All Chapters of The Forbidden Touch of My Father-in-Law: Chapter 61 - Chapter 70

"Bakit parang kinakabahan ka, mahal ko?" tanong ni Damian nang mahabol na nila ang kanilang hininga at hindi tulad kanina na pareho silang humihingal at naghahabol ng hininga. Nandoon pa rin sila sa parehong posisyon; nasa ibabaw siya ni Eliana, habang siya ay nakahiga sa ilalim niya. Natanggal na rin ang kanyang mga damit at tanging manipis na telang tumatakip sa kanyang katawan. Namumula pa rin ang pisngi ni Eliana, dala ng halik na nagpagulo ng isip niya. Lagi na lamang siyang nawawala sa sarili ng dahil kay Damian; sa bawat haplos, bawat halik, nakakalimutan na niya ang lahat ng bagay. "Hindi naman po ako kinakabahan, Pa. Lagi naman po akong ganito ah," sagot niya, kahit bakas pa rin ang panginginig ng kanyang boses. Napangiti si Damian na alam na alam ang totoong dahilan. Hindi na ito ang unang pagkakataon na makita niyang ganito si Eliana. Marami na silang ganitong sandali noon. Pero palagi pa ring kinakabahan si Eliana kapag ganito sila kalapit sa isa’t isa. Isang ka

"Pagod ka na ba, mahal ko?" tanong ni Damian habang nakahiga sa tabi ni Eliana. Kakatapos lang nila ng isang mahaba at matinding pagtatalik. Parehong hinihingal at puno ng kagalakan.Tagaktak ang pawis ng dalawa at halos magkadikit pa rin ang balat, hanggang sa mabilis ang tibok ng puso."Bakit mo natanong, Pa?" mahinang tanong ni Eliana habang nakatingin sa kanya."Dahil first round lang ‘yon… at marami pa akong gustong gawin sa iyo, mahal ko.""Pwede po bang magpahinga muna tayo ng konti… bago po natin ituloy," malambing na sabi ni Eliana. Sinubukan niyang huminga nang malalim. Napakasarap talaga sa pakiramdam, ngunit hindi maikakaila ang pagod. Pero dahil sa kasiyahang ibinigay ni Damian … gusto pa niya kay Eliana ng isa pang round kahit sobrang pagod pa.Ngunit ayaw naman niyang agadin ng pagod pa siya at baka hindi na siya makasabay. Kahit nasa nasa mid-forties na ang kanyang biyenan, ang lakas ng katawan ito ay hindi pa rin kapani-paniwala. Humarap siya at niyakap siya ito nang

Unti-unting umiinit ang hangin habang tuluyan nang pumapasok ang liwanag ng umaga sa mga bintana ng kuwarto nila sa hotel. Matapos ang simpleng almusal na ipinaghanda ni Damian, tumayo si Eliana sa harap ng malaking salamin sa banyo ng kanilang kuwarto. Wala siyang saplot dahil balak nilang maligo nang sabay. Wala siyang suot na kahit ano. At si Damian mismo ang nag-aya kay Eliana na sabay na silang maligo ngayong umaga. Hindi maalis ni Eliana ang tingin sa kanyang katawan na puno ng mga bakas ng kanilang mainit na pinagsaluhan kagabi. Siyempre, si Damian ang gumawa ng lahat ng iyon. Kanina, hindi pa niya napapansin kung gaano karami ang mga iyon dahil sa sakit ng katawan niya, kaya kailangan pa siyang piliting bumangon ni Damian para lang makapag-breakfast. “Para tuloy akong may sakit. Ang daing pula-pula ng katawan ko kung saan-saan. Bakit ba kailangan mo pang mag-iwan ng ganitong karaming marka sa katawan ko?” reklamo ni Eliana habang hinihimas ang leeg niyang namumula

Lumabas si Damian mula sa kanyang study room nang mabagal ang mga hakbang. Mainit ang pakiramdam ng bahay nang hapong iyon, hindi dahil sa temperatura, kundi dahil sa presensya ni Eliana na muling nagdala ng buhay sa bawat sulok ng bahay. Naabutan niya si Eliana na nakaupo sa sofa kasama si Aling Victoria, bahagyang tumatawa habang ikinukuwento ang mga nangyari sa kanilang staycation.“Aling Victoria, swear… sobrang lamig doon. Nanginginig talaga ako,” kuwento ni Eliana habang niyayakap ang unan sa sofa. Ngumiti si Aling Victoria na para bang may iba siyang ibig sabihin. “Kaya pala ang pula-pula ng mukha mo. Dahil sa malamig na hangin… o… may iba pang dahilan?” tanong niya habang nang-aasar.Agad na ibinato ni Eliana ang unan kay Aling Victoria habang nahihiyang tumatawa. “Aling Victoria! Huwag ka nga ganyan…” Nakatayo si Damian malapit sa hagdan habang sandaling pinagmamasdan ang dalawa. May isang tanawin na hindi kailanman nabibigong magpainit ng kanyang dibdib—ang makita si Eliana

Pumasok si Eliana sa kanyang office na puno ng pagtataka at kuryosidad. Malaki ang ipinagbago ng ekspresyon niya kumpara noong umalis siya kasama si Damian kanina. Umupo siya sa kanyang upuan at inilapag lamang ang bag niya. Kinuha niya ang maliit na notebook na naglalaman ng kanyang work schedule. Binuksan niya ang notebook, pero wala roon ang isip niya. Patuloy pa rin niyang iniisip sina Fiona at Lucas.Nang bumukas ang pinto ng office, pumasok na si Damian, pero hindi man lang siya napansin ni Eliana.Kahit ang tunog ng pagsara ng pinto ay hindi nakapagbalik ng kanyang atensiyon. Abala pa rin siya sa sarili niyang mga iniisip. Inilapag ni Damian ang work bag niya at hinubad ang kanyang suit jacket habang pinagmamasdan si Eliana na mukhang malalim ang iniisip. Nang tumayo siya sa tabi nito nang hindi agad nagsasalita, hindi niya maiwasang mag-alala na baka may gumugulo sa isip ni Eliana.“Eliana,” tawag niya habang lumalapit. Bahagyang nagulat ang babae.“Ah—po? Sir, tawag n’yo po b