“ข้ากลัวว่าตื่นขึ้นมาจักไม่เจอเจ้าคนงาม” “ข้าไม่ไปไหน ข้าจะอยู่กับท่านจนท่านตื่นนอน” นางบอกสิงขรในห้วงฝัน “ข้า...ตื่นตอนนี้แล้วข้าจะเจอเจ้ารึไม่คนงาม” เขาถามแม้จะไม่อยากออกจากห้วงฝันสวาทนี้ “แน่นอนท่าน ข้าจักนอนอยู่ตรงนี้เหมือนเดิม ไม่เชื่อข้ารึ” “ข้า...” “ลืมตาเถอะท่าน ตื่นลืมตามาอยู่กับความจริงตรงหน้าท่านเสีย”สิ้นเสียงหวานของเจ้านางแก้วทิพย์ แสงไฟในห้องก็สว่าง เวลานี้เป็นเวลาตีสี่กว่า แต่พอไฟในห้องเปิดจ้าขึ้น สิงขรก็ปรับการมองเห็นของตนเองให้คุ้นชินกับแสงสว่างภายในห้องนอน แล้วก็เบิกตากว้างเมื่อตัวเองนอนคร่อมทับนางในฝัน และยิ่งไปกว่านั้นเมื่
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-26
เข้าสู่ระบบ
