Semua Bab กลรักเมียแต่ง: Bab 71 - Bab 80

มุทิตามองตามหลังอดีตเพื่อนร่วมโรงเรียนด้วยความไม่พอใจเพราะกาญธิดากับวธูทั้งสวยน่ารักเรียนเก่งได้ที่หนึ่งที่สองของห้องตลอดส่วนเธอก็อันดับยี่สิบกว่าตลอดเช่นกันจึงกลายเป็นว่าแข่งขันกันมาตลอดจนถึงทุกวันนี้เธอก็ยังสู้สองคนนั่นไม่ได้หลังจากช้อปปิ้งเสร็จแล้วทั้งสามก็พากันไปรับประทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารชื่อดังที่มีอาหารหลากหลายชาติให้เลือกรับประทานตามความชอบของแต่ละคน“ตู้ดดๆๆ..”“สวัสดีครับ” กฤติธีรับสายเบอร์ไม่รู้จักอย่างแปลกใจเพราะเป้นเบอร์ส่วนตัวของเขามีแค่คนในครอบครัวกับเพื่อนและเลขาเท่านั้นที่รู้“กูเองเทมส์”“กูก็ว่าใคร เบอร์แปลกไม่รู้จักมีอะไรวะปัน”“มึงอยู่ไหนเทมส์”“กูกำลังจะไปกินข้าวน่ะ มีอะไรวะ”“กูขับรถชนว่ะ”“ที่ไหนวะ บอกมาเร็วแล้วมึงเป็นยังไงบ้าง” กฤติธีถามเพื่อนเสียงดังด้วยความตกใจที่เพื่อนบอกว่ารถชน“แถวทองหล่อใกล้ยิมนี่แหละ เจ็บไม่มากแค่ขาหักเอง” บรรณวีตอบเพื่อนว่าเขาแค่ขาหักตอนรถขนเสาไฟแล้วเขาจะเหยียบเบรกแต่มันพลาดไปทำให้ขาหัก“แค่ขาหักนี่นะ ไอ้หอกปันเอ้ย แล้วตอนนี้มึงอยู่โรงบาลไหน” กฤติธีด่าเพื่อนที่บอกว่าแค่ขาหักและขาหักนี่ก็เจ็บไม่น้อยเลยทีเดียว“กูอยู่โรงบาล ตอนนี้กำลั

“มึงเตรียมไว้หนวดได้เลยนะไอ้ช้าง กูว่าหัวบันไดบ้านมึงไม่แห้งแน่” บรรณวีแซวเพื่อนยิ้มๆทั้งที่เขาบอกว่าไม่เป็นอะไรแต่พวกมันก็มาเยี่ยมทุกวัน“แน่นอนเพื่อน” เขาหวงลูกตั้งแต่รู้ว่าได้ลูกสาวแล้ว“กูอยากไปงานวันเกิดเมย์อ่ะ มึงบอกหมอหน่อยสิไอ้โต้ง” คนเจ็บเบื่อนอนโรงพยาบาลจึงอยากไปเปิดหูเปิดตาอย่างน้อยก็งานวันเกิดของเมทกามีแต่คนกันเองทั้งนั้น“ไม่เจียมสังขารเลยนะมึง”“กูเบื่ออ่ะ อย่างน้อยกูได้ไปเปลี่ยนบรรยากาศสักนิดก็ยังดีมั้ยวะ” เขาผ่าตัดได้หลายวันแล้วอาการก็ดีขึ้นแต่ต้องนั่งรถวีลแชร์เท่านั้นเพราะยังเดินไม่ได้“มึงจะไปจริงเหรอวะปัน”“จริงสิ ถ้ากูเป็นอะไรหมอที่หัวหินก็มีมั้ยวะ” คนเบื่อโรงพยาบาลก็อยากไปเปลี่ยนบรรยากาศ“ก็ดีเหมือนกันนะเทมส์ มึงจัดการให้มันหน่อยสิ ถ้าพวกพี่ไปแจมด้วยจะเป็นไรมั้นพั้นซ์” จักรภัทรถามเมียเพื่อนที่เป็นเพื่อนกับเจ้าขางวันเกิด“ได้สิคะ เพราะมีแต่เพื่อนสนิทกันไปค่ะ อีกอย่างพี่ๆทุกคนก็รู้จักค่ะ” วธูตอบเพื่อนของสามีและอดสงสารบรรณวีไม่ได้ แม้เจ้าตัวจะบอกว่าแค่เสียความรู้สึกเพราะถ้าฝ่ายหญิงบอกเขาสักคำว่าเบื่อขอยุติความสัมพันธ์เขาก็ยอมอยู่แล้วไม่ใช่ว่ามีคนอื่นทั้งที่คบกับเขาอย

“ปิยามาเยี่ยมปันและมาขอโทษปันค่ะ” อรปรียามองคนเจ็บที่หน้าซีดเซียวและตอบลงเล็กน้อยแต่เขาก็ยังดูหล่อล่ำเหมือนเดิม แค่ขาหักเดินไม่ได้เท่านั้น“ไม่จำเป็น ที่จริงผมก็ไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้นนะปิยา และคิดว่ามันเป็นกรรมของผมถ้าหากคุณเบื่อหรือไม่อยากคบหากับผมแล้วน่าจะบอกกันดีๆก็ได้มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่คุณมันเห็นแก่ตัว มักมากถึงจะเก็บไว้ทั้งสองคนและไม่มีผู้หญิงดีๆเขาทำกันหรอกนะและผมก็รับไม่ได้ ตอนนี้คุณกับผมจบกันไปแล้วไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกก็ไม่จำเป็นต้องมาเยี่ยมผมหรอก กลับไปเถอะ” บรรณวีพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบมองอรปรีด้วยสายตาว่างเปล่าไม่เหมือนก่อนหน้านั้น“ปันคะ ปิยาขอโทษปิยาผิดไปแล้วให้โอกาสปิยาสักครั้งนะคะ ต่อไปปิยาจะรักและซื่อสัตย์กับปันคนเดียวค่ะ” อรปรียาพูดเสียงสั่นแล้วจับมือของเขาไว้เพราะไม่มีใครเหมือนเขาที่ยอมเธอและให้เธอทุกอย่าง“ไม่มีโอกาสอะไรทั้งนั้นแหละปิยา เราต่างคนต่างเดินทางของตัวเองดีกว่า” บรรณวีสะบัดมือของอรปรียาออกด้วยความรังเกียจ“ไม่นะคะปัน ปิยาขอโทษ ปิยารักคุณนะปัน ให้โอกาสปิยานะคะปัน ฮืออๆๆ...” อรปรียาร้องไห้บีบน้ำหูน้ำตาให้มันไหลออกมาเพื่อให้บรรณวีเห็นใจและกลับไป

“แน่ใจนะครับว่าไม่อาบพร้อมพี่ หุหๆๆ..” เสียงห้าวแหบพร่ากระซิบข้างใบหูเล็กแดงซ่านอย่างเอ็นดูกึ่งหมั่นเขี้ยวคนเขินก่อนจะเดินไปในห้องนอนเพราะยังไงคืนนี้เขามีเวลาเกี้ยวสีภรรยาคนงามทั้งคืน แค่คิดร่างกายก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมา“เฮ้อ..” วธูถอนหายใจอย่างแรงเมื่อได้ยินเสียงเปิดปิดประตูห้องเพราะเธอดันเห็นสิ่งไม่ควรเห็นและมันทำให้เธอคิดไปถึงคืนนั้นว่าอานุภาพของมันร้ายแรงมากแค่ไหนจนเธอนอนซมไปหลายวันและถ้าเขาเอาจริงเธอจะรอดยแล้วจะทำยังไงดีล่ะ หญิงสาวคิดไม่ตกและคำพูดของเพื่อนๆก็แว่บเข้ามาในสมองทำให้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีและความเห็นแก่ตัวหรือนอกเหนือกว่านั้นขัดแย้งกันทำให้เธอสับสนเมื่อสองหนุ่มสาวอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วก็ไปที่วิลล่าหลังใหญ่สำหรับครอบครัวใหญ่หรือมาเป็นกรุ๊ปสิบคนมีสระน้ำใหญ่อยู่หน้าวิลล่าและเป็นสถานนี่จัดปาร์ตี้วันเกดย้อนหลังของเมทกาที่ตอนแรกมีแต่เพื่อนสนิทแต่ตอนนี้มีพี่ๆที่สนิทมาร่วมงานด้วยรวมแล้วก็สิบกว่าคนทำให้คึกครื้นและแต่ละคนก็แต่งตัวเข้ากับธีมเจ้าหญิงเจ้าชายโดยเฉพาะเจ้าของวันเกิดมาในชุดเจ้าชายดูไบสุดหล่อเรียกเสียงกรี๊ดจากเพื่อนๆ“ว้าวว..เมย์หล่อสุดๆเลยไอ้น้องชาย นี่ของขวัญจากพี่

“ก็อยากตัวติดกันเหมือนกันครับ” เขาโคตรอยากตัวติดเธอทั้งวันทั้งคืนแต่ติดที่เธอไม่ยอมนี่สิวธูค้อนคนที่กล้าพูดว่าอยากตัวติดกับเธอแล้วถามเธอหรือยังว่ายอมตัวติดกับเขาหรือเปล่าแต่ตอนนี้เธอชักจะง่วงแล้วเหมือนกัน“นี่พวกแก ฉันง่วงแล้วอ่ะขอไปนอนก่อนนะ ฮ้าวว..” วธูบอกเพื่อนๆ“โอเคๆ..” ทุกคนไม่มีใครท้วงคนไม่โสดที่ขอตัวไปนอน“มึงจะกลับหรือยังวะปัน เดี๋ยวกูกับพั้นซ์จะไปส่ง”“ไม่ต้องๆ น้องพนักงานเยอะแยะเดี๋ยวกูกลับเอง ตอนนี้ยังสนุกอยู่” บรรณวียักคิ้วให้เพื่อนอย่างหมั่นไส้ทีอย่างนี้ละก็รีบกลับเชียวนะ“งั้นกูไปนะ สนุกกันเต็มที่เลยนะทุกคน”“ขอให้มีความสุขนะพี่เทมส์ พี่สะใภ้” กาญธิดาร้องแซวตามหลังพี่ชายกับเพื่อนยิ้มๆสองหนุ่มสาวเดินออกจากวิลล่าหลังใหญ่เพื่อกลับที่พักของตัวเองที่อยู่โซนคู่รักและเดินไปตามชายหาดที่เงียบสงบเพราะดึกแล้วแต่ก็ยังมีนักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างชาติที่ยังดื่มกินก็นริมชายหาดหลายคู่“เดินเล่นก่อนดีมั้ยครับพั้นซ์” เสียงห้าวชวนเมียสาวเบาๆเพราะบรรยากาศยามค่ำคืนไม่ได้เงียบเหงามีเสียงคลื่นสาดซัดเข้าฝั่งและแสงดวงดาวสาดส่องเกลียวคลื่นสวยงาม“พั้นซ์ง่วงมากเลยค่ะ” ร่างเพรียวพยายามเดินให้