลินต้องถูกคนนอกหลอกใช้แน่ๆ ค่ะ ข้าเห็นเธอคุยกับพวกคนจากโรงเตี๊ยมชายแดนนั่น บางทีพวกนั้นอาจจะสอนให้เธอปลอมแปลงหินสะท้อนเสียงขึ้นมาก็ได้""หากเธอยอมกลับมาและอธิบายเรื่องทั้งหมดให้เหล่าผู้อาวุโสฟัง ข้าก็ยินดีจะช่วยเอ่ยปากขอความเมตตาให้นะคะ"ทว่าคำพูดของเธอพลันหยุดชะงักลง เมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างที่คลุมด้วยผ้าขาวบนแท่นพิธีโถงอัคนีสงบแคสเซียนยืนอยู่ข้างกายร่างนั้น เย็นชาเสียยิ่งกว่าค่ำคืนภายนอกหน้าต่าง"เจ้ายังอยากให้เธอกลับมาอธิบายอีกอย่างนั้นหรือ"ซีซีเลียผงะถอยหลังตามสัญชาตญาณ "นั่น... ใครกันคะ"แคสเซียนยกมือขึ้นข้างหนึ่งกลิ่นอายพลังของเขาซัดกระแทกร่างเธอราวกับค้อนปอนด์ เหวี่ยงเธอไปปะทะกับผนังหิ