Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

มือใหญ่ตบแก้มนิ่มเบาๆปลุกเรียกเธอให้ลืมตาตื่นในตอนสาย อลินค่อยๆกระพริบตาช้าๆรับแสงแห่งวันใหม่ที่แสนจะโหดร้าย ดวงตาคู่หวานตอนนี้บวมเป่ง ร้องไห้มากเสียจนไม่มีน้ำตาจะให้ไหล เธอนอนอ้าขา สภาพเปลือยเปล่า ซอกคอมีรอยช้ำเป็นจ้ำๆหลายจุด รอยนิ้วมือใหญ่ฝากไว้บนผิวเนื้อเนินอก อีกทั้งปลายถันยังมีรอยบาดซึ่งเกิดจากน้ำมือเขา ไม่อยากจะคิด หากหัวนมโดนน้ำ มันคงจะแสบน่าดู ส่วนที่เจ็บสุดคงจะหนีไม่พ้นส่วนกลาง ทั้งด้านหน้า และหลัง มันฉีกขาดจนเธอรู้สึกได้ ไม่ต้องส่องกระจกมองให้เจ็บปวดหัวใจ ก็พอจะรู้ว่ามันคงยับเยินพอดู รูทวารฉีก ส่วนกลีบแคมบวมเป่งจนไม่สามารถจะขยับขาได้สายตาเธอจับจ้องคนใจดำซึ่งกำลังยืนสวมกางเกงอยู่ กลิ่นน้ำหอมโชยมาเตะจมูกจนเธอรู้สึกขยะแขยง เกลียดที่เคยบ้าหลงใหลกลิ่นนั้น หนำซ้ำหัวใจยังเคยเผลอใจไปรักปิศาจร้ายอย่างเขา และขณะกำลังสวมเสื้อติดกระดุมนั้น มาเฟียหนุ่มเดินตรงมายังเธอซึ่งนอนไร้เรี่ยวแรงบนเตียงใหญ่“คาดว่าคงจะพักงานร่านๆไปเป็นเดือนๆเลยล่ะสาวน้อย”เขาก้มลงมากระซิบข้างๆหูเธอด้วยวาจาถากถางอลินกำหมัดแน่น เกลียดจนหันหน้าหนีไปทางอื่น เจ็บตัว และเจ็บใจเป็นที่สุดอีกทั้งเสียใจและเสียดายที่ได้รู้จ

ร่างบางเดินเหม่อลอยอยู่บนสะพานไม้ สมองล่องลอยถึงเหตุการณ์ฝังใจจนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ดนตรีเพลงนั้นดังก้องอยู่ในหัวเธอกระทั่งตูมมมม“ว้าย มีคนตกน้ำ”ร่างบางที่บอบช้ำจมดิ่งลงไปในทะเล เสียงผู้คนบริเวณนั้นต่างส่งเสียงร้องกันอย่างตื่นตระหนกไม่นานร่างสูงโปร่งกระโดดลงน้ำตามไปช่วยเธอในทันทีเธอเหม่อลอยจนไม่รู้ตัวว่าเขา คอยมองเธออยู่ทุกขณะตั้งแต่เธอเดินอยู่บนสะพานไม้ และตกลงไปในผืนน้ำ...ในที่สุด เขาก็ตามหาเธอจนเจอ..มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ อลิน....ร่างใหญ่เดินลงจากเครื่องบินส่วนตัวก้าวเท้าฉับๆนำหน้าลูกน้องเกือบสิบคนเข้าไปในป่าใหญ่ ในขณะที่มีเครื่องบินของฝรังโก้อีกลำที่ลงจอดตามมาติดๆ เมื่อแดนิโล่เดินเข้าไปเรื่อยๆ จึงหลงเหลือเพียงลูกน้องสองคน คือเคลวินและวิลเลี่ยม ส่วนที่เหลือต่างรอดูแลความปลอดภัยด้านนอก สมุนทั้งสองงุนงงไม่น้อยที่จู่ๆนายเขากลับอิตาลีแบบไม่มีเหตุผล ทั้งที่บอกว่าขอเวลาอยู่กับสาวไทยที่ชื่ออลินอีกสักสามวัน ถ้าให้เดาคงจะเป็นเพราะทะเลาะกันแน่นอน“เอ่อ นายทานอะไรหน่อยไหมครับ” เคลวินถามขณะเดินตาม“กูไม่หิว"“สาวไทยคนนั้น ทำอะไรให้ไม่พอใจเข้าล่ะครับ”“เงียบน่า ไอ้เค”“เห้อ ก

ก๊อก ก๊อก ก๊อก“ลินเอ๊ย ..นังลิน เปิดประตูให้แม่เข้าไปหน่อย”แกร๊กร่างบางเดินสะลึมสสะลือไปเปิดประตูให้มารดา เธอมาถึงได้เป็นวันแล้วแต่ไม่มีใครอยู่บ้านสักคน“แกไปหามาห๊า? ทำไมสภาพถึงได้เป็นแบบนี้ ต๊าย ดูสินังลูกคนนี้ ใครดูดคอมา ทำไมไม่รักตัวเองบ้างเลย เห้อ”“ฉัน ...เห้อ ช่างเหอะแม่ สัญญาว่าจะไม่ทำตัวแบบนี้อีกแล้ว”“ไม่มีโอกาสให้อีกแล้วนะลิน แกต้องแต่งงานกับพ่อโด่งให้ไวที่สุด”“แม่ แม่พูดอะไรออกมาน่ะ”“พ่อแม่คิดดีแล้ว เพราะ..“แม่เอาเงินที่ฉันบอกให้ไปหาทำเลดีๆเปิดร้านขายของไปเข้าบ่อนหมดใช่มั้ย" อลินชิงตอบแทนอย่างรู้ทัน"ก็..""นี่แม่คิดจะทำอะไรอยู่?"“ก็หาสิ่งที่ดีที่สุดให้แกไง”“แม่ หนูไม่ต้องการคำตอบแบบนี้ หนูอยากรู้ว่าเงินก้อนนั้นไปไหน มันไม่ใช่ร้อยสองร้อยนะแม่ ทำไมมันหมดเร็ว”อลินรู้สึกขาอ่อนยวบ เงินพวกนั้น มันแลกกับความบริสุทธิ์ของเธอและความเจ็บปวดมากมาย“มึงจะมารำเลิกบุญคุณแม่หราห๊ะนังลิน แม่เลี้ยงแกมาเท่าไหร่แล้ว ... ก็เออ กูยอมรับกูใช้หมดละ”“แม่!!”“แม่ไปต่อทุนที่บ่อนเสี่ยดำ ก็เพื่อหวังกำไรไง แต่ไม่เหลือสักบาท แต่ๆๆ ลินฟังแม่ก่อนนะลูก ที่แม่ทำไป มันไม่เสียอะไรสักอย่างเลยลูก ถ้า

“ฉันเดินหนีจากจุดนั้นทันทีที่ลุกไหว”“ไหวจริงหรือเปล่าล่ะ ฮื้ม?"“...........”“...เห้อ ต่อไปก็โทรหาผม อย่าอยู่คนเดียวเดี๋ยวฟุ้งซ่าน ความเข้มแข็งของคนเราไม่เท่ากัน ฉะนั้น ขอให้คุณนึกถึงผมเวลาที่คุณไม่โอเค ผมพร้อมจะฟังตลอดเวลา อย่าบล็อคเอบร์ผมอีก”“ลินขอโทษค่ะ”“จะว่าไปเพลงนั้นก็น่าสงสารนะ เพลงที่คุณเกลียดน่ะ”“น่าสงสารยังไงคะ?”“ก็มันไม่ได้มีไว้ให้คนเกลียด ...... เปรียบง่ายๆเหมือนกับทะเลที่ว่าไง ยอมรับความจริงเสีย ว่าทุกอย่างมันผ่านมาแล้ว แล้วผมจะชวนคุณเต้นรำเพลงนั้นอีก”“เต้นตอนนี้ได้ไหมคะ”“หืม ไหวเหรอ”“ไหว หมอจะฮัมก็ได้นะคะ”ทั้งสองเต้นรำกันบนชายหาดใต้แสงจันทร์นวลผ่อง เสียงหวานหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข เมื่อมือข้างหนึ่งของอลินถูกปล่อยออกแล้วร่างบางจึงหมุนรอบตัวเองขณะมือใหญ่จับมือเธอเอาไว้หลวมๆอยู่เหนือศีรษะ ร่างบางเซเกือบล้มหมอวีจึงรีบดึงแขนเธอเข้าไว้จนใบหน้าหวานชนคางเขาตึกๆ ตึกๆหล่อนรับรู้ได้ว่าหัวใจหมอวีเต้นรัวปานกลองภายใต้ใบหน้านิ่งที่เธอกำลังจ้องมองอยู่ วินาทีที่ใบหน้าหล่อละมุนกำลังจะชิดใกล้ใบหน้าเรียวเธอกลับเห็นเป็นภาพของคนใจร้ายอย่างแดเนียลเข้ามาแทนที่ เธอรีบผลักอกวีรวัช

“เฮ้ มาสิวะไอ้เสือ ดูสิ เม็ดติ่งหล่อนสั่นระริกอยากโอนสองอันพร้อมกันจะแย่”“อู้วว ซู้ววว”ฟรังโก้แทงเข้าแค่หัวแล้วดึงออกเรียกสหายมาแจม“เอาเหอะ กุไม่มีอารมณ์”เขายังคงนั่งดื่มต่อ ไม่มีอารมณ์อยากอะไรทั้งนั้น ในใจร้อนรุ่มดั่งไฟเผา แต่ต้องทนฝืนเอาไว้ บอกใจว่าอย่ากลับไปหาสาวหน้าเงินคนนั้นอีก พยายามหาความสุขใส่ตัว พอมาถึงกลับทำไม่ได้ ในสมองนึกถึงแค่ใบหน้าของเธอ ทำไมต้องรู้สึกผิดขนาดนั้นกันวะพรวด“อู้ววว เบา เบาๆค่า ซี้ดดด”ฟรังโก้ใช้ดิลโด้แท่งใหญ่สอดแทงเข้าไปในร่องเสียวจนสุดด้าม สักพักท่อนเอ็นของจริงจึงค่อยเสียบในร่องเดียวกันช้าๆ“อ่าส์ จะฉีกแล้ววว อูยย เบาๆค่า ซี้ดด”“อื้มม นังร่าน รูใหญ่ขนาดนี้ ฉันจะเอาให้บานหนักกว่าเก่า ซี้ดด”พรวด“กรี๊ดดดด” เมื่อเอ็นใหญ่แทงเข้าไปจนมิด สาวร่างอวบกรีดร้องออกมาพลางก้มมองดูร่องเสียวที่กำลังกลืนสองแท่งแทงเข้าพร้อมกัน ฟรังโก้ยังไม่ขยับสะโพกหากแต่เอื้อมมือไปหยิบดิลโด้อีกอันมาแทงเข้าไปในรูทวารสาวร่านสวาท“โอ้วววว เยสสส เสียวไปหมดแล้ว”ร่องตูดขมิบรับท่อนใหญ่ที่แทงเข้าๆออกๆ“มึงนี่ จริงๆเลย” แดนิโล่ส่ายหัวขณะมองการกระทำของเพื่อนรัก และตอนนี้มีสองสาวในชุดบิกินี่