Todos los capítulos de เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ: Capítulo 21 - Capítulo 30

วันนี้เป็นวันที่ฝนตกแต่เช้า พิมพ์ขวัญตื่นขึ้นมามองชายที่นอนข้าง และค่อยๆเลื่อนผ้าห่มมาคลุมร่างกายให้เขา เพื่อไม่เป็นการรบกวนการนอนของภาคิน พิมพ์ขวัญได้ลุกจากเตียงด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า เพื่อไปเตรียมชุดวันหยุดให้ภาคิน และชุดของตัวเอง และอาบน้ำแต่งตัว เพื่อที่จะลงไปทำอาหารเช้าเหมือนอย่างเคย“สวัสดีตอนเช้าค่ะ ป้าอุ่น”“สวัสดีค่ะคุณพิมพ์ เมื่อคืนนอนหลับสบายดีไหมคะ”“ป้าอุ่น…”ป้าอุ่นได้แกล้งแซวพิมพ์ขวัญด้วยความดี และแอบหวังให้ใจว่าพิมพ์ขวัญจะมาเป็นนายหญิงของตนในเร็ววัน เพราะป้าอุ่นทั้งรักและเอ็นดูพิมพ์ขวัญเป็นอย่างมาก“วันนี้เราทำหลนเต้าเจี้ยว ทานคู่กับผักดีไหมคะ”“ดีสิคะ ป้าชอบทาน วันนี้คุณพิมพ์ช่วยทำมากๆ หน่อยได้ไหมคะ เพราะกลุ่มแม่บ้านและพ่อครัวชอบทานกันมาก”“ยินดีค่ะ เดี๋ยวเราลงมือทำอาหารกันเลยนะคะ”“ทำอะไรกันอยู่ครับทุกคน”“คุณภาคิน…”ทุกคนให้ห้องครัวใหญ่ต่างพากันแปลกใจว่า ภาคินได้ลงมาที่ห้องครัวด้วยตัวเองวันนี้ ซึ่งร้อยวันพันปีไม่เคยลงมาก่อน“ทำไมทุกคนดูท่าทีแปลกนะวันนี้”“ไม่ใช่ค่ะ คุณเล็ก…คุณเล็กเองนั่นแหละค่ะ ที่แปลก”ป้าอุ่นได้แซวและอดขำภาคินไม่ได้ ที่คิดจะมาแกล้งทุกคน แต่กลับ

“สวัสดีค่ะ คุณมลฤดี”“สวัสดีค่ะ ป้าอุ่น…วันนี้มลโทรมา แจ้งว่าชุดของคุณพิมพ์ขวัญ ตัดเสร็จแล้วนะคะ อยากให้เข้ามาลองชุดนะคะ ว่าพอดีตัวหรือไม่ หรือต้องแก้ไขตรงไหน เพิ่มเติมหรือเปล่านะคะ”“ได้ค่ะ เดี๋ยวป้าจะไปแจ้งคุณพิมพ์ให้นะคะ คุณมล”พิมพ์ขวัญที่พึ่งหายจากไม่สบายได้ หนึ่งสัปดาห์ กำลังนั่งงานเคลียร์ที่ค้าง ในห้องทำงานของภาคินอย่างตั้งอกตั้งใจ ซึ่งในขณะนั้น ภาคินกำลังนั่งประชุมออนไลน์ไปด้วย“ก๊อก…ก๊อก”“คุณพิมพ์คะ คุณมลโทรมาแจ้งเรื่องชุดนะคะ ว่าเธอต้องการให้คุณพิมพ์ไปลองชุดที่ตัดไว้นะคะ”“ได้ค่ะ ป้าอุ่น เดี๋ยวรอคุณภาคินประชุมเสร็จก่อนนะคะ จะพิมพ์จะลองอนุญาตออกไปข้างนอก”หลังจากที่พิมพ์ขวัญได้ขออนุญาตภาคิน เพื่อมาลองชุดที่ร้านคุณมลฤดี โดยภาคินได้ให้คุณสมเจตน์เป็นคนพาพิมพ์ขวัญมาลองชุด ที่ได้ทำการตัดไว้ ชุดไทเขิน เสื้อปั้ดเป็นสีครีมลายดอกไม้สีแดงเล็กและปักลายแบบอินเดีย ทรงเสื้อตัดแบบชาวไทเขิน เชียงตุง ในสมัยก่อน และผ้าถุงเป็นสีพีช“คุณพิมพ์ใส่ชุดไทเขิน ที่มลตัดได้อย่างพอดี และสวยงามมากๆ เลยนะคะ”“ไม่ใช่หรอกค่ะ คุณมลต่างหาก ที่เป็นคนตัดชุดให้ออกมาสวยมากกว่า”ทั้งคุณมลฤดี และพิมพ์ของต่างพากันหั

รถกอล์ฟได้วิ่งเข้ามาจอดที่ตัวตึก คฤหาสน์ หลังที่พิมพ์ขวัญได้ออกไป ทำบุญใส่บาตร“ขอบคุณมากนะคะ ลุงเหลิม ที่พาพิมพ์ไปใส่บาตรข้างนอก”“ด้วยความยินดีครับ….”“ป้าอุ่น คุณภาคินทานข้าวเสร็จแล้วหรอคะ”“ยังไม่ทานเลยค่ะ คุณภาคินรอทานข้าวพร้อมคุณพิมพ์ค่ะ”“เอ้า! คุณภาคินรอพิมพ์หรอค่ะ”“ใช่ค่ะ”สาได้ตอบคำถามนี้แทนป้าอุ่นที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วทั้งสองคนก็ได้อมยิ้มด้วยความชอบใจ“เดี๋ยวป้าอุ่นให้สา ไปเรียนคุณภาคินนะคะ ว่าคุณพิมพ์กลับมาแล้ว”“ได้ค่ะ”ภาคินได้ลงมาทานข้าว เมื่อสาได้ขึ้นไปเรียนเชิญ เพื่อร่วมรับประทานอาหารเช้า“วันนี้ คุณสมเจตน์ ลาป่วยนะ วันนี้เธอต้องเป็นคนจัดการดูแลงานแทนคุณสมเจตน์นะ หวังว่าจะทำได้ อยู่มาหลายเดือนแล้วคงทำงานได้เต็มที่แล้วนะ”“แล้วคุณสมเจตน์เป็นอะไรคะ”“เป็นไข้หวัด”หลังจากที่พิมพ์ขวัญทานข้าวเสร็จ ได้ดูแผนตารางตลอดทั้งวันให้ภาคิน เธอสามารถทำงานได้ตามที่คุณสมเจตน์ได้ อธิบายหน้าที่ของเลขาให้พิมพ์ขวัญรับทราบ“วันนี้พิมพ์ได้จัดแผนงาน และตารางการประชุมให้คุณภาคินแล้วนะคะ”พิมพ์ขวัญพูดจบ แต่ยังคงยืนต่อหน้าภาคินอย่างเดิม เพื่อรวบรวมความกล้าที่จะกล่าว ประโยคต่อไป ซึ่งไม่รู้ว่าจะทำใ

หลังจากที่ทั้งคู่ได้บทเลงไฟแห่งสวาทจบลง พิมพ์ขวัญได้นอนหลับจากความเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานและทำอาหารแต่ละมื้อ ภาคินได้ลุกขึ้นไปอาบน้ำ และได้นั่งเคลียร์งานต่อซึ่งคืนนั้นภาคินได้จัดการปัญหาและได้เคลียร์ปัญหาของบริษัทประธานนาวิน ซึ่งตอนนี้บริษัทได้กลับเข้ามาสู่ สถานการณ์ปกติและได้ส่งอีเมลแจ้งนภาให้รับทราบเป็นระยะ แต่ได้ขอให้นภาเก็บเป็นความลับไว้ก่อนตามสัญญา และตนไม่ได้บอกความจริงพิมพ์ขวัญภาคินหลังจากเคลียร์งานเสร็จแล้วได้กลับเข้ามายังห้องนอนของตนเอง ค่ำคืนนี้ที่แม่ริมฝนได้ตกลงทำให้บรรยากาศเย็นสบาย แต่ภาคินกลับรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ เขาได้นอนลงบนเตียงเพื่อข่มตานอนหลับไปเมื่อถึงเวลาเช้าช่วงเวลาเดิมพิมพ์ขวัญยังคงลงมาทำอาหารเช้า และได้ขอให้ลุง เหลิมขับรถกอล์ฟออกไปยังประตูใหญ่ประตูแรก เพื่อที่จะได้ทำบุญตักบาตรเหมือนเคยวันนี้เป็นวันที่ท้องฟ้าสดชื่น และต้นไม้และดอกไม้โดยรอบเขียวขจีเนื่องจากไปน้ำฝน วันนี้มีพระสงฆ์ออกมาบินณฑบาตรได้ 3 รูป จากวัดที่อยู่ใกล้เคียงเมื่อทำบุญตักบาตรเสร็จลุงเหลิมได้พาพิมพ์ขวัญกลับเข้าตึก เพื่อทานอาหารเช้ากับภาคินก่อนเริ่มงาน“ป้าอุ่นคะ คุณภาคินยังไม่ลงมาหรือคะ”“ยังไม่ลงม

“วันนี้อาการของท่านประธานภาคินเป็นยังไงบ้างครับ”“ผมไม่ค่อยปวดศีรษะแล้วครับ”“ดีแล้วครับ พรุ่งนี้ก็สามารถกลับไปพักฟื้นที่คฤหาสน์ได้แล้วนะครับ”“สงสัยได้พยาบาลส่วนตัวดูแลดีนะครับ ท่านประธาน”หลังจากที่คุณหมอได้เข้ามาตรวจดูอาการภาคิน ได้มีอาการที่เกือบหายเป็นปกติดีแล้ว พิมพ์ขวัญได้ขอตัวลงไปด้านล่าง เพื่อเลือกซื้ออาหารของตัวเอง โดยมีสาติดตามไปด้วย“น้องพิมพ์…”พิมพ์ขวัญได้หยุดยืนเพื่อมองหาต้นเสียงว่าเป็นใครที่กำลังเรียกเธออยู่“เอ้า..พี่คุณากร บังเอิญจังเลยนะคะ”“เรียกพี่กร..สิครับน้องพิมพ์”“ขอโทษค่ะ พี่กร”“ไม่เป็นไรจ้ะ น้องพิมพ์”สา แม่บ้านสาวผู้ซึ่งติดตามพิมพ์ขวัญมาด้วย เพื่อเดินเป็นเพื่อนพิมพ์ขวัญ ได้เห็นปฏิกิริยาชายหนุ่มที่เข้ามาทักทายพิมพ์ขวัญ อยากออกหน้าออกตา ทำให้รู้สึกได้ว่าผู้ชายคนนี้จะพยายามเข้ามาเป็นคู่แข่งหัวใจของเจ้านายของตน“น้องพิมพ์เป็นอะไรหรือเปล่าครับ ถึงได้มาโรงพยาบาล”“พิมพ์ไม่ได้เป็นอะไรคะ”“แล้วพี่กรล่ะคะ ไม่สบายหรือเปล่าคะ”“พี่เจ็บคอนิดหน่อยนะจ๊ะ น้องพิมพ์”“ช่วงนี้คนไม่สบายกันเยอะ พี่กรต้องดูแลตัวเองดีๆนะคะ”“ขอบใจมากจ๊ะ แล้วนี่น้องพิมพ์จะไปไหนหรอคะ”“พิมพ์กับส