Semua Bab กลรักเมียแต่ง: Bab 141 - Bab 150

“ก็ดีค่ะ นั่งนานๆพั้นซ์ก็เมื่อยเอวเมื่อยหลังเหมือนกันค่ะ”กฤติธีพาภรรยาเข้าไปนอนพักผ่อนในห้องของลูกชายและเปิดหน้าต่างโล่งมีแสงสว่างและอากาศดีลมโชยเย็นสบายแต่หน้าร้อนก็ต้องเปิดแอร์เหมือนกันและช่วงบ่ายได้นัดทนายความมาจัดการเรื่องทรัพย์สินของตาสนั่นที่ทำพินัยกรรมแบ่งให้ลูกหลานทุกคนเท่ากันเวลา13.30น.นายประกอบกับภรรยาพร้อมด้วยลูกชายลูกสาวและเขยสะใภ้มาพร้อมกันเพราะทุกคนหวังว่าตัวเองจะได้ทรัพย์สินที่ปู่แบ่งให้จะมากจะน้อยยังไงพวกเขาก็ต้องได้แน่นอน“สวัสดีครับ/ค่ะคุณแม่ คุณลุงที” นายประกอบยกมือไหว้แม่กับเพื่อนของพ่อที่มาเป็นพยานในการเปิดพินัยกรรมของพ่อ"สวัสดีลูก มานั่งคุยกันก่อนคุณทนายยังไม่มาเลย” ยายชวนชมรับไหว้ลูกหลานทุกคนแล้วบอกให้นั่งคุยกันรอทนายความที่นัดไว้เวลาสิบสี่นาฬิกาครึ่ง“ยัยพั้นซ์กับนายพลับละคะคุณย่า” พิราวัลย์ถามถึงญาติผู้น้องทั้งสองเพราะถ้าวธูกับอนินท์ไม่อยู่ก็เปิดพินัยกรรมของปู่ไม่ได้“พั้นซ์นอนพักในห้องแนะลูก ท้องโตแล้วนั่งนานๆแล้วหลังนี่ก็บ่นว่าเจ็บท้องคงจะคลอดเร็วๆนี้แหละ ส่วนตาพลับก็นอนเล่นหลังบ้านกับพ่อเข้มน่ะลูก”ทุกคนก็นั่งคุยกันรอทนายความที่โทรมาบอกว่ากำลังเดินทางมา

“ไม่จริง พ่อไม่เชื่อว่าคุณต้อมจะทำแบบนี้พ่ออยากให้แกมีความสุขนะเซย่าถึงได้เรียกมาตักเตือน ถ้าเกิดอะไรขึ้นพวกเราจะไม่มีที่ยืนในสังคมและพ่อจะเสียความเชื่อถือและสิ่งที่พ่อสร้างขึ้นมาด้วย”“ไม่ต้องห่วงค่ะพ่อ เรื่องนี้คุณต้อมเขาอนุญาตให้เซย่ามีคนอื่นเองเพราะเขาไม่สามารถทำให้เซย่ามีความสุขได้ แต่เซย่าสามารถทำให้เขามีความสุขได้ฝ่ายเดียวค่ะ” ตอนนี้เรียกได้ว่าแฟนหนุ่มใหญ่ของเธอทั้งรักทั้งหลงเธอและยอมเธอทุกอย่างรวมทั้งให้เธอหาคนมาสนองความต้องการเองและต้องที่บ้านเท่านั้น“เป็นไปไม่ได้ พ่อไม่เชื่อ”“นั่นสิลูก คนอย่างคุณต้อมเขาจะทำแบบนั้นทำไม”“ให้ตอบจริงๆเหรอคะคุณพ่อคุณแม่”“แกก็ตอบมาสิว่ามันเป็นยังไงเขาถึงยอมให้แกมีผู้ชายคนอื่นได้” มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะให้ผู้หญิงของตัวเองมีคนอื่น“เขาอายุเยอะแล้วเรื่องเซ็กส์..”“ไม่ต้องพูดแล้ว ถ้ามันเป็นเรื่องจริงแกก็ควรจัดการปิดปากอย่าให้เป็นข่าวเพราะมันไม่ได้เสียหายแค่พ่อมันยังทำให้ชื่อเสียงของบริษัทเสียหายไปด้วย” เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมนิติพลถึงทำแบบนี้และตอนแรกที่ได้ข่าวเขาก็อึ้งไปและไม่เชื่อแต่ตอนนี้ไม่เชื่อไม่ได้และไม่อยากให้เป็นข่าวด้วย“เซย่าจัดการไป

“พี่ยังไม่ง่วงหรอกน่า น้องอยากเจอพี่ไทม์ก่อนจริงมั้ยคะลูกรัก” กาญธิดาพูดกับลูกน้อยในท้องที่นูนขึ้นมานิดเดียวเหมือนคนกินข้าวอิ่มมากกว่าจะเหมือนคนท้องทั้งที่สามเดือนกว่าแล้วในห้องคลอดวธูเจ็บท้องตลอดเวลาจนเธอทนไม่ไหวและเธอรู้สึกปวดหนักปวดปัสสาวะไปพร้อมกันแต่ความจริงคืออยากจะเบ่งมันเป็นอาการของคนจะคลอดลูก“เจ็บจัง อืออ พั้นซ์ไม่ไหวแล้วพี่เทมส์..”“คุณหมอครับ เมียผมจะคลอดลูกแล้วครับ” เสียงห้าวสั่นพร่าเมื่อเห็นเมียรักเจ็บปวดจนเหงื่อแตกหน้าแดงซีดกำมือเขาแน่นจนเป็นรอยเล็บดีที่เธอตัดเล็บสั้นเตรียมพร้อมเลี้ยงลูกไม่เขาแขนเขาเป็นแผลเหวะหวะแน่“ขอหมอตรวจก่อนนะคะ”“เร็วๆสิครับหมอ เมียผมเจ็บจนทนไม่ไหวแล้วครับ” กฤติธีสงสารเมียรักจึงเร่งคุณหมอที่ยิ้มอย่างใจเย็น“หมอก็อยากช่วยนะคะคุณพ่อ แต่การคลอดลูกไม่ใช่ว่าเจ็บท้องแล้วจะคลอดเลยบากคนเจ็บข้ามวันข้ามคืนก็มีเยอะ อย่างเคสของคุณแม่น้องไทม์ถือว่าปกตินะคะ เจ็บไม่นานและตอนนี้น้องไทม์ก็อยากออกมาเจอหน้าคุณพ่อคุณแม่แล้วค่ะ” คุณหมอตรวจปากช่องคลอดที่เปิดเต็มที่พร้อม “คุณพยาบาลเตรียมทำคลอดค่ะ”จากนั้นทั้งหมอและพยาบาลก็เตรียมตัวทำคลอดกันอย่างรวดเร็วไม่ถึงสองนาทีทุก

“ค่ะ” วธูทำตามพยาบาลสอนแล้วริมฝีปากจิ้มลิ้มแดงก่ำก็อ้ากว้างแล้วงับยอดถันบวมเป่งเข้าาปาก“คุณพ่อคุณแม่ดูสิคะ น้องดูดนมแม่แล้วค่ะ”นาทีแรกที่ลูกชายตัวน้อยดื่มนมจากเต้าของเธอความรู้สึกเหมือนเธอตกหลุมรักลูกตัวเองสุดหัวใจทั้งที่เธอรักลูกมากอยู่แล้วก็รักมากเพิ่มทวีคูณไปอีกจนหัวใจพองโตคับอกหายใจแทบไม่ออกน้ำตาก็ไหลออกมาเป็นทางด้วยความปลื้มปิติมีความสุขและสัญญากับตัวเองว่าเธอจะดูแลลูกน้อยให้ความรักความอบอุ่นและมีความสุขตลอดไป“ลูกรักของแม่ แม่รักน้องไทม์เท่าชีวิตของแม่ครับลูก จุ๊บๆ..” คุณแม่คนสวยก้มจูบหน้าผากลูกชายด้วยความรักสุดหัวใจ“พ่อก็รักลูกกับแม่ของลูกสุดหัวใจครับ ลูกรัก จุ๊บบๆๆ..” กฤติธีจูบหน้าผากเล็กของลูกชายและจูบหน้าผากภรรยาที่เป็นแก้วตาและดวงใจของเขาด้วยความรักอย่างสุดซึ้งและมองลูกชายดูดนมแม่จุ๊บๆหลับตาพริ้มอย่างมีความสุขแบบนี้เขาสามารถแลกได้แม้กระทั่งชีวิตเพื่อให้ลูกเมียมีความสุขตลอดไปคุณพยาบาลมองภาพครอบครัวเล็กๆมีพ่อแม่ลูกแล้วยิ้มเพราะนี่ไม่ใช่ครอบครัวแรกที่เธอเห็นแต่เห็นมานับไม่ถ้วนและมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นภาพแบบนี้ก่อนจะเดินออกไปจากห้องพักฟื้นของครอบครัวสุขสันต์ไปนั่งคุยกั

“งั้นกลับบ้านกันลูก ตาเทมส์เก็บของเอาไปไว้ที่รถหมดแล้วใช่มั้ยลูก”“ครับคุณแม่ ไปครับที่รัก กลับบ้านเรานะครับน้องไทม์” กฤติธีพูดกับลูกน้อยแล้วเข็นวีลแชร์ออกจากห้องพักมีคุณทวดทั้งสองและปู่ย่ากับตาพยาบาลพี่เลี้ยงเดินตามหลังไปเป็นขบวนเวลาผ่านไปสองเดือนหลังจากวธูคลอดลูกแล้วกลับมาอยู่บ้านสวนก็มีคุณทวดทั้งสองและปู่ย่าตาช่วยกันเลี้ยงหลานเหลนให้ทำให้คนเป็นแม่ไม่เหนื่อยมีเวลาปั๊มนมให้ลูกและดูแลตัวเองกับสามีที่เลิกงานมาก็ช่วยเธอเลี้ยงลูกซึ่งตอนกลางคืนเธอให้ลูกนอนด้วย ส่วนลุงป้าน้าอาทั้งหลายก็แวะเวียนมาหาหลานชายกันทุกเสาร์อาทิตย์ทำให้บ้านสวนครื้นเครงตลอดเวลา ส่วนกาญธิดากับกองทัพไปอัลตร้าซาวน์มาก็ได้ลูกสาวทำให้ทุกคนยินดีกับว่าที่คุณพ่อคุณแม่และได้จัดงานเลี้ยงไปเมื่อต้นเดือน“เอ้ ใครมากันน๊า เราไปดูกันดีกว่าครับลูก” วธูอุ้มลูกชายตัวน้อยวัยหนึ่งสองเดือนกว่าเลออยู่แล้วได้ยินเสียงรถจอดหน้าบ้านจึงอุ้มลูกน้อยออกไปดู“สวัสดีค่ะคุณยาย คุณปู่ คุณพ่อ” กาญธิดายกมือไหว้ทุกคน“แทมมี่จะมาหาหลานทำไมไม่บอกพ่อล่ะลูก” คุณอติพลถามลูกสาวที่ออกไปทำงานพร้อมกับสามีตามปกติแล้วท่านกับภรรยาก็มาเลี้ยงหลานที่บ้านสาว ตอนเย็