All Chapters of โลกสัตว์วิเศษกับระบบพิชิตใจ: Chapter 101 - Chapter 110

ถิงถิงจ้องมองผลไม้ประหลาดตามคำกล่าวของหลี่เจี๋ย ผลที่ตกลงมาเกลื่อนพื้นมีหนามสีน้ำตาลปกคลุมโดยรอบ ส่วนใหญ่ปริแตกออกมาจนเห็นเมล็ดสีน้ำตาลเข้มด้านในอย่างชัดเจน“นี่ นี่มันเกาลัดชัดๆ” ถิงถิงเอ่ยอย่างยินดี“เกาลัดงั้นหรือ?” หลี่เจี๋ยเรียกตามถิงถิง“ใช่ เมล็ดเกาลัดนี่กินได้อร่อยด้วย” ถิงถิงเอ่ยจบก็เดินตรงไปยังเกาลัดที่สุกจนร่วงหล่นลงมาเหมาะแก่การเก็บเกี่ยวเธอนำตะกร้าออกมาจากมิติพิเศษและลงมือเก็บทันที หลี่เจี๋ยเห็นแล้วก็เข้าไปนั่งลงข้างกายถิงถิงช่วยเธอเก็บเกาลัดมากมายผลเกาลัดที่นี่ใหญ่กว่าโลกก่อนเล็กน้อย ลำต้นสูงราวสิบเมตร ถิงถิงเห็นผลสีเขียวเต็มไปด้วยหนามขึ้นอยู่หนาแน่น เธอจ้องมองมันด้วยความยินดี ผ่านไปพักใหญ่ทั้งสองก็ช่วยกันเก็บผลเกาลัดจนเต็มตะกร้า“ที่นี่มีเกาลัดหลายต้นเลย น่าขุดไปปลูกหลังถ้ำและมิติพิเศษสักต้นสองต้น” ถิงถิงพึมพำ“เอาสิ เธอจะให้ฉันถอนมันแล้วย้ายไปปลูกในมิติของเธอเลยไหม” หลี่เจี๋ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยไม่คิดว่าเป็นเรื่องหนักหนาอะไร“นายหมายความว

‘เดี๋ยวก่อนนะ โลกนี้มีโทรศัพท์รุ่นหอยสังข์ด้วยงั้นเหรอ!?’ ถิงถิงทึ่ง มองการสื่อสารอย่างทันสมัยในโลกสัตว์วิเศษนี้[อืมจะว่าไปก็ทำหน้าที่คล้ายกันแหละนะ แต่นี่คือหอยส่งสารที่ใช้ได้เฉพาะผู้ที่มีพลังวิญญาณหรือเวทมนตร์น่ะ] เหมียวเหมี่ยวอธิบาย‘ว้าวเลิศไปเลย งั้นหมายความว่ามู่เฉินมีเวทมนตร์ด้วยเหรอ’[ไม่มีหรอกมีพลังวิญญาณก็ใช้ได้แล้ว หอยส่งสารนี้ถูกปลุกเสกโดยหมอผีเผ่าเงือกที่มีพลังพิเศษในการเชื่อมต่อและสื่อสารทางจิตวิญญาณ][สร้างมาให้ราชวงศ์อย่างมู่เฉินใช้โดยเฉพาะน่ะ และตัวกลางที่นำมาเป็นเครื่องสื่อสารก็ไม่ธรรมดานะ][หอยสังข์ที่เธอพูดนั่น เป็นหอยชนิดพิเศษหายากอยู่ใต้ท้องทะเลลึกใช้พลังวิญญาณในการหล่อเลี้ยงให้เติบโตขึ้นมา ฟูมฟักเป็นเวลานานนับสิบปีจึงนำมาทำเครื่องส่งสารได้เสถียรแบบนี้]‘โอ้ ที่แท้ก็สิทธิพิเศษของเงือกราชวงศ์นี่เอง’ถิงถิงแปลกใจกับสิ่งวิเศษในโลกใบนี้ และทึ่งกับเทคโนโลยีที่ใช้เวทมนตร์รวมทั้งพลังวิญญาณในการขับเคลื่อน แทนคลื่นสัญญาณวิทยุหรือเครือข่ายใยแก้วนำแสงอะไรพวกนั้นในโลกก่อนของเธอ&ld

เมื่อพ่อกับลุงถิงถิงกินอาหารที่เธอนำมาเสร็จ ต่อไปก็ถึงช่วงเวลาสำคัญรักษาบาดแผลให้ซีห่าว“เอาล่ะนายต้องกลายร่างเป็นงูก่อนแล้วฉันจึงจะรักษาให้ได้” ถิงถิงเอ่ยออกไป กู้ซีห่าวเปลี่ยนเป็นร่างสัตว์อย่างว่าง่ายงูดำเกล็ดนิลขนาดใหญ่กินพื้นที่หนึ่งในสามของถ้ำหัวหน้าเผ่าซึ่งปกติก็กว้างขวางกว่าถ้ำมนุษย์สัตว์คนอื่นๆอยู่แล้ว มันกำลังนอนขดตัวยกหัวชูคอขึ้นมามองถิงถิงบนหัวงูดำเกล็ดนิลมีเขาเป็นแง่งงอกออกมาสองเขา ถิงถิงดูแล้วรู้สึกว่าเขามีส่วนคล้ายมังกรอยู่หน่อย เกล็ดตรงลำคอเป็นสีนิลมันวาววับราวอัญมณีล้ำค่า งดงามมากทีเดียวน่าเสียดายที่มันแหว่งเว้าและมีบาดแผลเป็นร่องลึกจากน้ำมือเยว่ถิงถิงคนก่อน‘ตอนซีห่าวโดนมีดกรีดแทงลงมาจะเจ็บปวดมากขนาดไหนนะ ทั้งที่ถูกวางยาแต่เจ็บจนต้องตื่นขึ้นมาเองแบบนั้น’ ถิงถิงนึกสงสารเห็นใจซีห่าวไม่น้อย“บาดแผลของซีห่าวมีพลังชั่วร้ายแทรกซึมอยู่ไม่ต่างจากหลี่เจี๋ยเลยสักนิด พลังแห่งคำสาปโบราณทรมานเจ้ามามากเลยสินะ”หมอผีกู่สำรวจบาดแผลลึกยาวตั้งแต่บริเวณต้นคอมาจนเกือบกึ่งกลางหลัง พลางเอ่ยอย่างส

ทุกคนมานั่งล้อมวงพูดคุยกันในขณะที่ถิงถิงนอนพักผ่อนหลังดูดซับพลังจากคริสตัลวิญญาณสีแดงจนหมด“ซีห่าว ตอนนี้ถิงถิงชดใช้การกระทำของตัวเองรักษาบาดแผลนายจนหายดีแล้ว หวังว่านายคงไม่เคียดแค้นลูกสาวฉันมากเหมือนก่อนหน้านี้อีกนะ”เมิ่งสือเอ่ยกับซีห่าวที่หันไปมองถิงถิงแวบหนึ่งก่อนจะหันกลับมาตอบเขา“ผมไม่ได้คิดแค้นเคืองเธอแล้วครับ หัวหน้าเผ่าวางใจได้”ซีห่าวตอบตามตรง เมื่อเขาเห็นความมุ่งมั่นในการรักษาของถิงถิงขณะที่ต้องฝืนทนรับความเจ็บปวดจากเปลวไฟต้องสาปเมื่อครู่ ความโกรธแค้นชิงชังในตัวเธอก็สิ้นสลายลงไปพร้อมกับเปลวไฟที่ดับมอดลงนั่นแล้ว“ดีที่นายไม่เกลียดเธอ เพราะดูเหมือนพลังชำระล้างของถิงถิงจะทำให้นายเลื่อนระดับพลังวิญญาณเป็นขั้นที่ห้าแล้วด้วย”หลี่เจี๋ยพูดขึ้นมา สองผู้อาวุโสที่มัวแต่ห่วงถิงถิงจึงเพิ่งสังเกตเห็นกระแสพลังวิญญาณของซีห่าวที่เลื่อนชั้นมาเป็นระดับห้า“แน่นอนฉันไม่โกรธแค้นเธอแล้วจริงๆ ตามที่ให้คำมั่นสัญญาต่อเทพสัตว์ก่อนหน้านี้ ในเมื่อเยว่ถิงถิงรักษาบาดแผลฉันได้ นับจากนี้ไปฉันไม่มีทางทำร้ายเธอเด็

ถิงถิงยังคงอึ้งอยู่กับรูปลักษณ์ตัวเอง หูกับหางจิ้งจอกตกลู่ลงทันที เมิ่งสือที่มองดูลูกสาวอยู่จึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“ถิงถิงเป็นอะไรไปลูก ไม่ดีใจงั้นหรือที่ตอนนี้ลูกมีหางแล้วอีกทั้งยังมีถึงสามหางเลยนะ ที่สำคัญขนฟูน่ารักของลูกยังงดงามมากด้วย”“แต่พ่อคะ หนูกลมมากเลยล่ะ เหมือนลูกบอลไฟเลยค่ะ” ถิงถิงหันมาเอ่ยกับบิดาใบหน้าจิ้งจอกเศร้าสลดหลีเจี๋ยกับซีห่าวที่ตอนแรกมัวแต่ตกตะลึงกับขนฟูสวยและหางจิ้งจอกสามหางของถิงถิง ไม่ได้คิดอะไรมาก พอได้ยินเธอกล่าวออกมาเช่นนั้นแล้วคิดตามก็อดกลั้นยิ้มไม่ได้แม้นแต่หลี่เจี๋ยที่เย็นชาเฉยเมยยังมุมปากกระตุกจนต้องรีบเม้มมันกลับไป รักษาท่าทีสงบนิ่งเอาไว้เต็มที่“หลานอ้วนกลมแล้วอย่างไรกัน ลุงว่าน่ารักดีออก ที่สำคัญไปกว่านั้นคือหลานมีสามหางเลยนะ สามหางแสดงถึงพลังวิญญาณที่สูงส่งเหนือชั้นกว่ามนุษย์สัตว์เพศผู้มากมายในเผ่าเสียอีก”หมอผีกู่เอ่ยอย่างภาคภูมิใจในตัวหลานสาว เมิ่งสือพยักหน้าหงึกๆเห็นด้วยเต็มที่“นั่นสิ ถิงถิงของพ่อเป็นจิ้งจอกแดงเพลิงซึ่งงดงามมากที่สุดเลยล่ะ” เม