All Chapters of โลกสัตว์วิเศษกับระบบพิชิตใจ: Chapter 91 - Chapter 100

เพียงไม่นานถิงถิงก็ทำมื้อเช้าเป็นโจ๊กข้าวสาลีใส่มันเทศ กินกับข้าวเคียงกันมียำผักดองที่เธอนำต้นหอม กระเทียม พริกสด เห็ดหลากชนิดมาดองเป็นเครื่องเคียงนำมาคลุกเคล้ากับน้ำมันพริกที่เธอปรุงขึ้นเอง เพียงเท่านี้ก็มีรสชาติจัดจ้านอร่อยได้ใจแล้ว นอกนั้นยังมีเนื้อปลาผัดพริกไทยดำ ซึ่งถิงถิงเอาพริกไทยสดมาตากแห้งเก็บเอาไว้ใช้ปรุงอาหารตามด้วยไข่นกคุกคูผัดใส่เห็ดจีจงและเห็ดหูหนูเพิ่มเนื้อหมูป่าสไลด์ลงไปพูนจาน จนไม่แน่ใจว่าจะเรียกผัดเห็ดหรือผัดเนื้อหมูดีจานต่อมาเป็นเนื้อกวางผัดน้ำมันพริกกับมันเทศรสชาติค่อนข้างจัด แล้วยังมีจานสุดท้ายเป็นเนื้อปลาชุบแป้งสาลีทอดเติมพริกเกลือกับกระเทียมใส่ต้นหอมซอยตามลงไป เพิ่มรสและกลิ่นให้จัดจ้านกลมกล่อมมากยิ่งขึ้นถิงถิงให้มู่เฉินไปส่งอาหารเช้าให้พ่อของเธอ หลังกินข้าวเสร็จสามีสัตว์ก็แบ่งหน้าที่กันล้างทำความสะอาด“ซีห่าว เมื่อวานตัวเมียนั่นเรียกนายกับหลี่เจี๋ยเข้าไปคุยอะไรน่ะ” หลิวหยางถามด้วยความอยากรู้“นายอยากรู้หรือ”“อืม”“งั้นทำไมนายไม่ถามถิงถิงเองล่ะ”

ซีห่าวยังคงจ้องมองสังเกตถิงถิงอยู่ตลอดจนเธอรู้สึกอึดอัดใจ สุดท้ายจึงเดินทางเข้าป่าไปหาวัตถุดิบใหม่ๆ ดีกว่ายืนเป็นเป้าสายตาให้มนุษย์สัตว์เผ่างูจับจ้อง[ถิงถิง ซีห่าวเป็นสามีสัตว์ของเธอนะ ให้เขาจ้องนิดจ้องหน่อยไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย] เหมียวเหมี่ยวเดาสีหน้าท่าทางถิงถิงออก ว่าเธอรำคาญใจที่ถูกซีห่าวจ้องมองแบบนั้น‘เธอมาลองถูกจ้องเอาจ้องเอาตลอดเวลาแบบฉันบ้างไหมล่ะ’‘นี่ยังดีนะที่เขาอยู่ในร่างมนุษย์สัตว์ ถ้ากลายเป็นงูฉันคงสยองพองขนมากกว่านี้’ แม้นถิงถิงจะไม่ได้เกลียดกลัวงู แต่เธอก็ไม่ได้ชอบมันเหมือนกันแค่คิดว่าร่างงูขนาดยักษ์ของซีห่าวคอยชูคอจ้องมองเธออยู่ ถิงถิงก็จินตนาการเอาเองว่าเขากำลังจะฉกเธอพร้อมกัดคอจนจมเคี้ยว ปล่อยพิษให้เธอตายช้าๆแล้วกลืนลงท้อง เธอก็ขนลุกขนพองขึ้นมาเลย[ซีห่าวไม่ทำร้ายเธอหรอก] เหมียวเหมี่ยวปลอบใจพร้อมส่ายศีรษะจิ้งจอกน้อยไปมากับจินตนาการอันบรรเจิดของถิงถิง‘อืมฉันรู้ แต่ขอไปทำอะไรที่สบายใจดีกว่า อย่างการหาของอร่อยในป่าไง’[ตามใจ เดี๋ยวฉันช่วยเธอสำรวจด้วย]‘ดีมาก’ เอ

ซีห่าวที่เพิ่งกลับมาเผ่าจิ้งจอกไม่นานเมื่อได้ยินคำชื่นชมยกย่องสรรเสริญในตัวถิงถิงก็ทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อยเขารู้ว่าถิงถิงเปลี่ยนไปอีกทั้งยังมีพลังความสามารถมากขึ้น แต่ไม่นึกว่าจะมีน้ำใจให้ความรู้ช่วยเหลือผู้คนในเผ่ามากมายเพียงนี้ระหว่างที่เขาใช้เวลาร่วมกับเธอมีชาวเผ่าแวะเวียนนำของมาให้ ทั้งยังขอคำชี้แนะปรึกษาหารือเรื่องต่างๆที่สำคัญถิงถิงซึ่งเป็นตัวเมียเจ้าชู้หลายใจคิดชั่วกับสามีสัตว์ของเพศเมียคนอื่นในเผ่า สุดท้ายกลับกลายเป็นเรื่องเข้าใจผิดไปเสียได้ ทำให้ซีห่าวนึกทึ่งในตัวถิงถิงขึ้นมาทันทีแต่ยังมีอีกคนที่ทั้งทึ่งทั้งอึ้งแล้วยังเพิ่มอารมณ์กรุ่นโกรธทบเท่าทวีคูณมากกว่าเดิมนั่นก็คือหลิวหยาง สามีสัตว์ที่เพิ่งรู้เรื่องพลังวิญญาณและพลังพิเศษธาตุไม้ของถิงถิง“นี่มันอะไรกันตัวเมียนี่ตื่นพลังแล้วงั้นเหรอ ทั้งยังมีพลังวิญญาณระดับสอง พลังพิเศษธาตุไม้ด้วย!?”หลิวหยางโวยวายมองไปยังถิงถิง หลี่เจี๋ย มู่เฉินและซีห่าว ซึ่งสามีสัตว์ทั้งสามคนไม่มีท่าทีประหลาดใจเลยแม้นแต่น้อย“นี่พวกนายรู้อยู่ก่อนแล้วงั้นเหรอว่าตัวเมียนี่มีพลังวิญญา

ถิงถิงจ้องมองพิธีปลดพันธสัญญาคู่ครองระหว่างอันเหม่ยกับถิงกัง ซึ่งแลกเปลี่ยนตราประทับกันแล้วด้วยความสนใจรอบกายอันเหม่ยมีสามีสัตว์ที่เหลืออีกสามคนยืนอยู่เคียงข้าง มือพวกเขาสัมผัสลงบนแผ่นหลังของเธอ เตรียมส่งผ่านพลังช่วยอันเหม่ยรับแรงกระแทกจากการปลดพันธสัญญากับสามีสัตว์ชั่วช้าขณะเดียวกันถิงกังกำลังยืนตัวสั่นอ้อนวอนอันเหม่ยให้ปล่อยเขาไปโดยมีพันธสัญญาและทิ้งรอยประทับไว้ เพื่อหลีกเลี่ยงทัณฑ์ทรมานจากพิธีการศักดิ์สิทธิ์นี้ แต่อันเหม่ยปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยเสียงชาวเผ่าจิ้งจอกตะโกนด่าว่าสาปแช่งถิงกัง เร่งให้ทำพิธีปลดพันธสัญญาโดยเร็วเพราะต่างรู้ถึงความเจ้าเล่ห์ต่ำช้าของหมาป่าตัวร้ายบรรดาเพศเมียที่ถูกถิงกังหลอกเช่นเดียวกับถิงถิง ต่างมองดูหายนะของเขาด้วยความสะใจ“ทำชั่วขนาดนั้นก็สมควรยอมรับชะตากรรมเสียเถอะ”“ใช่ๆ ทรยศเพศเมียตัวเองแบบนี้เอาไว้ไม่ได้”“ถูกต้อง เสื่อมเสียชื่อเสียงเพศผู้หมด”“น่าขายหน้าแทนพี่น้องเผ่าหมาป่าที่ขึ้นชื่อเรื่องรักเดียวใจเดียวจริงๆ”“นั่นสิ กล้าไปหลอกลวงต

หลังถิงถิงพูดคุยกับมู่เฉินรู้เรื่องแล้วเธอกับสามีสัตว์ทั้งสี่ก็นิ่งเงียบมาตลอดทางจนถึงถ้ำของพวกเขา“ถิงถิง เดี๋ยวฉันจะย้ายมาอยู่ถ้ำใกล้กับเธอนะ” มู่เฉินเอ่ยขึ้นพลางชี้ไปยังถ้ำที่ว่างอยู่ถัดออกไปจากถ้ำของซีห่าว ทำให้ทุกคนหันกลับมามองเขาเป็นตาเดียว“ได้ไงกัน ไม่ใช่นายบอกว่าเผ่าเงือกต้องอยู่ใกล้น้ำงั้นรึ?” ถิงถิงถามกลับไป“ขอโทษนะถิงถิง เมื่อก่อนฉันโกหกเพราะไม่อยากอยู่ใกล้เธอ แต่ตอนนี้เธอเปลี่ยนไปแล้วฉันเองก็เปลี่ยนไปด้วยเหมือนกัน ฉันอยากอยู่เคียงข้างเธอนะ”“เงือกที่มีพลังวิญญาณระดับฉันไม่จำเป็นต้องอยู่ใกล้น้ำก็ได้”“ฉันน่ะอยู่บนบกได้นานนับเดือนแล้วค่อยลงไปแช่น้ำบ้างเป็นครั้งคราวก็พอ อีกอย่างใกล้ๆนี่ก็มีธารน้ำใสไหลผ่านอยู่ไม่ใช่เหรอ ฉันอยู่ได้สบายมาก”“อ้อ..จู่ๆนายก็เลิกโกหกเพราะอยากอยู่ใกล้ฉันขึ้นมาแล้วสินะ” ถิงถิงอดประชดมู่เฉินไม่ได้“ใช่ ฉันชอบเธอและอยากอยู่ใกล้ๆคอยดูแลเธอยังไงล่ะ” มู่เฉินพูดตรงจนถิงถิงอึ้งไปอีกครั้ง“เดี๋ยวนะ ฉันขอถามอะไร