All Chapters of พันธะวิศวะร้ายพ่ายรัก: Chapter 1 - Chapter 10

ทว่าขณะที่ร่างบางเดินมาถึงรถของไทม์แล้วนั้น ท่ามกลางสายตาของหนุ่มๆ สาวๆ หลายร้อยคู่จับจ้องมายังมาคัส ไทม์ เรนิส ไม่เว้นแม้กระทั่งเพื่อนๆของเธอ ต่างสงสัยในความสัมพันธ์ของพวกเธอ ระหว่าง ไทม์ มาคัส เรนิสเป็นเด็กของใครกัน ด้านไทม์ที่เดินมาถึงรถแล้วนั้น“เชี่ย...มาคัส พวกไอ้ฟรอสต์ แม่งรอกูที่ร้านแล้ววะ จะไปกับพี่ไหมเรนิส” ไทม์หันมาชวนเรนิส พี่ฟรอสต์ไปด้วยกันเหรอ ไปกับพี่ไทม์ก็ซวยน่ะสิฉัน“เรย์ไม่ไป ดีกว่าค่ะ”“งั้นมาคัส กูฝากน้องด้วย เรนิสกลับกับไอ้มาคัสมันก่อนนะ” เอ่ยจบไทม์ก็เดินไปยังรถ โดยที่ทิ้งฉันไว้กับพี่มาคัส ให้ตายสิ อะไรของพี่ไทม์เนี่ย ถึงฉันจะรู้จักพี่มาคัส แต่ก็ไม่ถึงขั้นสนิทไม่เหมือนกับพี่หมอภีม“ไม่เป็นไรค่ะ เรย์กลับกับเพื่อนก็ได้” ทว่าขณะที่เรนิสจะเดินไปหาเพื่อนๆของเธอนั้น ร่างบางสบตากับนัยน์ตาคมคู่ดุคู่นั้น หน้าขรึมแบบนี้ใครจะนั่งรถไปกับเขา ถึงจะอยากเจอพี่มาคัสมาก แต่แบบนี้ก็ไม่เอาหรอก เรนิสที่จะซิ่งหนีมาคัส!! หมับ !! ทว่ากับถูกมือหนาของมาคัส คว้าเอาไว้เสียก่อน นัยน์ตาทั้งสองคู่ประสานเข้าหากัน“หูหนวกหรือไง ไม่ได้ยินที่ไอ้ไทม์สั่ง มีนให้เธอกลับกับฉัน...” เสียงนิ่งปนดุเอ่ยกลั

เรนิส ยัยเด็กแสบ กล้ามากนะที่หลอกผมว่า หลับ จากที่ตั้งใจจะมอบความอ่อนโยนให้ยัยเด็กแก่แดด ทว่ากับเปลี่ยนความคิด มาคัสแปลเปลี่ยนจูบที่ดิบเถื่อนดุดันมากขึ้นเรื่อยๆ เก่งมากเหรอ ดูสิจะรับไหวไหม ริมฝีปากหนาของคนมากประสบการณ์ บดขยี้ริมฝีปากสวย อย่างหนักหน่วง รุนแรงมากขึ้น จนเรนิสรู้สึกแสบจี๊ดๆ ไปทั่วทั้งริมฝีปากของเธอจูบแบบกระชากวิญญาณได้เกิดขึ้นแล้ว อ่า...มันเป็นแบบนี้นี่เอง“อ่าส์ อืม” เรนิสหลบจูบดุดันที่มาคัสจงใจมอบให้ ไม่ไหวแล้วฉันเหมือนคนกำลังจะจมน้ำตาย ไงเป็นงี้ละ จากอยากจูบ ทว่ากับหลบเขาแทนด้านมาคัส เมื่อเรนิสตื่นได้สติแล้ว ดีเหมือนกัน จากที่เพียงจะคิดแค่จูบเช็ดคราบน้ำลาย มือหนากับเลื่อนสัมผัสเต้าอวบอึ๋มที่เด้งออกมา แทบจะเตะตาเขา มาคัสลูบไล้หน้าอกอวบของเรนิส โดยมีเพียงเสื้อสายเดี่ยวที่ปิดกั้นส่วนล่อตาเขาอยู่ เขาทั้งบีบและขย้ำไปตามแรงอารมณ์ดิบที่เกิดขึ้น เลือดในร่างกายไหลเวียนมาเริ่มสูบฉีดปลายกระบอก แต่นั้นเขาก็รับรู้ว่าสิ่งที่ซ้อนไว้ ใต้เสื้อสายเดี่ยว มันใหญ่เต็มไม้เต็มมือเขาอย่างไม่ธรรมดาออก ใหญ่กว่าที่คิดไว้ซะอีก“จ๊วบ...จ๊วบ” เรนิสส่งลิ้นเล็กๆ แทะริมฝีปากหนาอย่างไม่ยอมแพ้ เขาส่งล

เมื่อได้โต๊ะแล้วนั้น ทั้งสองสาวก็นั่งประจำที่ มือเรียวหยิบไวน์ขึ้นมาจิบไปพลางๆ ขณะที่สายตาฉันกวาดไปยังบริเวณของร้าน“หูยแก ไม่แปลกใจเลยทำไม่พวกพี่เขม ชอบมาที่นี่ ผู้คืองานดีเวอร์วังมาก” ยัยมาเบลมาถึงนางก็เอ่ยชม นักท่องราตรีไม่หยุดปาก“คืนนี้ต้องได้แลกไลน์ สักคนนะ” ทว่าขณะที่สองสาวนั่งจิบไวน์ ชนแก้วกันไปสักพักใหญ่ๆ เสื้อเชิตสีดำ กางเกงสีเทาที่เดินเข้ามา ในผับนั้น“โอ้...ยัยเบล แกดูคนนั้นเสื้อเชิ้ตสีดำ กางเกงสีเทา ที่กำลังเดินมาทางโต๊ะเรา โอ้...นี้คนหรือพระเจ้า” เรนิสที่สะดุดตากับหนุ่มหล่อร่างสูงที่เดินผ่านมายังโต๊ะของตน ดวงตาเรียวสวยถึงกับจ้องมองอย่างไม่ละสายตา“ก็นี้แหละ ที่ฉันชวนแกมา แกรู้ไหมว่าเขาคนนั่นคือใคร” คนถูกถามส่ายหัว“คาร์เรน อาจารย์คาร์เรน เจ้าของผับที่นี่ยังไงละ หล่อมากหลัวทรงแด๊ดดี้ขา” มาเบลเอ่ยมาเช่นนั้น เรนิสถึงกับตาลุกวาว“ฉันไม่อยากมาเที่ยว แต่อยากเป็นเมียเจ้าของผับ” เรนิสเอ่ยด้วยสายตาเป็นประกาย เมื่อเจอหนุ่มหล่อโดนใจ อย่างคาร์เรน“อย่าบอกนะ เขาคือคนที่แกเคยบอกฉัน สอนมหาลัยSDN หนะ”“แน่นอน...” มาเบลหันมายักไหล่ พร้อมระบายยิ้มเจ้าเล่ห์ให้กับเพื่อนสนิท อย่าว่าแต่ยัยเรน

~ 3 วันต่อมา ~ ด้านเรนิสหลังจากที่เธอถูกมาคัสจับโยนออกจากผับ คับแค้นใจไม่หาย ร่างบางลงทุนสมัครเฟสบุ๊คใหม่ สร้างแอคเค้าท์หลุมขึ้นมา เพื่อปั่นป่วนช่องทางโซเชียลของทางร้าน โดยรีวิวที่หน้าเพจเฟสบุ๊คชื่อผับ S2C ซึ่งเป็นผับของมาคัสนั้นเองสัปดาห์ต่อมา มาคัสวันนี้หลังจากที่ผมไม่ได้เข้าผับมาหลายวัน วันนี้ก็ได้มาตรวจดูความเรียบร้อย เพราะช่วงนี้ หุ้นส่วนผมพี่คาร์เรน ติดประชุมที่ต่างประเทศ ช่วงนี้ผมต้องเขาผับแทนพี่แก“ปัดโธ่...ก็นึกว่าจะไปนั่งแดกกับไอ้ไทม์ กันสองคนแล้ว ” ฟรอสต์และไทม์ที่นั่งดื่มก่อนหน้าอยู่แล้วนั้น พอเจอหน้ามาคัส ถึงกับถาม“เฮียคาร์เรน ติดงานที่จีนวะ กูเลยต้องมาดูบัญชีแทนพี่แกหน่อย”“อืม...ล้ำซำละสิมึง ช่วงนี้” ไทม์เอ่ยขณะหยิบแก้วบรั่นดีขึ้นมาจิบไปพรางๆ“ล้ำซำห่าอะไร มึงไม่เห็นเหรอ ช่วงนี้ ลูกค้าของร้านหายไปหมด ยอดขายลดลงครึ่งต่อครึ่ง นี้ฝ่ายบัญชีพึ่งรายงานยอดขายกูมา นี้ยอดตกมา 1 สัปดาห์แล้ว กูกับเฮียคาร์เรนก็ไม่ได้เข้าผับ เนี่ย...ถ้าวันนี้กูไม่มา ก็คงไม่มีใครรายงานกู” มาคัส เอ่ยกับไทม์และฟรอสต์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“มึงจะให้ขายดิบขายดี ลูกค้าเข้าร้านแน่นทุกวันเลยหรือไง ธุรกิจม