All Chapters of HIS UNWANTED WIFE: Chapter 21 - Chapter 30

THIRD PERSON POV...Habang nagmamaneho si Clyde papunta sa venue, tahimik na nakatingin sa labas si Anastasia. Dumadaan ang mga ilaw ng lungsod sa kanyang mukha, at kahit papaano, may kaba pa ring nananatili sa dibdib niya. Nang mapansin niya ang lugar kung saan sila huminto, napangiti siya nang makita ang isang bar sa harapan nila. Hindi ito ang tipikal na club na inaasahan niya mas eleganteng itsura, may dark glass exterior, at soft na dilaw na ilaw na umiilaw sa entrance.“B-bar?” tanong niya, bahagyang nakataas ang kilay.“Yeah, dito raw,” sagot ni Clyde sabay ngiti. Hindi nawawala ang kalmadong aura niya. “Let’s go, Ana.”Pagkababa nila ng sasakyan, sabay silang naglakad papunta sa entrance. Ang gabi ay medyo malamig, at ang hangin ay may halo ng usok at pabango mula sa loob. Marahan niyang hinawakan ang kamay ni Anastasia hindi pilit, kundi natural at protektibo. Agad niyang naramdaman ang init ng palad nito, at ang bahagyang paghigpit ng kapit ni Clyde ay parang tahimik na pan

THIRD'S POV...Pumasok si Clyde sa suite niya kasama si Anastasia. Tahimik ang babae. Hindi siya nagsasalita mula nang umalis sila sa bar. Halata sa mga mata niya ang lungkot na pilit niyang itinatagoparang may bigat na hindi niya kayang ilabas nang diretso.Ang suite ay malawak, malinis, at may soft lighting. May malaking bintana na nagpapakita ng lights ng lungsod sa gabi. Tahimik. Masyadong tahimik para sa bigat ng nangyari kanina.“Gusto mong uminom muna bago magpahinga?” mahinahong tanong ni Clyde. Hindi siya nagmamadali. Hindi siya nagtatanong nang mapilitan. Parang alam niyang kailangan muna ni Anastasia ng sandaling huminga.Tumango lang si Anastasia. Mahina. Walang kibo. Hindi niya kayang magsalita nang malakas.Binuksan ni Clyde ang isang bote ng alak at ibinuhos sa dalawang baso. Hindi niya binibitawan ng tingin si Anastasia. Pinagmamasdan niya ang paraan ng pag-upo nito tuwid pa rin ang balikat, pero may pagod na hindi na kayang itago.Inabot niya ang baso. Kinuha naman

Third's POV Lumipas ang isang linggo…"Mommy, you're so beautiful!" sabay na Sabi Ng kambal na sina red at Raze habang nakatingala kay Anastasia.Si Anastasia ay nakasuot ng itim na evening gown na eleganteng bumabalot sa kanyang katawan, Ang off-shoulder na disenyo ay nagpapakita ng kanyang maganda at perpektong Hugis Ng kanyang leeg at balikat, habang ang mahahabang palda ay dahan-dahang humahaplos sa sahig sa bawat hakbang niya. Sa bawat tingin ng kambal, kitang-kita ang hindi mapigilang paghanga sa ganda at karisma ng Mommy nila— Tonight, she will attend the corporate anniversary gala, an exclusive gathering for CEOs and business leaders. She knows Atlas, her ex-husband and CEO of his own company, will be there as well. In her mind, she needs to project elegance and confidence, so that she appears not only as a vision of beauty but also of power and dignity in the eyes of people especially in the eyes of Atlas.dumating si Clyde, isa ring CEO at Kuya kuyahan ni Anastasia, nakas

Third's POVTahimik ang buong opisina ni atlas..Nakaayos sa mesa ni Atlas ang ilang dokumento, ngunit agad na naputol ang konsentrasyon niya nang pumasok ang sekretarya."Sir, pinabibigay po galing daw po kay Ms, Anastasia Montenegro." kabadong sabi ng secretary niya.Dahan-dahan itong inilapag sa mesa. Mapapansin ang malamig na titig ni atlas sa inilapag na folder..Tahimik. Ilang segundo ang lumipas bago niya ito kunin, binuksan, at doon-ang unang linyang bumungad sa kanya.."Petition for Annulment of Marriage."Biglang napakuyom ang kamao ni Atlas. Napalalim ang paghinga. Dahan-dahan, tila sinusubukang kontrolin ang sarili.Ngunit pagdating ng ikalawang pahina,kung saan naroon ang pirma ni Anastasia,doon na siya tuluyang nagdilim ang paningin."Talagang sinusubukan mo ako Anastasia.."bulong niya sa sarili..Marahang inilapag niya ang papel sa mesa. ngunit ilang segundo lang,sa tindi ng galit,bigla niyang inihampas ang palad ang mesa."Akala mo ba, makakawala ka pa sakin, sinu

Anastasia's POV... “Ano sa tingin mo ang ginagawa mo, Atlas?!” sigaw ko, pilit pinatatatag ang boses ko kahit halos hindi ko na mapigil ang panginginig ng katawan ko.Hindi ko maipaliwanag kung bakit ganito ang reaksyon ko. Para bang may parte sa akin na awtomatikong nakakaramdam ng panganib sa tuwing lumalapit siya. Ang bawat hibla ng katawan ko ay nagsasabing lumayo ako, tumakbo ako.Napatigil ako nang bigla siyang humakbang palapit.Agad akong napaatras, halos mapasandal sa pader dahil sa takot.“H-huwag kang lalapit!” sigaw ko, nanginginig ang boses habang pilit kong nilalabanan ang sarili kong takot.Kumunot ang noo ni Atlas. Kita ko ang pagkagulat sa mga mata niya, tila hindi niya inaasahan ang ganitong reaksyon mula sa akin.“Hey… wala pa naman akong ginagawa. Bakit ka natatakot nang gan—”Hindi niya natapos ang sasabihin niya dahil agad kong pinutol.“Huwag ka ngang lumapit!!!” sigaw ko, mas malakas kaysa sa inaasahan ko.Patuloy akong umaatras, pilit na gumagawa ng distansya