Todos los capítulos de บำเรอรัก กลลวงมาเฟีย(ซีรีส์ชุดDARK): Capítulo 101 - Capítulo 110

"ซี้ดดด แดน อื้อส์""ลิน ซ๊้ดด ดูดให้ฉันที"แดนิโล่ลุกขึ้นยืนพิงผนังจับท่อนใหญ่รูดรออลินที่กำลังคลานเข้ามาหา อลินเผลอกัดริมฝีปากล่างอย่างร้อนแรง เมื่อมองท่อนใหญ่เหยียดขยายเต็มที่ส่วนปลายบานปานดอกเห็ดมีน้ำใสซึมเยิ้มออกมา"ซี้ดดด มา เร็วอลินอื้ม โอ้ววว ซี้ด ดูดแรงๆที่รัก อ่าส์"จุีบๆๆ จ๊วบๆๆหล่อนดูดเม้มปลายท่อนจนเขาแทบยืนเซสูดปากครางเสียงต่ำ เธอตั้งหน้าตั้งตาดูดให้เขาพอใจจนตัวเองแทบจะสำรอกน้ำลายอาบแท่งเอ็นมันวาว"ซี้ดด ไม่ไหวแล้ว เสียบเลยนะ อยากมุดเข้ารูจะแย่"คนตัวโตจับเธอคลานเข่าท่าหมาแล้วเสียบเข้าไปในรูสวาทช้าๆ ค่อยๆดันไปทีละนิด"อ่าส์ เบาๆนะคะ ลินกลัวเจ็บ อูยย ซี้ดด ดะ แดนขา อูยยย แ่น่น""ซี้ดด ลิน มันบีบรัดฉันมากเลยที่รัก โอวว สุดยอดมากอลิน"เมื่อค่อยๆคืบไปทีละนิดจนสุด ท่อนเอ็นถูกภายในบีบรัดจนแทบขาดใน มันแน่นเหลือเกินพั่บๆๆๆๆสะโพกเริ่มขยับช้าๆและไต่ระดับขึ้นเรื่อยๆแปะๆๆมือใหญ่ตบบั้นท้ายส่งสัญญาณให้เธอคลานไปเรื่อยๆโดยมีเขากระแทกตามเธอ"อู้ววว จุก ซี้ดด เสียวลินเสียว"พั่บๆๆๆอลินนอนฟุบลงกับพื้นพรมเพราะความเหนื่อย แดนิโล่จึงจับเธออุ้มแตงเดินรอบห้องสมุด เสียงหวานครางระงมเมื่อโดนค

แดนิโล่รีบควานหารีโมทอย่างรนรานกลัวว่าอาการอลินจะกำเริบ เขาหงุดหงิดเมื่อมือเอื้อมไม่ถึงมันสักที จะผลักคนตัวเล็กที่กำลังกระหน่ำโหมแรงรักก็ไม่ได้เพราะภายในเธอตอดรัดตุบๆจวนเจียนจะแตะขอบสววรค์อยู่รอมร่อ“ที่รัก ฉันขอโทษ” เขาละล่ำละลักบอกกับเธอ ในขณะที่เจ้าหล่อนยังคงยิ้มหวานบดจูบเขาให้หยุดพูดแดนิโล่ชะงักเล็กน้อยเมื่อเธอไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบสนองกับเพลงนั้นและโรคเก่าของเธอไม่ได้กำเริบ มีแต่เพียงเขาที่ออกอาการร้อนรนเสียเอง“ลินไม่กลัวแล้ว แค่มีคุณ แดนิโล่”พั่บๆๆๆๆๆๆ“อ๊ะๆๆๆๆๆๆๆ...กรี๊ดดดด”สะโพกหนากระเด้งสวนส่งเธอไปถึงชั้นดาวดึงส์ กายสาวกระตุกหงึกๆแน่นิ่งแล้วซบอกแกร่งนอนหอบกระเส่าเหงื่อผุดขึ้นเต็มตัว“ลิน ลินทำได้แล้ว แฮ่กๆ ฮ่าๆ ลินทำได้แล้ว”“ใช่ ที่รัก เธอเก่งมาก”อลินแทบไม่อยากจะเชื่อว่าเสียงเพลงที่เธอเคยกลัวนักหนากลับถูกกลบสยบด้วยเพลงรักที่เธอบรรเลงกับเขา ดวงตาหวานเบิกโพลงเป็นประกาย มาเฟียหนุ่มอดใจไมไหวจึงหอมแก้มเธอทั้งสองข้างฟอดใหญ่ๆ“ฉันดีใจที่รัก ฉันดีใจที่เธอไม่เป็นอะไร” เขากังวลแทบแย่กลัวว่าอาการเธอจะกำเริบ ไม่ได้ห่วงว่าหล่อนจะทำให้บทสวาทล่ม หากแต่ห่วงความรู้สึกของเธอมากกว่า“จะทำอะ

“ไง ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกแห่งความจริง”คาเมรอนคริส ยกไหล่ผายมือเชื้อเชิญมาเฟียหนุ่มที่กำลังเดินตรงมาทางเขาหวังจะฝากกำปั้นหนาชกเข้าที่ใบหน้า หากแต่พวกลูกน้องมันจ่อปืนกว่าสิบกระบอกเล็งมาที่เขา“อื้อ อื้อ”วิเวียนพยายามเปล่งเสียงให้ดังสุดภายใต้พันธนาการที่ปิดเอาไว้“ที่รัก” แดเนียลหลุดอุทานออกมาเมื่อพบคนรักของเขาที่กำลังโดนมัดมือมัดเท้าผูกติดไว้กับเก้าอี้“ไอ้คริส ..มึงต้องการอะไร”“ฮ่าๆๆ งั้นเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะ คืองี้ กู มาเฟียน้องใหม่ผู้ที่กำลังจะเป็นใหญ่ในอีกไม่กี่เดือนนี้ ว่าที่มาเฟียตัวเป้งนามว่า คาเมรอน คริส ผู้เป็นพี่ชายของเมียมึง อยากจะให้น้องเขยช่วยออกทุนทรัพย์เพื่อเปิดโรงงานผลิตทุกขั้นตอนไม่เว้นแม้แต่การขนส่ง ดันพี่ให้ส่งของข้ามเขตแดนนำหน้าไปหัวกระโปกทั้งหลายหน่อยนะโอ้ โน .. อย่าทำสีหน้าเกลียดกูแบบนี้สิ เพราะ กูคิดค้นตัวยาเสพติดแบบใหม่ด้วยตัวเอง ไง เก่งมั้ยล่ะมึงว่า ฮ่าๆ สรรพคุณตัวยากูเนี่ย ฤทธิ์ร้ายแรงและได้ผลทันทีที่ใช้ เป็นยาเสพติดปนกับสารอันตรายทุกชนิด แล้วก็ช่วยกล่อมประสาทผู้เสพให้ทำตามคำสั่ง ทุกอย่าง” เขาเน้นย้ำคำสุดท้ายให้แดเนียลเข้าใจ“แล้วอีกไม่นานเราจะครองโลกนี้ แ

เขาเห็นเธอหยิบปืนและรู้ ว่าเธอจะยิงเขาแต่ทำไมทำไมเขาไม่กล้าทำร้ายเธอเล่า“ไม่ ไม่ ฉันทำอะไรลงไป ฮึก..”หญิงสาวผู้ไม่หลงเหลือสติยั้งคิดรีบทิ้งปืนลงทันทีร่างใหญ่กลั้นใจฮึดใหญ่กระโดดออกจากเครื่อง แต่สายตามองเธอในชั่วลมหายใจสุดท้ายของชีวิต ไม่ได้มองด้วยความอาฆาตพยาบาทแต่อย่างใด ไม่เลยทว่า เขามองเธอด้วยแววตาอบอุ่นหวังให้เธอคลายความกังวลในใจ..ถูกแล้วที่รัก ที่เธอเลือกยิงเขา ...เพราะไม่ว่าจะเลือกทางไหน มันก็เจ็บปวดเท่ากัน....เลือกให้เขาตาย เพื่อแลกกับการที่เธอมีชีวิตที่ดีขึ้นเรือนร่างนี้ ดวงใจดวงนี้ ที่เขาหวงแหนนั้น ไม่ถูกเปิดเผยเป็นพอ..ดวงตาคู่คมพร่าขาวโพลน พละกำลังสุดท้ายที่ทำได้ คือดึงร่มด้วยสัญชาตญาณของความต้องการมีชีวิตอยู่ภาพสุดท้ายในหัวของ แอมโบราโต เดอ แดเนียล คือ เพื่อนๆกลุ่มดาร์ค เพื่อนที่ร่วมหัวจมท้าย กอดคอหัวเราะและฝ่าฟันปัญหามาด้วยกัน และที่สำคัญสุด คือ แดนิโล่ พี่ชายที่รักเขายิ่งกว่าชีวิตตัวเองเชื่อว่า พวกนั้น จะหาศพเขาเจอแน่นอน...ลาก่อน เพื่อนยากลาก่อนครับ..พี่ชาย..มาเฟียหนุ่มพลันเปลือกตาหลับลงด้วยรอยยิ้มมุมปาก ร่างกายอ่อนยวบล่องลอยไม่รับรู้ความเจ็บปวดใดๆ...การจ

ขณะที่คนตัวโตเดินเนือยเข้ามาในบ้าน แต่เมื่อสายตาคมสะดุดกับสาวร่างบางที่กำลังคุยกับเบตตี้และไมค์ในขณะที่ทีวีฉายภาพของมิเชล“ชิบหายละ!!” แดนิโล่เปลี่ยนอารมณ์ทันควัน พร้อมก้าวเท้าจ้ำอ้าวไปหาเธออย่างเร็วรี่………….“อืม ก็นะ ตัวจริงคงจะสวยมาก สวยแถมยังจิตใจดีอีกต่างหากแน่ะ” หล่อนยืนกอดอกเอียงคอมองมิเชลอย่างชื่นชม“..ออ แล้ว ทำไมพวกเธอเรียกหล่อนว่าแม่กันล่ะ?"“ก็เพราะ..“อลิน!! ฉันมีเรื่องต้องคุยกับเธอ”ทุกคนหันขวับไปทางแดนิโล่ที่รีบเอ่ยตัดบทสนทนาด้วยเสียงหอบ“คะ?” อลินขมวดคิ้วมองเขาด้วยความสงสัย“ออ โทษที ฉันเข้ามาขัดจังหวะหรือเปล่า” เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้เนื้อรู้ตัว“ออ ไม่ครับ ไม่มีอะไร” เบตตี้แอบยักคิ้วให้เขาอย่างเข้าใจ“แล้วเจอกันครับคุณอลิน” ไมค์ชิงเอ่ยลาเธอก่อน ส่วนหญิงสาวได้แต่ยืนเงอะงะปล่อยให้แดนิโล่โอบเอวพาเธอเดินออกไป“ว่าไงคะ มีอะไรจะคุยกับลิน ท่าทางรีบร้อนเชียว”“แล้ว เมื่อกี้พวกเธอทำอะไรกันอยู่”เขาถามหยั่งเชิง เผื่อเธอจะรู้อะไรดีๆจากลูกชายเขา“ลินก็แค่เข้าไปแป๊บเดียวเอง คุณก็มาดึงลินออกมาก่อนนี่ไงคะ ว่าแต่มีอะไรทำไมทำตัวแปลกๆ”“เปล่า ฉันแค่จะพาเธอไปอยู่บ้านฉัน”“หือ บ้านไหนอีก!!