All Chapters of ชู้รักจำเลยหัวใจ: Chapter 1 - Chapter 10

“ไปเถอะลูก” ทศพลพูดกับลูกชายแล้วยิ้มตามหลังเขมินทร์เดินออกไปจากห้องทำงานของพ่อเพื่อไปทานอาหารเช้าก่อนจะไปทำงานหากไม่มีความจำเป็นเขาจะไม่มาที่นี่เพราะไม่อยากเจอเมียของพ่อแต่วันนี้เขาจะไปดูงานที่ท่าเรือแล้วจะไปดูงานที่สวนปาล์ม สวนยาง โรงงานปาล์มและยางของปู่“จะกลับแล้วเหรอคะคุณคราม ไม่อยู่ทานอาหารเช้าก่อนเหรอคะ” ปานวาดทำธุระส่วนตัวเสร็จก็ลงมาชั้นล่างและลูกเลี้ยงก็กำลังจะกลับหรือเอาจริงๆเธอก็รอเขมินทร์เพื่อถามเรื่องงานของน้องชาย“ผมรีบไปทำงาน” ชายหนุ่มตอบห้วนๆ“แล้วเรื่องงานที่ท่าเรือของน้องชายน้าล่ะคะ” ปานวาดถามลูกเลี้ยงเพราะน้องชายมาขอทำงานที่ท่าเรือแต่สามีบอกว่าต้องถามลูกชายก่อนเพราะเขมินทร์เป็นคนดูแลงานทั้งหมด“เดี๋ยวผมจะดูให้แต่ต้องยื่นสมัครงานตามกฎของบริษัท” เขมินทร์ตอบเสียงเรียบเขาไม่ชอบการใช้เส้นสายเข้าทำงานและพนักงานทุกคนที่ทำงานกับเขาก็ทำด้วยความสามารถของตัวเองทั้งนั้น “ทำไมต้องสมัครล่ะบริษัทของเราเองและนายปาก็เป็นน้องชายแท้ๆของน้าแล้วจะมาช่วยดูแลเป็นหูเป็นตาที่บริษัทให้ก็ยิ่งดีสิคะ” ปาดวาดไม่พอใจแต่ไม่กล้าแสดงออกนอกหน้าเพราะอำนาจทั้งหลายอยู่ในมือลูกชายคนโตของสามีส่วนลูกสาวของ

“พ่อแม่พี่บ่นอยากมีหลานอีกแล้วล่ะสิ” อดิกันต์พูดยิ้มๆเขาไม่ได้เครียดเรื่องนี้เลยยังไงเขาก็มีลูกไม่ได้และเคยไปรีดน้ำเชื้อแล้วแต่น้ำเชื้อของเขาไม่แข็งแรงเพราะกินฮอโมนเพศหญิงมานานตั้งแต่สมัยเรียนและเขารับอย่างเดียวแต่อวัยวะเพศชายไม่ได้ฝ่อ“ค่ะ,มี่ไม่รู้จะตอบท่านยังไงแล้วค่ะ”“เดี๋ยวพี่จะเข้าไปคุยกับท่านเอง” อดิกันต์พูดขึ้นเขาตั้งใจจะบอกพ่อแม่หลายครั้งแล้วกลัวพวกท่านรับไม่ได้“ทำไมพี่เดียวไม่บอกท่านไปตรงๆเลยล่ะคะ ยิ่งนานไปมันจะทำให้พวกเราลำบากและพวกท่านก็มีความหวังที่ไม่มีทางสมหวังมี่สงสารท่านค่ะ” อารดาพูดกับสามีเบาๆเพราะปัญหานี้เริ่มตั้งแต่ต้นปีที่ผ่านมาตอนนี้ก็เข้าปีใหม่มาสองเดือนแล้วท่านก็ยังพูดเรื่องทายาททุกรั้งที่เจอกัน“พี่ลองหลายครั้งแล้วแต่พอเห็นหน้าท่านพี่ก็พูดไม่ออกยิ่งท่านอยากได้ทายาทจากพี่อีก ช่วงนี้พี่ก็ยุ่งเรื่องงานต้องไปต่างประเทศและอามี่เองก็เพิ่งเปิดสาขาใหม่ที่ภูเก็ตพี่ว่าเราใช้เรื่องงานนี่แหละเดี๋ยวพี่จัดการเองอย่างน้อยก็ยืดเวลาออกไปได้อีกสักปีก็ยังดี”“ขอให้เป็นอย่างนั้นเถอะค่ะ”“งั้นพี่ไปนะนัดยอสไว้” อดิกันต์พูดจบก็ลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องอาหารโดยไม่แตะอาหารเย็นสักคำ“เฮ

“ได้ครับ ผมจะจัดการให้ครับ” พนักงานเคลมประก้ันตอบเจ้าของรถหรูที่ทำประกันชั้นหนึ่งไว้และเป็นฝ่ายถูกก็เรียกร้องจากคู่กรณีให้ชดใช้ได้เมื่อพนักงานจากบริษัทประกันของปาริตามาถึงก็ตกลงกับประกันของไรวินซึ่งเจ้าของรถพูดไม่ออกเมื่อถูกพนักงานประกันสอนเรื่องการขับขี่ให้ดูป้ายหรือลูกศรที่อยู่บนพื้นถนนและติดบนเสาร์หรือติดตรงไหนก็แล้วแต่ให้ดีไม่ใช่มักง่ายแบบนี้พอเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาก็โวยวายถึงไม่ใช่ถนนหลักแต่หลักฐานคาตาแบบนี้ยังไงก็ผิด“คุณครามคะ” ปาริตาเรียกชายหนุ่มเสียงดังเมื่อเห็นเขมินทร์เดินมาก็รีบเดินไปหาอย่างรวดเร็วพร้อมกอดแขนเขาอย่างเป็นเจ้าเข้าเจ้าของอวดทุกคนว่าเธอสนิทกับหนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อยิ่งใส่แว่นตาดำก็ยิ่งทำให้เขาดูดิบเถื่อนเร้าใจ“ว่าไงพงษ์” เขมินทร์ไม่ได้สนใจสาวสวยข้างกายเขาถามลูกน้องคนสนิทและมองหนุ่มตี๋ลูกชายของนายหัวคนดังเพื่อนของพ่อ เขาไม่ได้สนิทกับไรวินแต่เจอกันตามงานก็ทักทายกันเพราะอยู่ในแวดวงธุรกิจเดียวกันและเขาเรียนรุ่นเดียวกับเรวัตแล้วมองสาวสวยที่มองแล้วเขาต้องมองซ้ำไม่ว่าจะเป็นหน้าตาผิวพรรณรูปร่างอวบอิ่มไปทุกสัดส่วนกระตุ้นความรู้สึกที่หลับไหลของเขาให้ตื่นได้ทั้งที่ไม่รู้จกกั

ที่ห้องพักของเขมินทร์หลังจากที่ชายหนุ่มว่ายน้ำดับอารมณ์ไปมาสี่ห้ารอบแล้วหยุดพักดื่มวิสกี้ผ่อนคลายอารมณ์ที่คุกกรุ่นลงได้พงษ์ก็เดินเข้ามาบอกว่าปาริตาโทรกลับมาและกำลังจะเข้ามาหาเขาที่นี่“ถ้ามาถึงให้รอที่ห้องนะครับ” ร่างใหญ่พูดจบก็ว่ายน้ำอีกสองสามรบก็ขึ้นจากน้ำไปอาบน้ำไหนๆก็โทรตามปาริตามาแล้วก็ระบายน้ำออกสักหน่อยก็ดีเมื่ออาบน้ำเสร็จพงษ์ก็โทรมาบอกว่าปาริตามาถึงแล้วขาก็ใส่แต่เสื้อคลุมลงลิฟต์ไปที่ห้องรับรองสาวๆของเขา“คุณครามขาทำไมไม่ให้ปอนด์ไปหาที่ห้องละคะ” ปาริตาถลาไปหาหนุ่มหล่อที่ใส่แต่เสื้อคลุมตัวเดียวเดินเข้าประตูมาเธอรู้ว่าสาวคู่ควงของเขาทุกคนได้รับอนุญาตให้มาถึงแค่ห้องนี้ยังไม่มีใครได้ขึ้นไปถึงห้องชั้นสูงสุดของตึกที่เป็นอนาจักรของเขมินทร์ทั้งชั้นและได้ยินมาว่าห้องพักของเขาหรูหรามีพร้อมทุกอย่างเท่ากับบ้านหนึ่งหลังเลยทีเดียวและเธอก็รู้ว่าคืนนี่เขาไปดื่มกับเพื่อนแต่เขมินทร์มีความเป็นส่วนตัวสูงจึงไม่มีใครได้รู้จักกับเพื่อนของเขา“ถ้าอยากเป็นเพื่อนกับผมนานๆอย่าถามแบบนี้อีก” ชายหนุ่มพูดเสียงแข็งขึ้นมาทันทีเมื่อปาริตาทำท่าว่าจะล้ำเส้นที่เขาขีดไว้เขารู้ว่าผู้หญิงที่เข้ามาหาต้องการอะไรแต่เขา

“เงียบแบบนี้แกจะไปหาผู้ได้ที่ไหนอ่ะนังมี่” วิมวิภาถามเพื่อนเพราะพักส่วนตัวแบบนี้จะเจอผู้ได้ยังไง“นั่นสิแก ตั้งแต่มายังไม่เจอผู้เลยอ่ะแต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวเย็นนี้ไปเดินอ่อยที่ชายหายคงได้ติดมือมาสักคนหรอก คริๆๆ.." มิรันดาพูดเล่นกับเพื่อนแล้วหัวเราะขำ“หัวเราะดีไปเถอะแกเดี๋ยวเจอของจริงจะขำไม่ออก ทีวิมจะแนะนำให้แกก็ไม่เอานี่” วิมวิภาล้อเพื่อนเพราะเธอเคยคิดจะติดต่อสินทรให้เพื่อนแต่ติดที่มิรันดายังมีพันธะอยู่และเพื่อนของเธอก็ไม่สนใจพระเอกคนดังจึงไม่รู้จะแนะนำใครอีกถึงสินทรจะเจ้าชู้แต่เขาก็เป็นเพื่อนที่ดีของเธอมาตลอดเพราะเข้าวงการไล่ๆกันและที่สำคัญคือพูดกันตรงหรืออีกนัยหนึ่งคือปากหมานั่นเอง“เอาไว้มี่โสดเมื่อไหร่จะรับไว้พิจารณานะแก”“งั้นแค่นี้แหละ วิมจะได้รีบไปบอกผัวให้จองห้องพัก อิอิ เที่ยวให้สนุกนะอามี่และอย่าลืมถ้ามีผู้หลงมาแกอย่าปล่อยหลุดมือจับเอาไว้แน่นๆแล้วจะรู้ว่าสวรรค์เป็นยังไง คิกกๆๆ บ้ายจ้า”“บ้ายจ้า” มิรันดายิ้มขำเพื่อนแล้วกดวางสายจากเพื่อนก่อนจะเข้าไปหยิบหนังสือเกี่ยวกับการนวดสปาที่มีหลากหลายในกระเป๋ามานอนอ่านที่ชานบ้านพักเชื่อกับสระน้ำเพราะอากาศดีลมเย็นสบายพออ่านหนังสือไปตาก็หรี่