Todos os capítulos de รุ่นพี่ที่รัก: Capítulo 11 - Capítulo 20

10.1 บรรยากาศเดือนแห่งความรักในรั้วมหาวิทยาลัย เมื่อลมหนาวปลายปีเริ่มจางหายไป ความอบอุ่นอันแสนอ่อนโยนของเดือนกุมภาพันธ์ก็เข้ามาแทนที่อย่างช้าๆ บรรยากาศทั่วทั้งมหาวิทยาลัยชายทะเล จ.ชลบุรี ถูกปกคลุมไปด้วยโทนสีชมพูแห่งเทศกาลวาเลนไทน์ ร้านค้าและซุ้มกิจกรรมบริเวณหน้าตึกเรียนต่างพากันประดับประดาด้วยลูกโป่งรูปหัวใจ ช่อดอกกุหลาบสดสีแดงหนั่นแน่น และสติกเกอร์รูปหัวใจสีชมพูที่เหล่านิสิตต่างพากันนำมาแปะติดบนเสื้อนิสิตของเพื่อนสนิท หรือคนพิเศษที่ตนเองแอบชอบจนละลานตาไปหมด สำหรับตัวผมแล้ว เทศกาลวาเลนไทน์ในปีนี้มีความหมายแตกต่างและพิเศษไปจากทุกๆ ปีที่ผ่านมาในชีวิตอย่างสิ้นเชิง ในอดีตสมัยมัธยมหรือปีที่แล้ว ผมอาจจะเป็นเพียงแค่ผู้ชมข้างสนามที่มองดูคนอื่นมอบดอกไม้และของขวัญให้กันด้วยความรู้สึกเฉยชาและไม่ได้อินอะไรด้วย แต่ในวาเลนไทน์ปีนี้ ในฐานะ "แฟน" ของพี่แคท ผมมีความตั้งใจอย่างยิ่งที่จะทำวันเทศกาลแห่งความรักครั้งแรกของเราสองคน ให้กลายเป็นความทรงจำที่แสนพิเศษ น่าประทับใจ และอบอุ่นหัวใจที่สุด อย่างไรก็ตาม โจทย์ใหญ่ระดับวิศวกรรมของผมก็คือ การหาของขวัญที่สามารถซ่อนความหมายอันลึกซึ้งและถ่ายทอดความจริงใจข

12.1 วันซ้อมใหญ่และบรรยากาศแห่งความสุข เวลาหมุนเวียนผ่านไปอย่างรวดเร็วจนเข้าสู่ช่วงปลายปีการศึกษา บททดสอบการฝึกงานผ่านพ้นไปได้ด้วยดี พร้อมกับการก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่เต็มตัวของพี่แคท บรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยชายทะเล จ.ชลบุรี กลับมาคึกคักและเปี่ยมไปด้วยบรรยากาศแห่งความซาบซึ้งอีกครั้ง เมื่อถึงช่วงเวลาของ "พิธีพระราชทานปริญญาบัตร" ซุ้มถ่ายรูปสีสันสดใสถูกจัดขึ้นทั่วทุกมุมของมหาวิทยาลัย บัณฑิตใหม่ในชุดครุยรับปริญญาแถบสีส้มของคณะมนุษยศาสตร์เดินขวักไขว่พร้อมรอยยิ้มภาคภูมิใจ โดยมีครอบครัวและเพื่อนพ้องมาร่วมแสดงความยินดีอย่างคับคั่ง สำหรับผมซึ่งตอนนี้ก้าวขึ้นเป็นนิสิตชั้นปีที่ 4 ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ วันนี้คือวันที่ผมตั้งหน้าตั้งตารอคอยมาตลอด วันที่ผมจะได้เห็นรุ่นพี่สาวคนเก่งที่ผมแอบรักมาตั้งแต่วันแรกในค่ายรับน้อง ได้สวมชุดบัณฑิตอย่างสง่างาม ผมเตรียมตัวตื่นแต่เช้าตรู่ เซ็ตผมและแต่งกายด้วยชุดนิสิตปี 4 ที่เรียบร้อยที่สุด เพื่อมาร่วมเป็นส่วนหนึ่งในวันสำคัญของเธอ 12.2 ช่อดอกไม้ทำมือ และการพบหน้าครอบครัวครั้งแรก ของขวัญที่ผมเตรียมมามอบให้พี่แคทในวันนี้ ไม่ใช่แค่ช่อดอกไม้ที่หาซื้อได้ตามหน้าตึกเรีย

14.1 การเปิดใจและตกผลึกในความสัมพันธ์ หลังจากคืนที่บรรยากาศตึงเครียดบริเวณสถานีรถไฟฟ้าผ่านพ้นไป ความเงียบสงบในห้องพักยามค่ำคืนกลายเป็นกระจกเงาสะท้อนให้ผมได้ทบทวนตัวเองอย่างจริงจัง ผมนั่งมองเกียร์สแตนเลสบนโต๊ะทำงาน และนึกถึงคำพูดของพี่แคทที่เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ความจริงที่ผมต้องยอมรับคือ โลกของการทำงานจริงไม่ได้ใจดีเหมือนชีวิตนักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัย แต่สิ่งที่ไม่ควรเปลี่ยนแปลงคือการดูแลหัวใจของคนที่เรารัก เช้าวันอาทิตย์ ผมตัดสินใจตื่นแต่เช้า สลัดความอ่อนล้าทั้งหมดทิ้งไป แล้วเดินทางไปหาพี่แคทที่บ้านพักในกรุงเทพฯ พร้อมกับกาแฟร้อนและขนมปังเจ้าโปรดที่เธอชอบทานเป็นประจำ เมื่อพี่แคทเปิดประตูออกมาเห็นผมด้วยรอยยิ้มที่ปราศจากความหงุดหงิด เธอก็ฉายแววประหลาดใจเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมาเบาๆ “จ๋าย... มาแต่เช้าเลย มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ?” “ผมมาขอโทษครับพี่แคท” ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงใจ สบตาเธออย่างตั้งใจ “เมื่อวานผมเอาความเครียดจากงานมาลงที่พี่แคท มันไม่ถูกต้องเลยครับ ผมสัญญาว่าต่อไปนี้ ไม่ว่างานจะหนักแค่ไหน ผมจะตั้งสติ และจะไม่ปล่อยให้ความเหนื่อยล้ามาทำลายเวลาอันมีค่าของเราอีกแล้วครับ” พี่แคท

16.1 มรสุมงานก่อสร้าง และภาวะวิกฤต การใช้ชีวิตคู่ในคอนโดมิเนียมดำเนินไปอย่างเรียบง่ายทว่าอบอุ่น ทว่าโลกของการทำงานผู้ใหญ่ไม่เคยหยุดส่งบททดสอบใหม่ๆ เข้ามาท้าทาย เมื่อผมก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งวิศวกรคุมงานโครงการเต็มตัว ความรับผิดชอบต่องานก่อสร้างคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมืองก็ทวีความรุนแรงขึ้นตามไปด้วย ในช่วงปลายปี โครงการของผมประสบปัญหาวิกฤตครั้งใหญ่จากสภาวะอากาศ ฝนตกหนักติดต่อกันหลายสัปดาห์ทำให้การเทคอนกรีตฐานรากล่าช้ากว่าแผนงานอย่างมาก แถมผู้รับเหมาช่วงยังประสบปัญหาขาดและแรงงานอย่างหนัก ทำให้ผมต้องสวมหมวกเซฟตี้เดินลุยโคลนตากฝน คุมงานและแก้ปัญหาหน้างานตั้งแต่เช้าตรู่จนถึงดึกดื่นทุกวัน ความเครียดสะสม ร่างกายที่อ่อนล้าจากการพักผ่อนไม่เพียงพอ และความกดดันจากผู้บริหารที่ต้องการให้ส่งมอบงานตามกำหนด เริ่มส่งผลกระทบต่อสุขภาพของผมอย่างเห็นได้ชัด น้ำหนักของผมลดลงไปหลายกิโลกรัม ขอบตาดำคล้ำ และเริ่มมีอาการไข้ต่ำๆ แทรกซ้อน ในขณะเดียวกัน พี่แคทซึ่งเพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการฝ่ายบัญชี ก็ต้องแบกรับภาระงานบริหารและความรับผิดชอบที่สูงขึ้น แต่เมื่อเธอเห็นสภาพของผมที่กลับมาจากไซท์งานด้วยความโรย

18.1 รุ่งอรุณแห่งวันสำคัญ และบรรยากาศแห่งความสุข แสงอาทิตย์ยามเช้าทอแสงอ่อนๆ ส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องพัก เสียงนาฬิกาปลุกบอกเวลาตีสี่ตรง วันนี้ไม่ใช่เช้าวันทำงานธรรมดา แต่คือ "วันแต่งงาน" ของผมและพี่แคท วันสำคัญที่สุดในชีวิตที่พวกเราฟูมฟักและเฝ้ารอคอยมาตลอดหลายปี ผมลุกขึ้นแต่งตัวด้วยความตั้งใจ สวมชุดสูทเจ้าบ่าวตัดเย็บอย่างประณีต เมื่อส่องกระจกดูความเรียบร้อย หัวใจของผมก็เต้นระทึกด้วยความตื่นเต้นทว่าเต็มไปด้วยความอิ่มเอมใจ งานแต่งงานของพวกเราจัดขึ้นที่ห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมบรรยากาศอบอุ่นริมแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งถูกเนรมิตด้วยดอกไม้สดโทนสีขาวและชมพูอ่อน ราวกับสวนดอกไม้ในฝัน เมื่อผมเดินทางมาถึงสถานที่จัดงาน บรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของครอบครัว ญาติผู้ใหญ่ เพื่อนพ้องจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ และเพื่อนๆ จากคณะบัญชีที่เดินทางมาร่วมยินดีกันอย่างคับคั่ง เพื่อนๆ แก๊งวิศวะของผมต่างพากันเข้ามาแซวและตบไหล่ให้กำลังใจเจ้าบ่าวอย่างสนุกสนาน ขณะที่ครูบาอาจารย์และรุ่นพี่ที่เคยสั่งสอนพวกเราในรั้วมหาวิทยาลัยก็มาร่วมแสดงความยินดีด้วยรอยยิ้มอบอุ่น 18.2 วินาทีแห่งชีวิต และคำสาบานรัก