Todos los capítulos de One Night with Don, Two Heirs: Capítulo 41 - Capítulo 50

Sa kabilang banda naman si Devlin di maalis ang ngiti sa labi habang busy sa pagluluto. Lalo siyang ginanahan sa pagluluto dahil kakain siya kasama ang babae. Makaraan ang ilang sandali unti-unting humarap ulit si Isabella sa gawi ni Devlin gusto niyang makita kung anong niluluto nito at kung bakit ganoon ka bango iyon.Pero imbes na sa niluluto nito siya tumingin ay mas nakaagaw ng pansin ang malalapad na balikat at likod ng lalaki, medyo masikip na ang suot nitong white polo na nakatupi sa bandang siko, medyo basa parin ang buhok. Aaminin niyang humanga nga siya sa natuklasan dito ngayon, bukod sa matalino, magaling sa trabaho at business, tapos may alam din pala sa gawaing bahay. Tipid siyang napangiti habang pinag mamasdan ito. Pero biglang pumait ang ngiti niya ng maalala ang nabasang mensahe kanina sa laptop nito “Sino kaya yon?”Nawala ang ngiti sa mukha at napalitan ng pagkaseryoso. “Kreggy? Pag bigkas palang halatang maarte na, ginawa pang parang pangalan ng aso!” Mahinang

Pag-akyat ni Isabella sa kwarto ni Luna, nakaupo na ito sa kama, maputla at may fever patch sa noo. Sa kabilang kama naroroon si Liam, tahimik lang pero bakas ang lungkot sa mukha. Sinabihan ito ni doc Adam na huwag munang lumapit kay Luna dahil mataas ang tyansa na mahawa agad sa sakit. "Mommy!" mahinang tawag ni Luna nung makita si Isabella. Agad na lumapit si Isabella at niyakap ang anak. "My love, how are you? Are you okay?" bulong ni Isabella habang hinahawakan ang pisngi ni Luna. "I have a little headache, Mommy. And I'm dizzy," sagot ni Luna. Tumingin si Isabella kay Doc Adam na dumiretso sa gilid ng kama at inayos ang thermometer. "How is she?" tanong ni Isabella. "She's okay now. It went down from 39.2 to 38.1 when I arrived. I already gave her medicine. It's just viral fever. She needs rest and water," sagot ni Doc Adam. "Thank you, Adam. Thank you so much for coming quickly." "Of course. You know I'm always available for them. And for you." Maagap na sag

"Hinayaan ka naming mamili ng babaeng makakasama mo at tunay mong mahal, hindi ba? Simula nung bumalik ka galing America hanggang pagkatapos mamatay ng Lolo Damon mo, ni minsan hindi ka namin pinilit. Sabi ko sa Daddy mo, hayaan natin si Devlin, bata pa yan, makakahanap din yan ng babaeng mamahalin niya ng totoo. Hinayaan ka namin magtrabaho, hinayaan ka namin mag-focus sa Empire. Hindi para ipasa sayo ang mga obligasyon, hinayaan ka namin para hindi ka mapressure. Dahil gusto naming ikaw mismo ang mamili ng makakasama mo sa buhay. Kahit may mga babaeng lumalapit sayo sa mga parties at events ng company, ni minsan hindi ka namin tinanong kung sino sila. Pero habang tumatagal, nabibigo kami, anak. 30 ka na. Wala ka pa ring pinapakilala sa amin. Wala ka pa ring dinadala dito sa Villa."Natigilan si Devlin at tumingin sa ina. Totoo ang mga sinabi nito. Marami na rin siyang naka play time na babae pero wala roon ang interes niya. Wala ni isa sa mga ito ang nakakuha sa buong atensyon niya

NOSTRAD EMPIRE | 33rd FLOOR | CEO’S OFFICE | 8:00 AM Hindi nakatulog ng maayos si Devlin. Magdamag niyang pinag-isipan ang tungkol sa will ng lolo at kung paano niya ito gagawan ng unang hakbang. Maaga pa pero nasa office na siya. Naka suit at tahimik na nakaupo sa swivel chair at malalim parin ang iniisip, nasa mesa sa tapat nya nakalapag ang brown envelope na naglalaman ng last will and testament ng kanyang Lolo Damon. Ilang sandali pa ay kinuha niya ang phone sa loob ng suit nya, may tinipa doon at inilagay ito sa tapat ng tainga. "Hello, Atty. Rico Valdez, Can you come to Empire now? We just have something important to discuss. Thank you.” Malumanay ngunit buo ang boses niyang saad sa kausap. Si Atty. Valdez. 68 years old. 40 years nang Lawyer ng Nostrad. Hindi lang ito family lawyer ng mga Nostrad — matalik na kaibigan din ng Lolo Damon niya mula pa nung binubuo pa lang ang unang Nostrad building sa Ilocos noong 80s. Kung may isang taong alam ang lahat ng sikreto patun

EL FUEGO TOWER | BONIFACIO GLOBAL CITY | 9:12 AMMaagang pumasok si Isabella. Balak pa niyang pumunta sa boutique pagkatapos sa opisina.Naka-light blue blazer siya ngayon, nakapusod, malamlam ang mga mata. Tatlong araw na siyang walang gaanong tulog. Mabuti naman na ang lagay ng anak na si Luna pero may isa pang tao na gumugulo talaga sa isip niya nitong mga nakaraang araw.Pag pasok niya pa lang sa office, may kapeng nakapatong na sa mesa niya. Parang nabuhayan ang mukha niya. Mabilis siyang lumapit sa mesa niya parang nanabik siya bigla.Mainit pa ito. Pero nagtataka siya kung bakit hindi katulad ng kapeng palaging ipinadadala sakanya ng lalaki. Ganunpaman, hindi ‘yon ang inintindi niya kundi ang presensya ni Devlin kahit sa pamamagitan lang ng kape. Dahan-dahan niya iyong inangat, ngumiti nang bahagya. Sa unang pagkakataon ngayong umaga, gumaan ang dibdib niya.“Si Devlin.” Bulong niya sa hangin.Kinuha niya ang kape. Inamoy. Pero may maliit na sticky note pala na nakadikit doon