Todos los capítulos de เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ: Capítulo 31 - Capítulo 38

“คุณเล็กพักผ่อนก่อนนะคะ ถ้าต้องการอะไรบอกป้าอุ่นนะคะ”พิมพ์ขวัญทานอาหารเช้าพร้อมอาหารกลางวันไปในตัวเลย และยังคงนั่งอยู่ในห้องรับรองแขก โดยไม่ได้เดินไปให้ภาคินเห็นหน้าเธออีก เพราะกลัวว่ายิ่งเห็นหน้าของเธอยิ่งทำให้รู้สึกโมโหขึ้นมาอีกครั้งพิมพ์ขวัญรู้สึกสงสาร สาเป็นอย่างมากที่ต้องมาถูกต่อว่าเพราะเธอเป็นต้นเหตุ ในครั้งนี้“สา…ไม่ต้องร้องไห้แล้ว ทำใจดีๆ ไว้ เดี๋ยวพิมพ์จัดการเอง”“ขอบคุณมากนะคะ คุณพิมพ์ ถ้า 3 เดือนนี้ สา ไม่ได้ เงินเดือน ไม่รู้ว่าทางบ้านจะใช้ชีวิตอยู่อย่างไร แถมทางบ้านก็ไม่ได้ฐานะดี ต้องนำเงินไปซื้อปุ๋ยมาใส่พืชพันธุ์ด้วยค่ะ คุณพิมพ์”“พิมพ์เข้าใจสาทั้งหมดนะจ๊ะ”หลังจากที่พิมพ์ขวัญได้ทานอาหารกลางวันเสร็จ ก็ได้นำจานมาล้างเพื่อทำความสะอาด และได้เดินเข้าไปดูอาการภาคินอีกครั้ง และได้ไปนั่งลงตรงโซฟาข้างๆ เตียงนอนผู้ป่วยอีกครั้ง“ถ้าแอร์ในห้องเย็นไป บอกพิมพ์นะคะ”“หุบปากเธอเถอะ ฉันไม่ได้อยากได้ยินเสียงของเธอ”พิมพ์ขวัญได้นั่งเงียบๆ แต่ยังคงนั่งอยู่ข้างเตียงของภาคินตามเดิม โดยไม่ได้ลุกไปไหน จนเมื่ออาการง่วงนอนเข้ามา ทำให้พิมพ์ขวัญได้หลับลงตรงแขนของภาคินโดยที่เธอไม่รู้ตัวทันใดนั้น

พิมพ์ขวัญได้นั่งรถเก๋งออกเดินทางไปเที่ยวข้างนอกกับคุณากร ที่ใจกล้ามาขออนุญาตภาคิน พาพิมพ์ขวัญออกไปพักผ่อนข้างนอก โดยมีแรงสนับสนุนของณิชา ซึ่งตัวเองก็อยากใช้จังหวะนี้ได้อยู่สองต่อสองกับภาคิน“น้องพิมพ์อยากไปเที่ยวที่ไหนบ้างครับ บอกพี่ได้เลยนะครับ”“พิมพ์อยากไป ไหว้พระที่วัดพระธาตุดอยสุเทพนะคะ ไม่ทราบว่าจะเป็นการรบกวนพี่กรไปมากไหมคะ”“ไม่ครับ พี่เต็มใจพาน้องพิมพ์ไปครับ”ระหว่างขึ้นดอยสุเทพเส้นทางที่คดเคี้ยวไปมาเต็มไปด้วย ธรรมชาติที่สวยงามเขียวขจีและสวยงามมาก บรรยากาศและสายหมอกบางๆ ของยามสาย“พิมพ์ตื่นเต้นมากเลยนะคะ พี่กร นี่คือครั้งแรกที่ได้ขึ้นมาวัดพระธาตุ”“พระธาตุดอยสุเทพสวยมากๆ นะครับน้องพิมพ์ ที่นั่นสามารถมองเห็นวิวเมืองเชียงใหม่ได้กว้างไกลมาก และยังมีพระธาตุสีทองที่บรรจุพระสารีริกธาตุ เป็นสถานที่สำคัญของเมืองเชียงใหม่”เมื่อถึงจุดหมายปลายทางแล้ว พิมพ์ขวัญได้ลงจากรถเก๋ง เพื่อชมบรรยากาศที่สวยงาม เมื่อเดินเข้ามาก็จะเจอ บันไดนาค 7 เศียร“น้องพิมพ์จะเดินบันไดขึ้นไป หรือจะนั่งรถรางไฟฟ้าดีครับ”“พิมพ์ขอนั่งรถรางไฟฟ้าดีกว่านะคะ”บรรยากาศผู้คนมาเที่ยวในวัดนี้มีทั้งคนไทยและชาวต่างชาติ ที่มา

รุ่งเช้าวันถัดมา พิมพ์ขวัญลุกขึ้นมาช่วงเวลา ตี 5 และลงจากเตียงนอน พร้อมแสงไฟสลัวของห้องนอนใหญ่ และเดินตรงไปเพื่ออาบน้ำ แต่เมื่อสังเกตร่างกายก็พบรอยแดงบนลำคอ และรอยซ้ำบนเนินอกจากฝีมือของภาคินเมื่อคืน ประกอบเสื้อผ้าที่ภาคินหามาให้ค่อนข้างเปิดเผยเนื้อตัว ทำให้ได้แต่ต้องเอาผมมาปิดบังไว้ แต่ก็ไม่สามารถปิดได้ทั้งหมดพิมพ์ขวัญลงมาทำอาหารเช้าตามปกติ เหมือนทุกวัน เมื่อลงมาชั้นล่าง ประตูห้องครัวใหญ่ได้เปิดไว้“คุณพิมพ์…ป้ามารอคุณพิมพ์ตั้งแต่ตอนตี 4 ครึ่ง ป้าเป็นห่วงคุณพิมพ์มากเลยนะคะ”“ป้าอุ่น พิมพ์ต้องขอโทษด้วยนะคะ ที่ทำให้ป้าอุ่นต้องมาเป็นห่วงพิมพ์”“เมื่อคืนนี้ได้ยินเสียงคุณภาคินเสียงดังมาก ป้ารีบไล่พวกแม่บ้านลงคฤหาสน์กัน เกือบหมด”“ดีแล้วค่ะ ป้าอุ่น”“งั้นวันนี้เรามาทำโจ๊กไก่ฉีกดีไหมคะ คุณภาคินตื่นมาจะได้ทานอะไรร้อนๆ จะได้สร่างเมา”“คุณพิมพ์เป็นคนดีจริงๆ คุณภาคินทำร้ายคุณพิมพ์ขนาดนี้ คุณพิมพ์ยังคิดเผื่อถึงคุณภาคินอีก”“คุณเล็กนี้ก็ทำเกินไปจริงๆ”พิมพ์ขวัญได้ลงมือทำอาหารพร้อมกับป้าอุ่น และแม่บ้านก็เริ่มทยอยลงครัวเพื่อช่วยงานห้องครัวกันตามปกติ“นี่เกิดอะไรขึ้นกับคุณพิมพ์คะ ตรงคอทั้งแดง และเนื

“ฮัลโหล คุณสมเจตน์ รบกวนหาเครื่องเพชรที่เหมาะกับคุณพิมพ์ขวัญทั้งชุดให้ด้วยนะครับ ผมจำได้ว่ายังไม่ได้มีเครื่องเพชรสำหรับออกงานให้เธอเลย”“รับทราบครับ คุณภาคิน”หลังจากที่ภาคินโทรศัทพ์แจ้งคุณสมเจตน์ให้หาเครื่องเพชรให้พิมพ์ขวัญ เขาก็เดินกลับเข้าห้องนอนหลังจากที่เคลียร์งานแฟ้มเอกสารต่างๆ เสร็จสิ้นซึ่งช่วงเวลานั้นพิมพ์ขวัญได้นอนหลับ เพราะเหนื่อยจากการทำงานมาตลอดทั้งวัน ภาคินได้ตรงเข้าไปอาบน้ำและแช่น้ำอุ่นเพื่อเป็นการผ่อนคลาย และเขาได้มีช่วงเวลาที่ทบทวนเรื่องราวทั้งหมด นี้ก็ใช้เวลาอยู่ร่วมกับพิมพ์ขวัญมาเกือบจะ 2 ปี ครึ่งแล้ว และอีกไม่นานก็จะหมดสัญญาที่ได้ทำการตกลงกับเธอไว้แล้ว และไม่สามารถที่จะหาเหตุผลใดๆ มาเพื่อรั้งเธอให้อยู่ต่อ และเขาก็ไม่รู้ว่าทำไมความแค้นที่มีต่างพิมพ์ขวัญได้จางหายไปภาคินได้ลุกจากอ่างอาบน้ำจากุซซี่ และทำการเช็ดตัวและใส่สวมชุดนอน เพื่อเข้านอนพักผ่อน แต่ก็ได้เดินมาจ้องมองพิมพ์ในขณะที่เธอกำลังนอนหลับพักผ่อน แล้วภาคินได้บรรจงจุมพิตอย่างแผ่วเบาไปที่หน้าผากของพิมพ์ขวัญก่อนที่ตนจะขึ้นเตียง เพื่อหลับพักผ่อนต่อไปทั้งสองได้นอนอิงแอบซึ่งกันแล้วกันในห้วงราตรีแห่งรัตติกาล สัมผัสก