ตอนที่[11]บทลงโทษเสียงประกาศประหนึ่งสายฟ้าฟาด ทำให้หัวใจของคนทั้งจวนแทบร่วงลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ซุนกั๋วกงรีบนำทุกคนออกไปคุกเข่ารับเสด็จ ทว่าฮ่องเต้ไม่ได้รับสั่งให้ลุกพระองค์เสด็จผ่านคนเหล่านั้นไปยังเรือนของหานจิ่นเยว่ด้วยพระองค์เอง เพียงเข้าไปด้านใน สีพระพักตร์ก็ยิ่งมืดครึ้มเรือนของท่านหญิงผู้ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์กลับเก่าและทรุดโทรมกว่าเรือนของคุณหนูตระกูลกั๋วกงอย่างเห็นได้ชัด อาภรณ์ในตู้มีเพียงไม่กี่ชุด เครื่องเรือนธรรมดาจนแทบไม่มีสิ่งใดสมฐานะและเมื่อเสด็จไปยังห้องบูชาตระกูลหาน...ฝุ่นหนาบนป้ายวิญญาณก็ทำให้พระหัตถ์กำแน่นทันทีหานจิ่นเยว่ยืนมองป้ายวิญญาณของบิดามารดาอยู่เงียบ ๆ มือที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อกำแน่นโดยไม่รู้ตัวหลิ่งจื่อเชียนซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลสังเกตเห็น จึงขยับเข้ามายืนเคียงข้างนางโดยไม่เอ่ยสิ่งใด เพียงเท่านั้นความรู้สึกหนักอึ้งในใจก็คล้ายเบาลงเล็กน้อยเมื่อตรวจสอบต่อไป ของพระราชทานหลายรายการกลับหายไปจริงดังที่บัญชีระบุ คราวนี้ฮ่องเต้ไม่ต้องทอดพระเนตรเอกสารอีกแล้วพระองค์เสด็จกลับไปยังลานด้านหน้า ก่อนมองซุนกั๋วกงที่ยังคุกเข่าอยู่ตรงพื้น“ซุนกั๋วกง ท่านช่างกล้านัก”ฎีกา
最終更新日 : 2026-08-14
