All Chapters of ชู้รักจำเลยหัวใจ: Chapter 161 - Chapter 170

ธัญวรานั่งฟังพ่อแม่คุยกับพ่อแม่ของพี่สะใภ้เงียบๆและแอบมองพี่ชายต่างแม่ที่คุยด้วยเป็นบางครั้งเป็นปกติไม่ได้มีท่าทีไม่พอใจเธอกับแม่ที่มาเยี่ยมลูกเมียของเขาก็โล่งใจอย่างน้อยเขมินทร์ก็ไม่ไล่เธอกับแม่กลับจนกะนทั่งได้ยินเสียงหลานแฝดร้องไห้ แม่ของพี่สะใภ้ก็ลูกขึ้นเดินไปในห้องพักทันทีและเขมินทร์ก็ตามไปติดๆเธอก็ลุกขึ้นเพื่อไปดูหลาน“น้องอันดากับน้องคีรีตื่นแล้วเหรอครับลูก” เสียงห้าวพูดกับลูกชายทั้งสองที่ร้องอ้อแอ้เพราะไม่สบายตัวซึ่งเด็กทารกก็มีแค่กินกับนอนเท่านั้นและจะงอแงก็ตอนไม่สบายตัวส่วนอาการต่างๆพ่อแม่ก็ต้องสังเกตุจากการร้องของลูกหากอิ่มแล้วไม่เปียกฉี่เปียกอึและยังร้องไห้ไม่หยุดก็อาจจะไม่สบาย“ทั้งหิวทั้งเปียกเลยค่ะ เดี๋ยวแม่เปลี่ยนผ้าอ้อมเสร็จแล้วน้องอันดากับน้องคีรีค่อยกินนมนะครับลูก” มิรันดาลุกมาดูลูกแม้จะเจ็บแผลแต่เธอทนได้และช่วยเปลี่ยนผ้าอ้อมให้น้องคีรีส่วนแฝดพี่นั้นพี่เลี้ยงช่วยเปลี่ยนให้เพราะคุณพ่อมือใหม่ยังไม่กล้าเปลี่ยนให้ลูกได้แต่มองและช่วยอุ้มธัญวรามองดูมิรันดาเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ลูกชายและพูดปลอบอย่างอ่อนโยนส่วนเขมินทร์ก็หยอกเย้าลูกชายอีกคนที่พี่เลี้ยงเปลี่ยนผ้าอ้อมให้แต่สองแฝดไม

“อื้อ อืออ..” ร่างเล็กเกร็งตัวกดเท้าลงกลางหลังแกร่งเมื่อความเสียวซ่านเสียดแทงกลางกายจนร้อนรุ่มไปทั้งตัวด้วยความต้องการและเธอชอบสัมผัสของเขาทั้งดุดันนุ่มนวลสลับกันจนเธอหัวหมุนปั่นป่วนเสียวซ่านกระสัน“อื้มม..แพร่บๆๆ แจ้ะๆๆ..” สินทรรัวลิ้นสากเข้าออกกลางกลีบสาวที่ตอดรัดปลายลิ้นของเขาถี่กระชั้นแล้วกดนิ้วโป้งขยี้ติ่งเสียวไม่หยุดเร่งเร้าอารมณ์เพื่อให้ร่างเล็กเสร็จสม“พะ พี่บอยขา อ่า อ้า ทิมเสียว อ่า ไม่ไหวแล้วค่า อ่า อู้วว..” เธอร้องครวญรางไม่หยุดปากเมื่อร่างกายภายในปั่นป่วนจวนเจียนจะขาดใจเสียให้ได้เมื่อนิ้วยาวสอดเข้าออกกลีบสาวรัวเร็วลึกจนสุดนิ้วติดกันไม่หยุด“แจ้ะๆๆ แจ้ะๆๆ..”“อ้ะ กรี๊ดดดส์....” ทับทิมกรีดเสียงร้องออกมาอย่างสุขสมเมื่อร่างกายของเธอได้ปลดปล่อยน้ำหวานออกมามากมายจนร่างกายอ่อนแรงแทบพยุงตัวไม่ไหว“แพร่บๆๆ แพร่บๆๆ..”สินทรไล้เลียดื่มกินน้ำหวานที่หลั่งไหลออกมามากมายอย่างกระหายกลืนกินทุกหยาดหยดก่อนจะยกร่างเล็กลงมาในสระแล้วบดจูบริมฝีปากอิ่มอย่างดูดดื่มมือไม้ก็ลูบไล้นวดเคล้นไปทั่วตัวก่อนจะหยุดที่สองเต้าอวบแล้วถอนจูบออกยกร่างเล็กขึ้นจนสองเต้าอวบอยู่ระดับเดียวกับริมฝีปากแล้วดูดดื่มยอดอก

“พี่บอยแวะที่ตลาดให้ทิมหน่อยได้มั้ยคะ ทิมจะซื้อผลไม้ค่ะ” ทับทิมบอกแฟนหนุ่มเพราะเธออยากกินผลไม้และขนมหวานและช่างบอกว่าช่วงนี้เธออวบอิ่มมากขึ้นหากควบคุมน้ำหนักไม่ได้จะต้องขยายชุด“พี่อมรครับแวะที่ห้างก่อนนะครับ” สินทรบอกคนขับรถให้แวะซื้อผลไม้ตามที่เมียเด็กต้องการเพราะเป็นทางผ่านกลับบ้าน“ครับคุณบอย” อมรรับคำสั่งของเจ้านายก็แวะที่ห้างหรูกลางเมืองทันที“ทิมว่าซื้อที่ตลาดจะถูกกว่านะคะ” ทับทิมบอกแฟนหนุ่มเธอรู้ดีว่าผลไม้ในห้างถูดคัดสรรมาอย่างดีและราคาก็แพงตามด้วยซึ่งเธอมาซื้อให้แฟนหนุ่มบ่อยเพื่อเอาไปฝากญาติผู้ใหญ่ฝากคนป่วยฝากเพื่อนแล้วแต่ว่าเขาจะสั่ง“ไม่เป็นไรหรอกครับทิม ซื้อที่ห้างสะดวกกว่าตลาดยิ่งตอนบ่ายแบบนี้ร้อนจะแย่” สินทรบอกเมียเด็กไม่รู้หรือไงว่าผัวรวยมากแต่เขาไม่ได้รังเกียจผลไม้จากตลาดแต่เขาเลือกความสะดวกสบายมากกว่าไม่อยากให้เมียลำบากไปเดินซื้อต่างหากล่ะ“ก็ได้ค่ะ” ทับทิมตอบแฟนหนุ่มเบาๆและเข้าใจว่าเขาไม่เคยเดินซื้อของในตลาดเมื่อรถจอดตรงประตูเข้าห้างหรูสองหนุ่มสาวก็ลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในห้างส่วนอมรก็เอารถไปจอดในที่จอดรถวีไอพีเพราะมีบัตรจอดวีไอพีรอเจ้านายทั้งสองซื้อของ“ไหนๆก็มาห้าง

“ก็น่าจะใช่ค่ะคุณปู่ งั้นมี่พาลูกๆไปกินนมก่อนนะคะ” มิรันดามองดูนาฬิกาก็ได้เวลาลูกๆเข้าเต้าส่วนนมที่เธอเตรียมให้ลูกบนเครื่องบินก็ใส่กระเป๋ารักษาอุณหภูมิไว้เรียบร้อย“ดูท่าหลานแม่จะง่วงด้วยนะลูก” ศิรินทิพย์พูดกับลูกสาวเมื่อเห็นหลานน้อยทั้งสองเริ่มตาปรือๆเหมือนจะง่วงและพูดไม่ทันขาดคำสองแฝดก็ร้องประสานเสียงกันทันทีราวกับนัดกันไว้“แอ้ะ อุ้แว้ๆๆ /แอ้ๆๆ อุ้แว้ๆๆ..” สองแฝดร้องออกมาเมื่อหิวและง่วงนอนตามเวลาของพวกเขาทุกคนอมยิ้มเมื่อหลานแฝดร้องไห้ขึ้นพร้อมกันซึ่งตอนนี้ทั้งสองก็จะตื่นจะหิวพร้อมกันทำให้คุณแม่มือใหม่ต้องปรับตัวรับมือกับลูกน้อยทั้งสองก่อนจะเข็นรถกลับไปในห้องพักของลูกน้อยที่อยู่หลังบ้านเพื่อให้นมลูกและมีสมรกับแจงคอยช่วงเวลาเอาลูกเข้าเต้าและเวลากินนมอิ่มและหลับเวลา 16.00น.เขมินทร์อุ้มคาร์ซีทของลูกชายแฝดน้องส่วนตาเมืองอุ้มคาร์ซีทหลานชายแฝดพี่เดินนำปู่คิด มิรันดา ยายศิ ปายวาด สมร แจงและพงษ์กับทัตติส่วนกระเป๋าและรถเข็นของน้องแฝดก็โหลดใต้เครื่อง มิรันดาอุ้มน้องคีรีออกจากคาร์ซีทแล้วนั่งริมหน้าต่าง เขมินทร์ก็วางคาร์ซีทบนเบาะตรงกลางก่อนจะอุ้มน้องอันดาจากคาร์ซีทที่ตาเมืองอุ้มแล้วนั่งลงริม

รับประทานอาหารที่โต้ะอาหารจัดไว้ตรงเทอเรสหน้าบ้านและริมสระน้ำหลังบ้านซึ่งร่มรื่นด้วยต้นไม้น้อยใหญ่และสวยดอกไม้อากาศเย็นสบายและเพื่อเจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ไปรับประทานอาหารกลางวันด้วยกัน เมื่อส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าหอเสร็จผู้ใหญ่ทุกท่านก็พากันออกไปจากห้องหอเพื่อให้คู่บ่าวสาวอยู่ด้วยกัน“ง่วงเหรอครับทิม” สินทรถามเมียเด็กอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นตาปรือ“ก็นิดหน่อยค่ะ” ทับทิมตอบเบาๆทั้งที่เธอง่วงนอนตั้งแต่ญาติผู้ใหญ่อวยพรกันแล้ว“อย่าดื้อสิครับ ถ้าทิมง่วงก็นอนก่อนนะหรือว่าจะกินข้าวกลางวันก่อนดีล่ะ” เจ้าบ่าวถามเจ้าสาวด้วยความเป็นห่วงเพราะเมื่อเช้าตื่นมาแต่งหน้าทำผมกันตั้งแต่ตีสี่จะไม่ง่วงก็ให้รู้ไปสิ ขนาดเขายังรู้สึกง่วงเลย“กินข้าวก่อนก็ได้ค่ะ เดี๋ยวทิมไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ”“พี่ช่วยครับ” เจ้าบ่าวสุดหล่อเสนอตัวช่วยถอดชุด“งั้นแกะผมก่อนค่ะ” ทับทิมมอบงานให้เจ้าบ่าวแล้วยิ้มขำเมื่อเห็นเขามองงงๆไม่รู้จะเริ่มตรงไหนก่อน“แกะยังไงครับทิม”“เปิดมวยผมขึ้นแบบนี้แล้วพี่บอยเห็นกิ๊บสีดำมั้ยคะ” ทับทิมดันมวยผมที่ช่างทำผมเกล้าขึ้นให้เขาดู“อ่อ..เห็นแล้วครับ” สินทรเห็นกิ๊บสีดำที่ติดผมอยู่ก็ดึงออกอย่างเบามือทับทิมมอ