All Chapters of เกิดใหม่อีกครั้งขออยู่อย่างสงบแล้วกันนะ: Chapter 31 - Chapter 40

หวังเหล่ยพยักหน้าเนิบๆ “เห็นแก่คุณอาหยวน เรื่องถอนหุ้นผมจะระงับไว้แล้วกันครับ และผมหวังว่าคุณอาหยวนจะสั่งสอนพวกเขาให้ดีกว่านี้เช่นกัน”หยวนซ่งเตรียมจะถากถางอีกฝ่าย แต่กลับถูกพ่อของเขาปรามเสียงดุ “ยังอับอายไม่พอหรือไง แล้วมัวแต่ยืนอมอะไรอยู่ ขอโทษคุณผู้หญิงลี่ซะ” ประโยคหลังเอ่ยกับหลิวเต๋อ เธอเหมือนจะ

อี้เฉินย่นคิ้วไม่พอใจ บางทีคุณชายหวังอาจลืมไปแล้วว่าอดีตสามีของเธอก็ยังยืนอยู่ตรงนี้ เขากระแอมขึ้นมาท่ามกลางบทสนทนาสองแง่สองง่าม“เธอเป็นภรรยาผม คุณหวังคุณควรจะระวังคำพูดไว้บ้างนะครับ”“หยุดพูดว่าฉันเป็นภรรยาของคุณสักที” เจียลี่เริ่มหัวเสีย อี้เฉินกัดไม่ปล่อยจริงๆ งั้นเธอจะทำให้เขาเห็นว่าเขาไม่มีสิท

หวังเหล่ยนั่งลงข้างขอบเตียง นิ้วสากสัมผัสแผ่วเบาตรงรอยแดง เมื่อคิดได้ว่าไม่ควร เขาก็ผละนิ้วออกเตรียมจะลุกขึ้น ทว่าถูกมือเย็นเฉียบดึงให้นั่งลงตามเดิมริมฝีปากสีซีดเอ่ยขึ้นมาประโยคหนึ่ง‘อย่าไป…’ลำคอหนาแห้งผากกัดฟันยับยั้งความต้องการทางอารมณ์ที่มันเคยหลับใหลไปนานแล้ว เหมือนว่ากับเธอคนนี้จะพิเศษกว่าใค

“คุณไม่คิดบ้างเหรอว่าตัวเองเหมือนเด็กไม่รู้จักโต ขนาดเป้าหมายในชีวิตยังไม่ชัดเจน ถ้าพี่ชายคุณไม่ได้เป็นหมอ แต่เลือกที่จะไม่ทำอะไรอยู่บ้านไปวันๆ คุณก็จะไม่ทำอะไรตามเขาไปด้วยใช่หรือเปล่า” หวังเหล่ยจ้องดวงตาเรียวเล็กนิ่ง ซูอันตกตะลึงจนเผลออ้าปากค้าง ก่อนที่เขาจะเผยรอยยิ้มเล็กน้อยแล้วบอกกันว่า“ผมแค่ล้อ

เจียลี่ขบริมฝีปากคิดหนัก เธอเผลอไปพูดอะไรน่าอับอายหรือเปล่านะ เขาถึงเอ่ยขึ้นมาแบบนั้น จนสัมผัสได้ว่าที่นอนยุบตัวขึ้นเขากำลังจะไปแล้ว เจียลี่ไม่มีเวลาให้คิดมาก เธอสะบัดผ้าห่มออกถามอย่างตรงไปตรงมา“คุณจะช่วยฉันจริงๆ เหรอ”ร่างสูงโปร่งหยุดชะงัก ใบหน้าหล่อเหลาหันกลับมาสบตา“อืม”เขาให้คำตอบเพียงเท่านั้