บททั้งหมดของ พัง: บทที่ 61 - บทที่ 70

ฉันนั่งรอเขาที่หน้าสำนักงานไม่นาน พี่ทีก็มาถึงจริง ๆ พอเดินเข้ามานั่ง สาว ๆ ละแวกนั้นก็มองเขาเป็นแถว แถมยังซุบซิบดี๊ด๊ากันอีก... ฉันไม่แปลกใจ… ที่เขาจะเลือกกินใครก็ได้ เพราะสาว ๆ หลายคน ก็พร้อมจะเสนอเขา... "เมย์ เลือกห้องยัง" ฉันส่ายหน้า แล้วยื่นแผนผังห้องว่างให้พี่ทีดู

"ดี ๆ สิคะ... จะตลกทำไม" เขาเดินมาใกล้ ๆ แล้วลูบผมฉัน "ตลกอะไร พูดจริง" พี่ทีใช้มือโอบปลายฟ้าไว้ ก่อนที่จะ... ก้มลงมาจุมพิต ที่หน้าผากฉันเบา ๆ "จุ๊บเหม่ง... ให้กำลังใจ" อะไรของเขา คบกันมาสองปี... ฉันไม่เคยเห็นเขาทำแบบนี้เลย หัวใจฉันเต้นแรงมาก! ฉันได้แต่นั

ฉันตื่นมาช่วยงานแต่งน้ำหวานแต่เช้า... วันนี้ฉันได้ถือประตูเงินประตูทองคู่สายฝน ได้ซองมาเยอะพอสมควร แอบดีใจ บรรยากาศในงาน อบอุ่นมาก อาจเป็นเพราะเจ้าบ่าวเป็นผู้ชายอบอุ่น ดูแล เจ้าสาวดีสุด ๆ พยุงเดิน จับมือไว้ไม่ห่างเลย... ฉันช่วยงานจนรดน้ำสังข์ อวยพรบ่าวสาวเสร็จ อยู่ ๆ พี

รักฉันมากงั้นเหรอ... "ขนาดนั้นเลยเหรอ..." ฉันทวนถามสายฝนอีกครั้ง... (อืม แกก็ให้กำลังใจพี่ทีหน่อย เขาไม่เหมือนเดิมแล้ว แกปราบเสือกลายเป็นแมวแล้วเมย์) ฉันกดวางสาย... พร้อมน้ำตาที่หยดลงมา... ฉันพยายามอาบน้ำเข้านอน พลิกซ้าย พลิกขวา ไม่ว่าจะทำอ

ป้าน้อยเริ่มร้องไห้โฮ... ก่อนจะฟุบลงสะอื้นที่โซฟา สมชาย... คนขับรถของคุณพ่องั้นเหรอ... "ฮือ ๆ สมชายเอ้ย แม่กระทั่งแกตาย แกยังรักคุณท่านไม่เปลี่ยน ฮือ ๆ แกยังช่วยเหลือคุณท่าน... แกยังส่งลูกแก มาเป็นเพื่อนคุณหนูเมย์อีก... ฮือ ๆ แกมันคนดีจริง ๆ สมชาย ฉันขอโทษ ฮือ ๆ" ป้าน้อ