All Chapters of ขย่มรักวิศวะร้าย: Chapter 31 - Chapter 40

ตอนที่ 30 พี่ภูมีแฟนหรือยังคะภูวิศกลับมาอยู่กับนรินดาได้เพียงแค่สองวัน เขาก็จะต้องกลับไปนอนที่บ้านตามคำสั่งของมารดา เนื่องจากบิดาของเขาเดินทางไปทำธุระที่ต่างประเทศแบบกะทันหัน และคุณย่าของเขาก็ยังไม่ดีจากอาการเจ็บป่วย นางภาวิณีจึงสั่งให้ลูกชายกลับไปนอนที่บ้าน และนางก็คงอยากจะให้ลูกชายได้อยู่ใกล้ชิดกับลูกสาวเพื่อนอีกด้วย“อีกไม่กี่วันก็จะสอบแล้ว ทำไมพี่ภูไม่นอนที่คอนโดคะ จะได้มีเวลาอ่านหนังสือสอบ แล้วก็ไม่ต้องตื่นแต่เช้าเหมือนอยู่บ้านด้วย”นรินดาถามคนที่กำลังทำหน้าที่ขับรถมาส่งเธอหลังเลิกเรียน“ฉันไม่อยากขัดใจคุณแม่น่ะ คุณพ่อก็ไปต่างประเทศ ที่บ้านอยู่กันแต่ผู้หญิง ถึงจะมีคนสวนมีคนขับรถที่เป็นผู้ชาย ก็ไม่ได้ทำให้แม่ฉันอุ่นใจขึ้นมาหรอก”ภูวิศอธิบายให้นรินดาเข้าใจ “พี่ต้องโทรหาหนูก่อนนอนทุกคืนเข้าใจไหมคะ”“อืม ปกติฉันก็โทรหาเธอก่อนนอนอยู่แล้ว ตั้งใจอ่านหนังสือนะ ปิดเทอมจะพาไปเที่ยวทะเล”หญิงสาวถึงกับยิ้มกว้าง เมื่อได้ยินว่าเขาจะพาไปเที่ยว เพราะที่ผ่านมาเธอกับเขาอยู่ด้วยกันแต่ในห้อง แทบจะไม่ได้ออกไปเที่ยวที่ไหนด้วยซ้ำ“ดีใจจัง จะได้เที่ยวกับพี่ภูแล้ว”{ฟอดดด}“หึ”เธอแนบปลายจมูกลงที่แก้มส

ตอนที่ 32 พี่ยินดีรับฟังเวลาเลยผ่านไปนานนับชั่วโมง นรินดายังคงนอนร้องไห้ฟูมฟายด้วยความเสียใจ เธอไม่สามารถอธิบายความเจ็บปวดให้ใครฟังได้ สิ่งที่เธอทำได้ในตอนนี้คือ ปลดปล่อยให้ความเจ็บปวดนั้นออกมากับน้ำตาที่อาบสองแก้ม“ฮึกๆ ฮื่อๆ”{แอ๊ดดด}เสียงคนเปิดประตูห้อง หญิงสาวไม่อาจหลบซ่อนความเสียใจที่มีในตอนนี้ได้ เธอหันไปมองคนที่เดินเข้ามาทั้งน้ำตา“เป็นอะไรครับ ร้องไห้ทำไม ยังไม่ดีขึ้นเหรอ”น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างสุภาพ เขาลากเก้าอี้เข้ามานั่งข้างๆเตียงคนป่วย และมองใบหน้าสวยด้วยความเป็นห่วง“เปล่าค่ะ ฮึกๆ”เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงสะอื้น และปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาอย่างไม่รู้สึกอาย “มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า บอกพี่ได้นะครับ หรือว่ามีเรื่องอะไรทุกข์ใจ ระบายออกมาได้เลน พี่ยินดีรับฟังและให้คำปรึกษา”“ฮื่อๆๆ อึก ฮื่อๆ”หญิงสาวยังคงร้องไห้สะอึกสะอื้น นรินดาไม่รู้ว่าเธอควรจะพูดเรื่องนี้ให้คนตรงหน้าฟังดีหรือไม่ เพราะที่ผ่านมาเธอเอาแต่เก็บความเจ็บปวดไว้ในใจเพียงคนเดียว“ทะเลาะกับแฟนเหรอ ระบายความในใจให้พี่ฟังได้นะ มันอาจจะทำให้ปลายฟ้ารู้สึกดีขึ้นก็ได้”ยิ่งเขาพูดแบบนั้น เธอยิ่งรู้สึกเสียใจจนอยากหาที่พึ่งเพ

ตอนที่ 34 คลิปฉาวNC18+ภูวิศขับรถกลับมาที่คอนโดหรูด้วยอารมณ์คุกรุ่น มุมปากหนึ่งข้างมีรอยแดงช้ำที่เกิดจากการชกต่อยกับเกรท รวมใบถึงลำตัวที่เขารู้สึกปวดระบม {แก๊ก~แอ๊ดดด}เขาใช้คีย์การ์ดเปิดประตูหน้าห้อง แล้วเดินตรงไปที่ห้องนอนของนรินดา{แค่กๆๆ}ภูวิศพยายามหมุนลูกบิดเพื่อเปิดประตูห้องนอน แต่คนด้านในล็อคประตูเอาไว้ เขาจึงไม่สามารถเปิดได้{ปึ้งๆๆๆ}“!”นรินดาสะดุ้งตกใจตื่น เธอหลับไปตั้งแต่กลับมาถึงห้อง หญิงสาวรู้สึกตกใจ เพราะเธอไม่แน่ใจว่าคนที่มาทุบประตูคือใคร{ปึ้งๆๆๆ}“เปิดประตู!”“พี่ภู”เธอเรียกชื่อของเขาด้วยนะเสียงแผ่วเบา หญิงสาวไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเข้ามาในห้องของเธอได้อย่างไร เพราะที่ผ่านมาเธอไม่เคยให้คีย์การ์ดกับภูวิศ ทุกครั้งที่เขามาหา นรินดาจะต้องเป็นคนไปเปิดประตูให้เอง“ปลายฟ้า เปิดประตูเดี๋ยวนี้!เขาตะโกนเรียกนรินดา“ไม่! หนูไม่มีอะไรจะคุยกับพี่แล้ว เรื่องของเรามันจบไปแล้ว หนูไม่อยากเห็นหน้าพี่ พี่ไม่ต้องมายุ่งกับหนูอีก!”หญิงสาวตะโกนออกมาจากด้านใน{ปึ้งๆๆๆ}“เปิดประตูมาคุยกันให้รู้เรื่องสิวะ! อย่าให้ฉันต้องโมโหไปมากกว่านี้!”เขาใช้กำปั้นทุบประตูและตะโกนเสียงดังจนนรินดารู้สึกหวาดหว

ตอนที่ 36 สะกดรอยตามภูวิศรีบกดดูคลิปวีดีโอที่ออกัสแชร์มาให้เขา ชายหนุ่มถึงกับหน้าถอดสีและรู้สึกกังวลเป็นอย่างมาก“คลิปอะไรคะ เอามาดูหน่อย”นรินดาคว้าโทรศัพท์จากมือของภูวิศมาดู“!”หญิงสาวตกใจที่ได้เห็นคลิปเหตุการณ์ระหว่างภูวิศและเกรทกำลังชกต่อยกันกลางสี่แยกไฟแดง{ครืด~ครืด}“แม่พี่โทรมาค่ะ”หญิงสาวยื่นมือถือคืนให้เขา เมื่อเห็นว่าชื่อที่โทรเข้ามาคือมารดาของเขา ภูวิศหลับตาลงแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เขาตัดสินใจกดตัดสายแล้วโทรหาพี่สาวทันที“ว่าไง ไอ้น้องชายตัวดี ไปก่อวีรกรรมอะไรไว้”พิมพ์พิศาต่อว่าน้องชายทันทีที่เธอรับสาย“ทำไงดีครับพี่พิมพ์ คลิปถูกเผยแพร่จนเป็นข่าวดังไปแล้ว”ภูวิศถามพี่สาวด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล“ไม่ต้องทำอะไรแล้ว ไปเจอพี่ที่สถานีตำรวจ คู่กรณีของภูกำลังเดินทางไปที่นั่น”“ครับ”“อาจารย์พิมพ์ว่าไงบ้างคะ”นรินดาถามภูวิศทันทีที่เขาวางสาย“พี่ต้องไปสถานีตำรวจตอนนี้ รอพี่ที่ห้องนะ”หญิงสาวพยักหน้าตอบกลับภูวิศขับรถมาที่สถานีตำรวจ และพี่สาวของเขากำลังยืนรออยู่{หมับ}พิมพ์พิศาคว้าข้อมือน้องชายเดินเข้าไปด้านใน และชายหนุ่มคู่กรณีกำลังนั่งให้ข้อมูลกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ภูวิศแสดงสีห

ตอนที่ 38 แผนร้ายของอันดา“คิดถึงจังเลย ไม่ได้นอนกอดอีกแล้ว”ภูวิศพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน ขณะที่เขากำลังโทรคุยกับนรินดาในยามค่ำคืน“หนูก็คิดถึงพี่ภู คิดถึงมากด้วย”หญิงสาวตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและมองหน้าเขาผ่านจอมือถือ“วันอาทิตย์พี่จะเข้าไปหานะ เดี๋ยวพาไปเที่ยว”“เย้! เที่ยวที่ไหนคะ ดีใจจังเลย”นรินดาตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด“ขับรถเล่น แล้วก็ไปกินอาหารทะเลของโปรดหนูไงครับ”“ว้าว...อยากให้ถึงวันอาทิตย์แล้วอ่ะ ตื่นเต้น”ภูวิศยิ้มเอ็นดูหญิงสาวที่ทำท่าทางตื่นเต้นและดีใจตลอด“หึ พี่ก็อยากให้ถึงวันอาทิตย์เหมือนกัน อยากกอด อยากหอม แล้วก็...อยากกระแทกหนูด้วย”“อื๊อ คนหื่น จะกระแทกอย่างเดียวเลย”“ก็คนมันหลงเมียไง เด็กดื้อทำของใส่พี่แน่ๆ”เขาพูดหยอกล้อเธอ“ชิ ใครจะไปทำของใส่พี่ พี่นั่นแหละทำของใส่หนู”“หนูนั่นแหละที่ทำใส่พี่”ทั้งสองพูดหยอกล้อกันไปมาและคุยกันด้วยความเข้าใจมากขึ้น“ดึกแล้ว หนูนอนได้แล้วนะครับ พี่ก็จะอาบน้ำนอนแล้ว”“โอเคค่ะ อย่าลืมฝันถึงหนูด้วยนะคะ”“ครับ พี่ก็จะไปเข้าฝันหนูเหมือนกัน คิดถึงนะครับ”“คิดถึงพี่เหมือนกัน ฝันดีนะคะ”“ฝันดีครับ”ภูวิศเข้าห้องน้ำชำระร่างกายหลังจากที่