Todos los capítulos de พันธะวิศวะร้ายพ่ายรัก: Capítulo 81 - Capítulo 90

“มากอดทำไม ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ” เรนิสเอ่ยน้ำเสียงรอดไรฟันให้กับคนหน้ามึน ที่ตอนนี้เขากอดรัดเธอแน่นไม่ยอมปล่อย“อุ้ย...แก แฟนเขามาง้อน่ารักมาก”“นั้นน่ะสิ ผู้ชายโคตรหล่อ เป็นฉันหล่อแบบนี้ไม่ต้องง้อค่ะ ฉันง้อเอง อิอิ” สายตาหลากหลายคู่จับจ้องมายังทั้งสอง และเริ่มมีเสียงซุบซิบที่ดังเข้ามาในหูฉันเรนิสฉันอายมากแทบจะเอาหน้าซุกไปกับถังขยะแถวนี้“นี้พี่ทำบ้าอะไร ฉันไม่ตลกด้วยนะ ปล่อยก่อนสิ คนอื่นเห็นเขาจะมองยังไง”“ใครจะมองก็มองไปสิ ฉันง้อแฟนฉัน หรือพวกเขาไม่รู้ เรนิสถ้าฉันกอดเธอขนาดนี้ พวกเขายังไม่รู้อีก หรือเราต้องจูบ...กันโชว์หน่อยไหม” มาคัสไม่พูดเปล่า ทว่าร่างสูงกับยื่นใบหน้าหล่อเหลาหวังจะจูบเรนิสโชว์สาวๆ กลางลานกว้างของมหาลัยจริงๆนั้น“ไม่นะ...”“พี่จะพาฉันไปไหน ก็ไปสิ” เรนิสเอ่ยอย่างตัดบท ขืนไม่ทำตามเขาพรุ่งนี้คลิปฉันกับเขาคงว่อนหน้าเว็บบอร์ดมหาลัยแน่ ถึงพี่มาคัสไม่ใช่คนที่นี่แต่พวกคลั่งไคล้ความหล่อของเขาก็ทำได้หมดแหละ แบบนั้นไม่เอาด้วยหรอก ฉันอายคนอื่นเขามาคัสหลังจากที่เรนิสยอมนั่งรถมากับตน ร่างสูงกระตุกยิ้มด้วยสีหน้าพอใจสุดๆ ทว่าอีกคนกับนั่งเงียบมาตลอดทาง เรนิสไม่ยอมปริปากเอ่ยกับเขา

!! หมับ !!มือหนากระชากแก้วในมือของร่างบางที่ตอนนี้นั่งไม่ติดโต๊ะ แต่เรนิสกับโยกย้ายสะโพกขยับไปตามจังหวะเสียงเพลงอย่างสนุกสนาม“ปล่อย...น่า” เรนิสแย่งแก้วบรั่นดีในมือของมาคัสมาถือ จากนั้นก็สาดบรั่นดีลงคอ!! อึก อึก !!“เมา...” เขาถามเธอ“ฉันไม่เมาหรอกน๊า ไม่ต้องมายุ่งไปไกลๆ เลย” หึ...นอกจากเขาจะเป็นห่วงเธอแล้ว ทว่าเรนิสกับเอ่ยปากไล่เขาให้พ้นหูพ้นตาเธออีก น้อยใจชะมัด“แน่ใจ ว่าอยากให้ฉันไปไกลๆ”“อืม...” เรนิสกระดกแก้วอย่างไม่สนใจมาคัส ทว่าเธอกับเลือกไปสนุกแดนซ์กระจายกับกลุ่มเพื่อนๆเธอแทนด้านมาคัสที่ถูกเรนิสเอ่ยปากไล่เช่นนั้น ถึงกับหัวเสีย ร่างสูงเดินดุ่มๆออกจากโต๊ะ ผิดมากเหรอที่เขาเป็นห่วงเธอ‘รู้ครับเรนิสพอเมาแล้ว รั่วมากแค่ไหน’ แต่นั้นก็ทำไรไม่ได้ มาคัสกลับมายังห้องทำงาน“ตื้ด ตื้ด นะแก”“โย่ โย่” สองสาวดาวเด่นแห่งคณะบริหาร มหาวิทยาลัยชื่อดัง เรนิส มาเบล ออกสเต็ปแดนซ์อย่างไม่มีใครยอมใคร“เมียเจ้าของผับซะอย่าง ธรรมดาที่ไหน โย่โย่” มาเบลแซวเรนิส“แก...แกว่าไงนะ ตบปากตัวเอง 1 ที” เรนิสฉันถูกเพื่อนๆในกลุ่มชนแก้วบ่อยสุด ในที่สุดฉันก็ทนไม่ไหวแล้ว ดูเหมือนว่าตอนนี้ ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้

“หึ...อ่าส์” เรนิสหลุดปากด้วยความเสียวปนทรมานด้านมาคัสเองก็รู้สึกไม่ต่าง คนตัวโตเคลื่อนอาวุธหนักประจำกายเสียดสีเข้าๆ ออกๆ ไปตามจังหวะอารมณ์!! ฟู่...อ่าส์ เสียว ซี๊ด !! มาคัสกัดปากด้วยความเสียวทรมาน โดยเฉพาะส่วนหัวเห็ด ถึงขนาดของเขาจะใหญ่เกินมาตรฐานชายไทย แต่กับเรนิสใหญ่แค่ไหนของผมก็ยังเล็กกว่าร่องฟิตๆแน่นๆ ของเธออยู่ดี“ซี๊ด...แน่นมาก ยัยตัวแสบของพี่”!! ผับ ผับ !!“แน่น แล้วรักไหมคะ” เธอถามเขาเสียงอ่อย“อ่าส์...นี้เมา ใช่ไหมครับ” ปกติ ถ้าไม่เมา ใช่ว่า เรนิสเธอจะกล้าถามผมแบบนี้ วันนั้นยังเอาแต่ไล่ผมอยู่เลย พอถูกยัยเด็กแสบถามเช่นนี้ มึนชิบหาย ชักไม่แน่ใจแล้วสิ นี้เรนิสเมาหรือผมกันที่เมา แต่วันนี้ผมดื่มไม่เยอะนะครับ ไม่น่าจะเมานะ“รักสิ ไม่รักเธอ จะให้รักหมารักแมวที่ไหน อ่าส์..ซี๊ด” ยิ่งตอกเข้าหนักๆ ร่องเสียวสยิวของเรนิสกับยิ่งรัดผมแน่น ปวดแน่นไปทั้งแท่ง“รัก เรย์คนเดียว ได้ปะ...” ร่างบางถาม ขณะที่คนพี่ดันแท่งร้อนเข้าใส่อย่างหนักหน่วง“รักมาตั้งนานแล้ว ยังไม่รู้อีกเหรอ”“ไม่...” เรนิสส่ายหัว ขณะที่ริมฝีปากของเธอกัดด้วยความเสียวซ่านทรมาน มือเรียวลูบไล้บริเวณหน้าอกของคนตัวโต จากนั้นก็ใช

“แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย” ฉันมองไปบริเวณโดยรอบๆ ไม่เพียงแค่พี่มาคัสแต่มีพี่หมอภีม พี่ไทม์ พี่ไนท์ ยัยมาเบล เควิน และเพื่อนสนิทของฉันอีกหลายคนที่ยืนล้อมวง ให้กำลังใจคนที่นั่งคุกเข่าในมือมีกล่องแหวนเพชรที่พร้อมสวมให้กับฉัน“แต่งเลย แต่งเลย” เรนิสระบายยิ้ม พร้อมกับหลั่งน้ำตาไหลอย่างกลั้นไม่อยู่ ฉันเหลือบมองไปยังป๊ะป๋าและคุณแม่ แม่ฉันถึงกับยิ้มไม่หุบ“ค่ะ เรย์จะแต่งงานกับพี่มาคัส” จากนั้นมือหนาก็บรรจงสวมแหวนให้กับฉัน ท่ามกลางรอยยิ้มของคนในครอบครัว พี่ๆน้องๆผองเพื่อนคนสนิท“ไหนบอกไปต่างประเทศไงคะ”“หลอกเด็กแถวนี้ ให้ตายใจไปงั้นแหละ” จากนั้นพี่มาคัสก็ดึงฉันเข้าไปสวมกอด ฉันเองก็ไม่คิดปฏิเสธ“ขอบคุณที่รักเรย์นะคะ” ฉันหันไปยิ้มหวานให้กับพี่มาคัส ภาพที่เขาขอฉันแต่งงานไม่เคยมีในหัว แต่ตอนนี้กับเป็นไปแล้ว เมื่อสถานการณ์ตรงหน้าเริ่มสงบลง“คุยกันหน่อยไหม” เสียงเข้มที่ดังมาจากด้านหลังมาคัสถึงกับสะดุ้งเฮือก เมื่อว่าที่พ่อตาขอคุยด้วยเป็นการส่วนตัว“เอาแล้วสิ...” เรนิสเอ่ยกับมาคัส“ได้ครับ คุณพ่อ...” เอ่ยจบ มาคัสก็เดินตามริกออกไป“สู้ๆ นะลูกเขยของแม่” นินิวที่เห็นสีหน้าไม่สู้ดีของว่าที่ลูกเขย ได้แต่ปลอ

งานแต่งฉันและพี่มาคัสถูกจัดขึ้นที่บ้านของฉันเอง ซึ่งเราจัดกันในสวนที่เต็มไปด้วยต้นไม้สีเขียวและดอกไม้สีขาวนานาชนิด ประดับประดาภายในสวนหย่อมอันร่มรื่น ที่เราเลือกจัดที่บ้านเนื่องจากฉันชอบธรรมชาติมากกว่าบรรยากาศในโรงแรม และร้านอาหาร ยอมรับว่าออแกไนซ์เนรมิตรให้สวนหย่อมที่บ้าน จัดออกมาได้สวยงาม ราวกับว่าตอนนี้ฉันจัดงานที่เขาใหญ่ฟีลนั้นเลยใบหน้าสวยเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข ฉันที่รอเวลานี้มานานแสนนาน ในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึง เรนิสในชุดเจ้าสาวบนศีรษะสวมทับด้วยเฟอร์สีขาว มือเรียวถือช่อดอกไม้ เดินเคียงคู่มากับเจ้าบ่าวในชุดสูททักซิโด้สีขาวปกสีดำ วันนี้ไม่ใช่แค่เธอคนเดียวที่มีความสุข ทว่าคนในครอบครัว คนรอบข้างของฉันก็เต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขเช่นกันฉันเดินเคียงคู่มากับเจ้าบ่าวทางเดินสองข้างทางเต็มไปด้วยดอกไม้ และเพื่อนสนิทของเจ้าบ่าวเจ้าสาว ฉันเดินมาจนกระทั่งถึงทางข้างหน้า จนกระทั่งถึงช่วงเวลาสำคัญที่สาวโสดทั้งหลายกำลังรอคอย“โยนเลย โยนเลย” เสียงโห่แซวจากกลุ่มเพื่อนๆของฉัน โดยเฉพาะยัยมาเบลที่ยืนรอรับช่อดอกไม้จากฉัน แต่โชคจะเข้าข้างนางไหม อันนี้ต้องลุ้น“1 2 3” ฉันสบตากับเจ้าบ่าว