All Chapters of ข้าหย่าและรวยมาก: Chapter 21 - Chapter 30

34 Chapters

22

เช้าตรู่วันถัดมา ข่าวการจับกุมกลุ่มคนร้ายที่ลอบวางเพลิงหอรวมดารา รวมถึงขุนนางท้องถิ่นผู้รับสินบน ก็กลายเป็นข่าวฉาวที่สั่นสะเทือนไปทั่วเมืองหลวงผู้คนต่างพูดถึงเรื่องนี้กันตั้งแต่ตลาดเช้าจนถึงโรงน้ำชา“ได้ยินว่าคนร้ายถูกจับได้คาหนังคาเขา”“ยังมีขุนนางรับสินบนคอยเปิดทางให้อีกด้วย”“แล้วผู้ว่าจ้างคือผู้ใดกัน”“เห็นว่าเกี่ยวข้องกับตระกูลเซียว”ข่าวลือแพร่กระจายรวดเร็วเกินกว่าจะปิดบังหลินเยว่ฉีจึงไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือนางนำสำเนาสมุดบัญชีลับ รวมถึงหลักฐานการยักยอกเงินส่วนกลางที่ฉินซีเคยทำไว้ ซึ่งเจ้าของร่างเดิมบังเอิญพบและคัดลอกเก็บบางส่วนเอาไว้ตั้งแต่ก่อนหย่า ไปยื่นต่อกรมตุลาการด้วยตนเองภายในห้องรับคำร้อง เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบเปิดเอกสารทีละแผ่น ก่อนขมวดคิ้วมากขึ้นเรื่อย ๆเยว่ฉีนั่งอยู่ตรงข้ามอย่างสงบนิ่ง“แม่นางหลิน เอกสารเหล่านี้เจ้าหามาจากที่ใด”“ส่วนหนึ่งเป็นสำเนาสมุดบัญชีของเรือนหลังตระกูลเซียวเจ้าค่ะ ข้าเคยเห็นโดยบังเอิญสมัยยังอยู่ในจวน จึงคัดลอกเก็บเอาไว้”“เหตุใดจึงเพิ่งนำมายื่นตอนนี้”เยว่ฉีสบตาอีกฝ่ายตรงๆ“เพราะก่อนหน้านี้ข้ามีเพียงสำเนา แต่เมื่อคืนทางการจับคนร้ายวางเพลิ
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more

23

ภายหลังมรสุมการกวาดล้างตระกูลเซียวในระลอกแรกผ่านพ้น หอรวมดาราก็กลับมาคึกคักดังเดิม ราวกับเหตุการณ์วุ่นวายก่อนหน้านี้ไม่เคยเกิดขึ้นภายในห้องทำงาน หลินเยว่ฉีกำลังนั่งตรวจแผนผังอาคารสำหรับสาขาใหม่ซึ่งวางกางอยู่เต็มโต๊ะ นางใช้พู่กันวงตำแหน่งเวที ห้องรับรอง และพื้นที่ด้านหลังอย่างตั้งใจ พลางคำนวณงบประมาณอยู่ในใจก่อนหน้านี้กู้เยี่ยนเฉิงแวะมาหานางเพื่อพูดคุยเรื่องการขยายกิจการ แต่เพิ่งออกจากห้องไปได้ไม่นานเพราะองครักษ์เข้ามารายงานเรื่องเร่งด่วนเยว่ฉีกำลังจะเรียกเสี่ยวถาวให้นำชาออกไปเก็บ ทว่าสายตากลับสะดุดเข้ากับซองหนังสีดำใบหนึ่งที่ตกอยู่ข้างโต๊ะชา“ของคุณชายกู้หรือ”นางเดินเข้าไปหยิบขึ้นมา ตั้งใจจะนำไปเก็บไว้ให้เจ้าของ แต่ปากซองกลับเปิดออกเล็กน้อยจากตอนที่ตกกระแทกพื้น เผยให้เห็นมุมของตราหยกสีขาวเนื้อละเอียดอยู่ภายในเยว่ฉีชะงัก นางดึงตราหยกออกมาดู ก่อนดวงตาจะหรี่ลงเล็กน้อยบนตราหยกสลักลายมังกรคู่โอบล้อมอักษรคำว่า ‘เกาหมิง’ ลวดลายประณีตเกินกว่าจะเป็นของคหบดีทั่วไป และที่สำคัญ นางเคยเห็นตราสัญลักษณ์ลักษณะเดียวกันจากสินค้าบรรณาการของแคว้นเกาหมิงที่เข้ามาค้าขายในเมืองหลวงเยว่ฉีพลิกตราหยกดูอ
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more

24

“ข้าจ่ายไหว” กู้เยี่ยนเฉิงขยับเข้าใกล้อีกเพียงก้าว“สมแล้วที่เป็นลูกค้าวีวีไอพี อันดับหนึ่งของหอรวมดารา” เยว่ฉีหลุดหัวเราะ“วีอะไรของเจ้านะ”“หมายถึงคนพิเศษสุดๆ เจ้าค่ะ” “ผิดแล้ว” กู้เยี่ยนเฉิงยกมุมปาก“ตรงไหนเจ้าคะ”“จากวันนี้ ข้าจะสมัครเป็นหุ้นส่วนชีวิตอันดับหนึ่งของหลินเยว่ฉี ส่วนเจ้าจะรับหรือไม่ ข้ารอได้” เยว่ฉีมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหยิบแผนผังสาขาใหม่ขึ้นมาวางตรงหน้า“เรื่องหุ้นส่วนชีวิตเอาไว้พิจารณาทีหลัง แต่เรื่องหุ้นส่วนหอรวมดารา ข้าตกลง” “ได้ อย่างน้อยวันนี้ข้าก็ได้มาหนึ่งตำแหน่ง” กู้เยี่ยนเฉิงหัวเราะเบาๆ“อย่าเพิ่งดีใจเจ้าค่ะ หุ้นส่วนของข้าต้องลงทุน”“ต้องการเท่าใด” ดวงตาของเยว่ฉีเป็นประกายทันที“นั่นสิ ถึงจะเป็นกู้เยี่ยนเฉิงที่ข้ารู้จัก” คำสารภาพตรงไปตรงมาของกู้เยี่ยนเฉิงทำให้บรรยากาศภายในห้องทำงานเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดหลินเยว่ฉีมองนัยน์ตาคู่คมที่จับจ้องอยู่เพียงนาง ก่อนคลี่ยิ้มบาง แววตาเจ้าเล่ห์แบบโปรดิวเซอร์สาวตัวแม่กลับมาอีกครั้ง“คิดจะเป็นหุ้นส่วนชีวิตของข้า ค่ามัดจำไม่ใช่น้อยๆ นะเจ้าคะ คุณชายกู้ หรือว่าต่อไปข้าต้องเรียกท่านว่าองค์รัชทายาท” “บอกแล้วไง ว่าตอนอยู่ก
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more

25

“เจ้าเนี่ยนะ” น้ำเสียงของเขาทำให้เยว่ฉีเงยหน้าขึ้นทันที“หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ”“ตั้งแต่รู้จักเจ้ามา ข้าเห็นแต่เจ้าทำเงินจากทุกสิ่งที่แตะต้อง ข้ายังคิดอยู่เลยว่าอีกไม่นานทองของข้าคงเพิ่มขึ้นเพราะเจ้า”เยว่ฉียิ้มอย่างพึงพอใจ“ประโยคนี้ฟังเข้าหูหน่อย”“เช่นนั้นตกลงหรือไม่”เยว่ฉีวางโฉนดลง ก่อนยื่นมือไปตรงหน้าเขา“ตกลงเจ้าค่ะ หอรวมดาราจะรับบริหารที่ดินทั้งหมด ส่วนกำไรแบ่งตามสัดส่วนเงินลงทุนให้ชัดเจน ข้าไม่รับของฟรี” กู้เยี่ยนเฉิงมองมือของนาง“แม้ข้าตั้งใจให้ฟรี”“ของฟรีไม่มีในโลกเจ้าค่ะ”“กับข้ามี”“แต่ข้าไม่เอา” เขานิ่งมองนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยื่นมือไปจับมือเรียวไว้“ได้ ตามใจเจ้า”เยว่ฉีพยายามดึงมือกลับ แต่เขากลับยังไม่ปล่อย“ตกลงเรื่องธุรกิจแล้ว ปล่อยมือได้แล้วเจ้าค่ะ”“ข้ากำลังทำสัญญา”“สัญญาการค้าบ้านท่านจับมือนานขนาดนี้หรือ”“สัญญากับผู้อื่นไม่ต้อง”กู้เยี่ยนเฉิงยกมุมปาก“แต่กับเจ้าต้องทำ” เยว่ฉีส่ายหน้าอย่างระอา ทว่ารอยยิ้มตรงมุมปากกลับปิดไม่มิด เมื่อเขายอมปล่อยมือ นางจึงหยิบแผนที่ขึ้นมาพิจารณาอีกครั้งภาพของหอรวมดาราสาขาใหม่เริ่มก่อตัวขึ้นในความคิดเวทีขนาดใหญ่ สำนักฝึกศิลปิน
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more

26

เซียวเหวินฮั่นหันมองรอบตัว บ่าวไพร่หลายคนกำลังเก็บของส่วนตัวของตนเอง บางคนขอลาออกทันทีที่รู้ว่าตระกูลเซียวหมดอำนาจ บางคนที่เคยก้มศีรษะให้เขาทุกวัน บัดนี้กลับไม่กล้าแม้แต่จะสบตาความรู้สึกว่างเปล่าค่อยๆ แทรกเข้ามาในอก เมื่อไม่กี่เดือนก่อน เขายังเป็นขุนนางที่มีผู้คนประจบเอาใจ มีเรือนใหญ่ มีภรรยา มีเงิน และมีสตรีคนหนึ่งคอยเฝ้ารอเขาอยู่ในเรือนหลังวันนี้ทุกอย่างหายไปหมดแล้ว เสื้อผ้าบนกายยังคงเป็นของดี แต่ไม่มีบ่าวคอยจัดชายแขนให้ ไม่มีรถม้าประจำตำแหน่ง และไม่มีป้ายขุนนางให้ผู้คนเปิดทางเซียวเหวินฮั่นเดินออกจากจวนด้วยสีหน้าเหม่อลอย ประตูใหญ่ที่เคยเปิดรับเขาทุกวันถูกปิดลงด้านหลังเสียงลงกลอนดังขึ้นครืน…ชายหนุ่มหยุดฝีเท้าอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ไม่มีทางเลือกนอกจากเดินต่อข่าวการล่มสลายของตระกูลเซียวแพร่ไปทั่วเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว คนที่เคยเรียกเขาว่าใต้เท้าเริ่มเปลี่ยนเป็นเรียกเพียง ‘เซียวเหวินฮั่น’สหายหลายคนตีตัวออกห่าง ร้านค้าที่เคยให้เครดิตก็ปฏิเสธ แม้แต่โรงเตี๊ยมบางแห่งยังขอให้เขาจ่ายเงินล่วงหน้า จากขุนนางผู้เคยถือดี บัดนี้เขากลายเป็นชายไร้ตำแหน่ง ไร้จวน และแทบไม่เหลือทรัพย์สินติดตัว
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more

27

เยว่ฉีกวาดตามองเขา“อย่างน้อยก็น่าจะพอซื้อข้าวหยาบกับผักดองได้หนึ่งมื้อ เหมือนที่ข้าเคยได้รับตอนอยู่ในเรือนหลัง”สีหน้าของเซียวเหวินฮั่นบิดเบี้ยวทันที“หลินเยว่ฉี เจ้าเหยียดหยามข้า”“ข้าเพียงคืนสิ่งที่เคยได้รับ” เยว่ฉีสบตาเขาตรงๆ“เก็บมันขึ้นมา แล้วต่อจากนี้อย่ามาปรากฏตัวต่อหน้าข้าอีก”“เจ้า!” เซียวเหวินฮั่นกำหมัดแน่นจนสั่น ความอับอายแล่นขึ้นเต็มใบหน้าผู้คนรอบข้างกำลังมองอยู่ เขาอยากลุกขึ้นตวาด อยากปัดเหรียญนั้นทิ้ง อยากรักษาศักดิ์ศรีที่เคยมีให้เหลืออยู่บ้าง แต่ในที่สุด สายตาก็กลับไปหยุดอยู่ที่เหรียญทองแดงบนพื้น ตอนนี้แม้แต่เงินซื้ออาหาร เขาก็แทบไม่มี มือที่กำแน่นค่อยๆ คลายออกเซียวเหวินฮั่นก้มลงช้าๆ ปลายนิ้วสั่นเทาเอื้อมไปหยิบเหรียญทองแดงที่เปื้อนโคลนขึ้นมา เสียงหัวเราะเยาะดังขึ้นเบาๆ จากรอบด้าน“สุดท้ายก็เก็บ”“เมื่อก่อนคงไม่คิดว่าจะมีวันนี้”ชายหนุ่มกำเหรียญแน่นอยู่ในมือ สีหน้าเต็มไปด้วยความเคียดแค้นและอับอายในจังหวะนั้นเอง กู้เยี่ยนเฉิงก็ก้าวลงจากรถม้า องครักษ์รีบกางร่มให้ แต่ชายหนุ่มกลับรับร่มมาถือด้วยตนเอง ก่อนเดินเข้ามาหาหลินเยว่ฉี ร่มถูกยกขึ้นบดบังสายฝนเหนือนางอย่างพอดี“คุย
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more

28

“พวกเขาจ่ายค่ารับสิทธิ์ใช้ชื่อและระบบของเรา ส่วนเราส่งคนไปช่วยฝึก ตรวจมาตรฐาน และแบ่งรายได้ตามสัญญา” เยว่ฉียิ้ม “เช่นนั้นคุณหนูไม่ต้องสร้างหอเองทุกเมือง ก็ยังมีรายได้” เสี่ยวถาวตาเป็นประกาย“เจ้าฉลาดขึ้นแล้ว”“อยู่กับคุณหนูทุกวัน หากยังไม่ฉลาดขึ้นก็คงน่าอายเจ้าค่ะ” เยว่ฉีหลุดหัวเราะจากนั้นระบบขยายสาขาของหอรวมดาราก็ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่างสาขาแรกนอกเมืองหลวงเริ่มเจรจาสาขาที่สองเริ่มเตรียมสถานที่หลายเมืองส่งคนเข้ามาศึกษารูปแบบการบริหารศิลปินรุ่นแรกบางคนถูกวางตัวให้เป็นผู้ฝึกสอนรุ่นใหม่เด็กกำพร้าที่ครั้งหนึ่งเคยไม่มีที่ไป บัดนี้บางคนกลายเป็นหัวหน้าคณะ บางคนเป็นครูฝึก และบางคนเริ่มมีชื่อเสียงจนได้รับเทียบเชิญจากตระกูลใหญ่ชื่อของหลินเยว่ฉีจึงไม่ได้เป็นที่รู้จักเพียงในฐานะเจ้าของหอรวมดาราอีกต่อไป แต่นางกำลังกลายเป็นสตรีผู้ทรงอิทธิพลในโลกการค้าและศิลปะบันเทิงอย่างแท้จริงหอรวมดาราสร้างงานให้ช่างตัดเสื้อสร้างงานให้ช่างทำโคมสร้างรายได้ให้ร้านเครื่องหอมดึงผู้คนเข้ามาใช้จ่ายในย่านการค้าแม้แต่โรงเตี๊ยมและร้านอาหารรอบๆ ก็มีลูกค้าเพิ่มขึ้นเพราะผู้คนเดินทางมาชมการแสดงขุนนางที่เคยมองกิจการ
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more

29

“เรือนพักศิลปินเล่า”“มีพื้นที่พอ”“ร้านขายสินค้าด้วย”“เจ้าจะสร้างกี่ร้านก็ได้”เยว่ฉีเงยหน้าขึ้นทันที“ท่านพูดเองนะเจ้าคะ” “ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าต้องถามเรื่องร้านค้า” กู้เยี่ยนเฉิงหัวเราะ“มีคนมาชมการแสดงแล้วปล่อยให้เดินกลับมือเปล่า น่าเสียดายจะตายไป”“สมเป็นเจ้า”“ถือว่าเป็นคำชมแล้วกัน”หลังพิจารณาทำเลและเส้นทางการค้าอย่างละเอียด เยว่ฉีก็ตัดสินใจทันที“ไปเกาหมิง” “ตัดสินใจแล้วหรือ” กู้เยี่ยนเฉิงเลิกคิ้ว“ตลาดดี ทำเลดี คนสนับสนุนก็ดี ข้าจะปฏิเสธด้วยเหตุใด”“คนสนับสนุนดีด้วยหรือ”เยว่ฉีปรายตามอง“อย่าเพิ่งได้ใจเจ้าค่ะ ข้าหมายถึงเรื่องเงินทุน”“ข้าก็ยังไม่ได้พูดอะไร”“แต่สีหน้าท่านพูดหมดแล้ว”เสียงหัวเราะของกู้เยี่ยนเฉิงดังขึ้นภายในห้อง เมื่อตัดสินใจแล้ว เยว่ฉีก็เริ่มลงมือทันทีนางคัดเลือกศิลปินแถวหน้าของหอรวมดาราทั้งฝ่ายชายและฝ่ายหญิง รวมถึงนักดนตรี ช่างเครื่องแต่งกาย ช่างแต่งหน้า ช่างควบคุมโคมไฟ และคนดูแลเวทีฝีมือดีที่สุดร่วมเดินทางเสี่ยวถาวมองรายชื่อยาวเหยียดในมือแล้วอดถามไม่ได้“คุณหนูเจ้าคะ พวกเราจะยกหอรวมดาราไปทั้งหอเลยหรือ”“เกือบจะอย่างนั้น”“คนมากมายถึงเพียงนี้ ขบวนเดินทาง
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more

30

นางไม่ได้เป็นเพียงเจ้าของหอรวมดาราแห่งหนึ่งอีกต่อไป แต่กำลังสร้างอาณาจักรความบันเทิงที่เชื่อมโยงผู้คนจากหลายเมือง หลายแคว้น และสร้างมาตรฐานใหม่ที่ไม่เคยมีผู้ใดทำมาก่อน เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านหลังกู้เยี่ยนเฉิงเดินเข้ามาหยุดเคียงข้าง“กำลังคิดอะไรอยู่”“กำลังคิดว่าคนเกาหมิงใจถึงกว่าที่ข้าคาด”“คิดถึงแต่เงินหรือ” “ไม่อย่างนั้นจะให้คิดถึงอะไรเจ้าคะ” เยว่ฉีหันไปยิ้ม“ข้า” คำตอบสั้นๆ ทำให้นางชะงักเยว่ฉีหัวเราะเบาๆ“องค์รัชทายาทของแคว้นใหญ่เอาตัวเองมาแข่งกับตั๋วเงินหรือเพคะ”“แล้วข้าชนะหรือไม่”“ยังต้องดูผลงานอีกนาน”“ข้ารอได้” กู้เยี่ยนเฉิงขยับเข้ามาใกล้ ก่อนโอบเอวบางของนางอย่างเป็นธรรมชาติเยว่ฉีปรายตามองแขนที่พาดอยู่รอบเอวตนเอง“องค์รัชทายาท ท่านฉวยโอกาสอีกแล้วนะเพคะ”“ตรงนี้เป็นเกาหมิง”“แล้วอย่างไร”“ถิ่นข้า”“ถิ่นท่านแล้วแตะข้าได้ตามใจหรือ” “ไม่ได้หรือ” กู้เยี่ยนเฉิงยิ้มเยว่ฉีมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยกมุมปาก“คิดค่าบริการนะเพคะ”“เท่าใด”“แพงมาก”“จ่ายไหว” คำตอบรวดเร็วเสียจนเยว่ฉีหลุดหัวเราะกู้เยี่ยนเฉิงมองใบหน้างดงามที่กำลังยิ้มอยู่ข้างกาย ก่อนเอ่ยเสียงนุ่ม“การแสดงข้ามแคว้นคร
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more

31

วันนี้ชายหนุ่มสวมอาภรณ์ผ้าไหมสีน้ำเงินเข้ม ปักลวดลายด้วยดิ้นทองอย่างประณีต ท่วงท่าสง่างามจนผู้คนที่เดินผ่านต่างต้องหลีกทางให้โดยไม่รู้ตัวเขายืนมองเวทีอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันมาหาเยว่ฉี“งานของเจ้ายิ่งใหญ่กว่าที่ข้าคิดไว้” “องค์รัชทายาทยังมีเรื่องที่คาดไม่ถึงอีกหรือเพคะ” เยว่ฉียิ้ม“เรื่องของเจ้ามีมาก”“ถือว่าเป็นคำชมแล้วกัน” กู้เยี่ยนเฉิงขยับเข้ามาใกล้อีกเล็กน้อย ก่อนลดเสียงลง“แต่คืนนี้ข้ากลับคิดว่ามีคนผู้หนึ่งควรได้รับรางวัลมากกว่าทุกคน”เยว่ฉีเลิกคิ้ว “ผู้ใด”“คนที่สร้างเวทีนี้ขึ้นมา”“ข้าหรือ”“อืม...” เยว่ฉีหัวเราะ“ข้าเป็นคนจัดงานเอง หากมอบรางวัลให้ตัวเองจะไม่ดูหน้าหนาเกินไปหรือเจ้าคะ”“เช่นนั้นข้ามอบให้”“ท่านเตรียมรางวัลอะไรไว้”กู้เยี่ยนเฉิงสบตานาง รอยยิ้มในแววตาค่อยๆ ลึกขึ้น“รางวัลที่ใหญ่ที่สุดในคืนนี้”“ฟังดูไม่น่าไว้ใจ” เยว่ฉีมองเขาอย่างระแวดระวัง“ข้ายังไม่ได้บอกเลยว่าเป็นอะไร”“เพราะรู้จักท่านดีขึ้นทุกวันอย่างไรเล่า”กู้เยี่ยนเฉิงหัวเราะเบาๆ“เช่นนั้นก็ดี”“ดีอย่างไร”“ต่อไปเจ้าจะได้รู้ว่าของที่ข้าเตรียมให้เจ้า ไม่เคยเป็นของเล็ก” “องค์รัชทายาท ท่านกำลังคิดจะมอบอะไรให้ข้
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status