“คุณหนูเจ้าคะ คุณชายกู้ผู้นั้น ดูเหมือนจะดีกับท่านไม่น้อยเลยนะเจ้าคะ”เยว่ฉีหันมองทันที“เจ้าพูดมากขึ้นทุกวันแล้วนะ”เสี่ยวถาวรีบเม้มปาก แต่ดวงตายังคงเป็นประกายล้อเลียนเยว่ฉีหันกลับไปหาองครักษ์“คุณชายของเจ้าจะทำอะไรพวกเขา”“เพียงส่งของกลับคืนเจ้าของขอรับ”“ไม่เอาชีวิต”“แน่นอนขอรับ”เยว่ฉีพยักหน้า“เช่นนั้นก็ตามใจเขา”องครักษ์ประสานมือ“ขอบคุณแม่นางหลิน”จากนั้นจึงสั่งให้คนที่รออยู่ด้านนอกเข้ามา นักเลงทั้งห้าถูกมัดมือไพล่หลังและพาตัวออกไปทางประตูหลัง“แม่นาง! พวกข้าสารภาพหมดแล้วนะขอรับ”“ไว้ชีวิตข้าด้วย!” เสียงร้องโอดครวญค่อย ๆ ห่างออกไปเยว่ฉีมองตาม ก่อนหันไปหยิบถุงเงินบนโต๊ะขึ้นมาชั่งน้ำหนักในมือเสี่ยวถาวมองอย่างอยากรู้อยากเห็น“หนักหรือไม่เจ้าคะ”“พอสมควร”“คุณชายกู้ให้เท่าใดหรือเจ้าคะ”เยว่ฉีเปิดดู ก่อนมุมปากจะยกขึ้นทันที“มากพอซื้อโคมแก้วใหม่ได้ทั้งหอ”เสี่ยวถาวหัวเราะคิก“สายเปย์จริง ๆ เจ้าค่ะ”เยว่ฉีชะงัก ก่อนหันขวับ“เจ้าไปจำคำนี้มาจากไหน”“จากคุณหนูเจ้าค่ะ” นางได้ยินก็หัวเราะเบาๆกลางดึกคืนนั้น ณ จวนตระกูลเซียวโครม!เสียงดังสนั่นจากลานกลางเรือนทำให้บ่าวไพร่แตกตื่นวิ่งออกม
Last Updated : 2026-10-29 Read more