บททั้งหมดของ กลรักเมียแต่ง: บทที่ 151 - บทที่ 158

“ครับคุณพั้นซ์” กองทัพยิ้มพยักเพยิดหยอกเย้าหลานชายเพราะเขาเพิ่งเลิกงานจึงไม่กล้าอุ้มเมื่อเจ้าของห้องเดินออกไปแล้วกองทัพก็เกินไปหาภรรยาที่นอนบนโซฟาปรับเอนนอนแล้วคุกเข่าลงข้างๆมองแม่ของลูกหลับตาพริ้มแล้วยิ้ม เขารู้ว่าเธอเครียดๆจึงพยายามพูดคุยปลอบใจและเขาไปทำงานวันนี้แล้วขอลาหยุดสองอาทิตย์เพื่อพาภรรยาไปเที่ยวพักผ่อนและพ่อก็ให้เขาหยุดพักร้อนหนึ่งเดือนเขาจึงมาเซอร์ไพรส์ภรรยาและนั่งรอจนกระทั่งเธอตื่น“หลับสบายมั้ยครับที่รัก”“คุณเรน”“ครับผม ค่อยๆลุกครับ” กองทัพลุกขึ้นประคองภรรยานั่งปรับโซฟาให้เธอนั่งสบายๆ“กี่โมงแล้วคะ นี่แทมมี่หลับไปนานขนาดนั้นเลยเหรอคะ” เธอจำได้ว่าทานอาหารกลางวันแล้วหลับไปรอบหนึ่งตื่นมากินผลไม้แล้วเล่นกับหลานชายพอน้องไทม์หลับเธอก็หลับไปพร้อมหลาน“ห้าโมงกว่าแล้วครับ”“แทมมี่หลับไปนานเลยนะคะเนี่ย” กาญธิดายิ้มให้สามีและรู้สึกผิดที่ทำให้เขาไม่สบายใจและเธอก็ไม่ร้จะทำยังไงเพราะในหัวมันคิดไม่หยุดจนกระทั่งวันนี้ที่เธอมาหาเพื่อนและได้อยู่กับพ่อแม่ปู่และยายชวนชมได้คุยกับพวกท่านแล้วทำให้เธอสบายใจขึ้นและหลับสบายกว่าทุกวัน“หลับสบายเลยใช่มั้ยครับที่รัก” กองทัพโอบกอดร่างอวบของภรรยาด

“พี่เทมส์ไม่ต้องขอโทษพั้นซ์หรอกค่ะ เอาไว้ลูกโตกว่านี้ค่อยไปก็ได้ค่ะ” เธอเข้าใจดีว่าลูกยังเล็กจะไปไหนมาไหนก็ห่วงลูกและมีเวลาอีกเยอะที่จะไปเที่ยว“ขอบคุณครับที่รัก ขอบคุณทุกอย่างที่พั้นซ์ทำเพื่อครอบครัวของเรา จุ๊บๆ..” กฤติธีพูดจบก็หอมแก้มภรรยาเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นอุ้มร่างอวบมาแนบอก“อุ้ย ว้ายย..พี่เทมส์” วธูตกใจเมื่อสามีอุ้มเธอขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว“ฮ่าๆๆ..”“คนบ้า พั้นซ์ตกใจหมดเลย จะไปหนคะ”“ดาดฟ้าครับ”“ลูกละคะ”“แป๊บเดียวครับ พี่บอกให้พี่ครกับพี่นุมาอยู่เป็นเพื่อนลูกแล้วครับ” เขารู้ว่าเวลานอนของลูกช่วงเช้าก็ประมาณชั่วโมงกว่าถึงสองชั่วโมงและเขาใช้เวลาไม่นานที่จะขอเมียแต่งงานแม้จะช้าไปหลายปีแต่เขาก็อยากทำในสิ่งที่ควรทำ“พี่เทมส์ระวังสิคะ” เสียงหวานเตือนสามีที่อุ้มเธอขึ้นบันได“พี่ไม่ให้พั้นซ์ตกหรอกครับที่รัก”วธูยิ้มให้สามีแล้วเงยหน้ามองใบหน้าหล่อด้วยความรักสุดซึ้งและการกระทำ ยิ่งนานวันเขาก็ยิ่งทำให้เธอรักใคร่หลงใหลมากขึ้นทุกวันก่อนจะซบหน้าลงบนอกแกร่งของเขา“ปิดตาก่อนครับ” เหลือบันได้อีกสี่ขั้นจะถึงชั้นดาดฟ้ากฤติธีก็วางภรรยาลงยืนบนบันได“ต้องปิดตาด้วยเหรอคะ”“ครับที่รัก ไม่งั้นจะเรียกว่าเซ

“ชอบสุดๆครับที่รัก อ่าส์..” กฤติธีมองแม่เสือสาวที่แกล้งเขาอย่างหมั่นเขี้ยวและรอดูว่าเธอจะทำยังไงต่อมันทำให้เขาตื่นเต้นเร้าใจ“ของพี่เทมส์แข็งมากเลยค่ะ ฮืมม..” เธอจับแก่นกายอวบใหญ่แข็งขึงตั้งขึ้นแล้วยกบั้นท้ายลอยขึ้นก่อนจะหย่อนบั้นท้ายลงใส่แก่นกายอวบช้าๆและความเป็นหญิงเล็กแคบจากการคลอดลูกแล้วคุณหมอเย็บแผลช่องคลอดที่ฉีกขาดทำให้กุหลาบดอกงมายังฟิตแน่นเหมือนเดิม“หื้มม..” เสียงห้าวคำรามในลำคอสองมือรวบเอวบางไว้ปล่อยให้เธอทำตามใจและเขาก็ชอบเมื่อกุหลาบงามอ่อนนุ่มรุ่มร้อนบีบรัดแก่นกายอวบ“อ่า พี่เทมส์ขา ซี๊ดด เสียวมากค่ะ อ๊ะ อา อ๊า..” เธอวางมือบนหน้าท้องแกร่งพยุงตัวเองไว้ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียซ่านเมื่อความแข็งแกร่งแทรกเข้ากลางกลีบกุหลาบงามเล็กแคบราวกับครั้งแรกของเธอแต่มันไม่ได้เจ็บ มันเสียวซ่านวาบหวิวในกายจนเธอต้องเงยหน้าอ้าปากระบายความเสียวซ่านในกายที่เร่าร้อนหวามไหว“ช้าๆทูนหัว อ่า..” เสียงห้าวบอกเธอเบาๆแล้วขยี้เกสรนุ่มปลุกเร้ากายสาวที่ขย่มบั้นท้ายขึ้นลงใส่แก่นกายอวบใหญ่เป็นจังหวะช้าๆจนกุหลาบงามชุ่มฉ่ำด้วยหยาดน้ำหวานแล้วกลืนกินแก่นกายอวบเข้าไปทั้งลำยาว“แจ่ะๆๆ แจ่ะๆๆ..”“หื้มมม์...” ฮืม

“ไหนคะ ใครมาบ้างล่ะ นี่ต้องเป็นฝีมือนายพลับใช่มั้ยคะ” วธูยิ้มแก้มแตกโอบเอวสามีอย่างออดอ้อนและมีความสุขและซาบซึ้งใจมากที่เขาทำเซอร์ไพรส์เธอ และจำได้ว่าน้องชายที่บอกเธอว่ามาดูงานที่นี่ต้องเป็นฝีมือของอนินท์แน่ๆ“ดูเอาเองสิครับที่รัก” กฤติธีบอกเมียรักแล้วบุ้ยปากไปที่สำนักงานของโรงแรมที่มีห้องอาหารและคาเฟ่ต์บริการให้ลูกค้าที่ปู่นทีกับคุณยายชวนชมเดินนำทุกคนลงมาชายหาดและทุกคนใส่ชุดโทนฟ้าขาวเหมือนกันหมดทำให้ชายหาดดูสดใสสวยงามและแสงไฟกับคบเพลิงที่สว่างขึ้นเมื่อพระอาทิตย์ตกทะเลก็ทำให้บรรยากาศสุดแสนโรแมนติก“คุณปู่ที คุณยาย คุณพ่อคุณแม่คุณลุงคุณป้าพี่ๆ ทุกคนมาได้ยังไงคะ” วธูยิ้มกว้างมองปู่ยายพ่อแม่ลุงป้าและเพื่อนทุกคนแล้ววางตะกร้านอนของลูกชายบนเก้าอี้ตัวที่ใกล้ที่สุดวิ่งไปกอดยายด้วยความดีใจและมีความสุข“พั้นซ์แต่งงานทั้งทียายจะไม่มาได้ยังไงลูก” ยายชวนชมกอดหลานสาวแล้วยิ้มท่านเห็นแล้วว่าหลานสาวมีความสุขมากและอยากให้เป็นแบบนี้ตลอดไปและท่านเชื่อว่ากฤติธีจะดูแลหลานเหลนของท่านได้เป็นอย่างดีตลอดไป“หลานปู่ทั้งสองรักกันจะแต่งงานกันปู่ก็ต้องมาแสดงความยินดีด้วยสิลูก” คุณปู่นทีมองหลานทั้งสองแล้วยิ้มมีความ