All Chapters of THE BILLIONAIRE'S BARGAIN: Chapter 1 - Chapter 8

TATLONG ARAW na akong hindi maka-focus sa trabaho.Tatlong araw mula nang iwan niya sa akin 'yung folder na 'yon, at hanggang ngayon, nandito pa rin 'yon sa ilalim ng unan ko, hindi ko pa nabubuksan, parang isang bomba na baka pumutok kapag hinawakan ko.Kailangan ko ng asawa. Temporarily.Grabe. Sino ba talaga naiisip ng ganyan? Parang order sa Jollibee."Isang asawa po, temporary lang, extra rice na rin po."Pero ang katawa-tawa, hindi ko rin maalis sa isip ko. Buong maghapon, habang naglalampaso, habang nagse-serve ng inumin, habang pinagagalitan ako ng manager namin dahil nakalimutan kong isulat 'yung order ng table 5... nandoon pa rin sa likod ng utak ko 'yung mukha niya. 'Yung kumpiyansa niya. 'Yung parang alam niyang sasabihin kong "oo" sa huli, kaya lang binibigyan lang niya ako ng panahon para maramdamang may choice ako.May choice naman talaga ako, di ba? Di ba?Ang nakakalungkot lang, alam kong pag inisip ko nang mabuti... 'yung pera na 'yon, kahit gaano man kalaking insult

"HINDI PO GANOON ang paghawak ng tinidor, Miss Fajardo."Buong isang linggo na akong sinasabihan ng ganito ni Madame Techie, 'yung etiquette coach na kinuha nila Camille para "ihanda" ako. Sa totoo lang, hindi ko alam kung bakit kailangan pa ng espesyal na coach para lang sa paghawak ng kubyertos, pero ayun, ganoon na pala talaga kapag mayaman ka. May coach para sa lahat."Pero Ma'am, gumagana naman 'to," sabi ko, itinaas 'yung tinidor at kutsilyo ko, kahit alam kong mali 'yung hawak ko dahil masyado kong hinihigpitan, na parang gagamitin ko 'yong panlaban sa isang bulate na tatakas."Hindi pwede 'yung 'gumagana naman.' Kailangan tama." Umupo siya sa tapat ko, kinuha 'yung sarili niyang set ng kubyertos, at ipinakita ulit, dahan-dahan, na parang ika-sampung beses na niya 'to ginagawa (na totoo naman)."Makinig ka, Miss Fajardo. Sa mundong papasukan mo, hindi lang ang gawa mo ang tinitignan nila. Ang paraan mo ng paggawa. Ang bawat detalye."Bumuntong hininga ako. Alam kong tama siya,

GRABE, ANG SARAP pumasok sa sasakyan na may aircon pagkatapos ng buong gabing nakatayo sa takong na hindi ko naman kasanayan. Nakaupo ako sa likod, katabi si Elion, at ang tanging naiisip ko sa unang ilang minuto ay kung paano ko palihim na maaalis 'tong sapatos nang hindi niya mapapansin."Grabe, akala ko sisigawan niyo ako doon," sabi ko sa wakas, nagpapahangin sa sarili gamit 'yung isang kamay. "Nung nag-Tagalog ako sa harap ng lolo niyo."Napatawa siya, at grabe, unang beses buong gabi na totoo 'yung tawa, hindi 'yung pa-charming na tawa niya sa mga socialite kanina na parang naka-preset lang sa katawan niya. "Honestly? I was already rehearsing an excuse in my head. Something about you being passionate about Filipino culture.""Ganon?" Napatawa ako, itinaas 'yung kilay ko. "Grabe, mabilis kayo mag-isip ng kasinungalingan, ha. May training ba kayo dyan?""Years of practice," aniya, at may bagong klaseng liwanag sa mata niya na hindi ko pa nakikita dati. "My grandfather doesn't smil

PUMASOK AKO sa penthouse pagkatapos ng shift ko, at nakita ko si Elion, nakaupo sa sofa, laptop bukas, mukha niya seryoso habang nagta-type. Diretso na sana ako sa kwarto ko, pero tumawag siya bago pa ako makarating sa hagdan."Lizzy. Come here for a second."Lumapit ako, umupo sa katabing sofa. Nakita ko sa screen niya 'yung isang spreadsheet, puno ng numero at petsa na hindi ko masyadong maintindihan."Ano 'yan?" tanong ko."Timeline. For everything. The pregnancy announcement, the wedding, the public appearances." Tumingin siya sa akin, medyo pagod ang mata. "I wanted your input before I finalize it."Napatingin ako sa spreadsheet, at grabe, ang detalyado, may specific na petsa pa para sa "First Public Appearance as Engaged Couple," "Wedding Date (Contingency).""Parang project plan mo 'to sa trabaho," bulong ko, hindi ko na napigilan ang sarili kong tumawa nang bahagya. "May chart pa, ha.""I told you to stop calling me sir." Pero may halong ngiti siya sa sinabi niya, kahit sinusu