Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

Nakatayo pa rin sina Eliana at Damian sa harap ng pintuan ng condominium na pagmamay-ari ni Dylan. Makalipas ang ilang sandali, narinig ni Eliana ang isang pamilyar na boses mula sa loob ng condominium.“Sino iyon, babe?” Labis ang pagkagulat ni Dylan ng makita niya sina Eliana at Damian sa harap ng pinto. Hindi niya inaasahang makikita niya ang kanyang asawa at ang kanyang Papa nang ganito kaaga.“Papa… Eliana…” sambit ni Dylan, na nagdulot ng bahagyang ngiti kay Eliana. Karaniwan niyang naririnig kay Dylan ang pagtawag nitong “mahal” sa kanya, pero ngayong umaga, hindi na nito ginawa iyon. Marahil ay nais nitong ingatan ang damdamin ng babaeng nasa harapan nila ngayon.“Siya ang papa mo, Dylan?” tanong ni Briana.“O-oo, babe,” sagot ni Dylan. Hindi pa kailanman nakilala ni Briana si Damian, at hindi rin kailanman ipinakita ni Dylan ang litrato nito, kaya wala siyang ideya kung ano ang hitsura ni Damian. Noong ikinasal sila, nagdahilan din si Dylan na nasa ibang bansa si Damian kaya

Napakasariwa ng hangin nang hapon na iyon sa lugar. Unti-unting bumababa ang manipis na hamog sa pagitan ng matataas na punong pino na nakapaligid sa loob ng garden area. Mula sa malayo, unti-unting lumalabo ang sikat ng araw, na nag-iiwan ng kahel na kulay sa kanlurang kalangitan na nakakarelax panoorin.Kakalabas lang nina Damian at Eliana —isang maliit na lugar na may dingding na gawa sa pinewood at nakaka-relax ang halimuyak sa lugar. Nakasuot si Eliana ng malambot na cream na sweater, habang si Damian naman ay naka-komportableng itim na long-sleeved shirt na nakatiklop hanggang siko."Gusto mo bang mamasyal sandali?" tanong ni Damian habang iniuunat ang kamay niya. Tumingin muna sa kanya si Eliana bago ngumiti at hawakan ang kamay niya. "Sige. Ang presko pala talaga ng hangin dito, Pa…"Mahinang ngumiti si Damian at hinigpitan pa ang hawak sa kamay niya. "Kaya ito ang pinili kong lugar. Kailangan mo ng sariwang hangin. Sobra na ang mga naiyak mo kahapon." Nahihiyang yumuko si Eli

Tahimik na lumipas ang gabing iyon. Walang masyadong pag-uusap, at wala ring tensiyong nakakaistorbo sa kanila. Pagbalik nila sa room ay, pinili ni Eliana na magpahinga nang maaga. May dalawang room sa unit na napili nila. Nagpaalam siya kay Damian sa harap ng pinto ng kanyang kwarto, habang mainit siyang tinitigan ni Damian—na para bang may gusto itong sabihin ngunit pinipigilan lamang."Matulog kang mabuti, Eliana," mahinang sabi niya."Ikaw rin, Pa," sagot ni Eliana.Dahan-dahang sumara ang pinto, at sumandal si Eliana rito habang malalim na humihinga. Bahagyang bumilis pa rin ang tibok ng kanyang puso. Sa tuwing ganoon siya tinitingnan ni Damian, pakiramdam niya ay may nagbago na sa pagitan nila—isang bagay na hindi na lamang simpleng pagmamahal ng isang biyenan sa kanyang manugang.Nang gabing iyon, nahirapan si Eliana na ipikit ang kanyang mga mata. Paulit-ulit na lumilitaw sa kanyang isipan ang mukha ni Damian. Ang mga salitang sinabi nito, ang haplos ng mga kamay nito, ang mg

Lalong dumilim ang gabi, at habang tumatagal ay lalo ring lumalamig ang paligid ng Shangri-La Hotel The Fort sa BGC kung saan sila naka-check-in. Mula sa balcony ay ramdam nila ang lamig ng hangin. Mula sa malayo, maririnig ang mahihinang huni ng mga insektong gumagala sa gabi, kasabay ng pagaspas ng hangin na nagpapagalaw sa mga sanga ng mga punong pino.Magkatabing nakaupo sina Damian at Eliana sa mahabang upuang kahoy, kapwa nakabalot pa rin sa manipis na kumot. Sa maliit na mesa sa harap nila, dalawang tasa ng herbal tea ang naglalabas ng manipis na usok. Kumakalat ang nakakarelaks na aroma nito sa paligid. Marahang hinipan ni Eliana ang kanyang mga kamay bago niya ang mga ito salit-salitang kinuskos, pilit na pinapawi ang lamig.Namumula na ang kanyang ilong, at bahagyang nanginginig ang kanyang mga balikat dahil sa lamig na dala ng malamig na simoy ng gabi. Lumingon si Damian at matagal siyang pinagmasdan nang walang sinasabi. Matagal siyang nakatingin dito, na para bang may mal

Tumagos ang liwanag ng umaga sa pagitan ng mga kurtina, na bumubuo ng mga ginintuang repleksiyon sa dingding ng kuwarto. Malamig pa rin ang hangin, pero hindi na kasinglamig kagabi.Tahimik ang paligid at tanging huni ng mga ibon mula sa malayo at banayad na ihip ng hangin ang maririnig, dala ang sariwang amoy galing sa garden. Dahan-dahang iminulat ni Eliana ang kanyang mga mata.Sa tabi niya ay mahimbing pa ring natutulog si Damian, nakatagilid at nakaharap sa kanya.Napakapayapa ng mukha nito, malayong-malayo sa hitsura ng isang CEO na palaging istrikto at kontrolado ang lahat sa opisina. Ngunit ngayon, kita niya ang Damian na siya lamang ang nakakakita—isang lalaking mapagmahal at handang protektahan siya. Bahagyang ngumiti si Eliana habang mas matagal kaysa sa dapat na pinagmamasdan ang mukha nito. May kung anong kapanatagan siyang nararamdaman habang nakikita si Damian na ganito katulog. Nang imulat ni Damian ang kanyang mga mata, tahimik silang nagkatitigan.“Good morning,” bat