Semua Bab ขย่มรักวิศวะร้าย: Bab 11 - Bab 20

ตอนที่ 11 ถุงยางเต็มกระเป๋า“ไงวะ คนนี้แซ่บมากไหม ทำไมกลับมาเร็วจังวะ”กอล์ฟถามภูวิศ หลังจากที่เขาหายไปราวๆสิบนาที แล้วเดินกลับมาคนเดียว“กูลืมเอาถุงยางมา ก็เลยให้ใช้ปากแทน แซ่บหรือเปล่าไม่รู้ คงจะอิ่มน้ำของกูจนหนีกลับบ้านไปแล้ว”เขาพูดถึงหญิงสาวคนนั้นอย่างไร้ค่า “ทำไมไม่บอกกูวะ กูพกมาเต็มกระเป๋า”ออกัสหมายถึงถุงยางอนามัย“อืม ช่างเถอะ เรื่องมันจบไปแล้ว กลับกันได้ยังวะ”“แหม...น้ำแตกแล้วจะกลับบ้านเลยเหรอไอ้ภู พวกกูยังดื่มเพลินอยู่เลย อะไรของมึงวะ ”ภีมพูดขึ้น หลังจากที่เขานั่งเงียบอยู่นาน“พรุ่งนี้เช้ากูต้องไปส่งพี่พิมพ์ที่โรงเรียนสอนภาษา รถพี่พิมพ์เพิ่งส่งซ่อม กูไปนะ”เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินออกไปจากผับในเวลาเที่ยงคืน ปล่อยให้เพื่อนทั้งสามดื่มกันต่อไป ภูวิศขับรถไปส่งอาจารย์พิมพ์พิศาที่โรงเรียนสอนภาษาชื่อดัง ย่านพระราม 3 โรงเรียนดังกล่าวเป็นโรงเรียนที่คุณปู่ของเธอเป็นคนก่อตั้งขึ้น พิมพ์พิศาจึงมารับช่วงต่อหลังจากที่เธอเรียนจบจากอเมริกา พิมพ์พิศาเป็นอาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัยเป็นหลัก และเข้าสอนพิเศษที่โรงเรียนสอนภาษาเฉพาะช่วงวันหยุดเท่านั้น และโรงเรียนแห่งนี้มีอาจารย์อีกหลายคนที

ตอนที่ 13 จับกระแทกให้จบๆเขาหายออกไปจากห้องนอนราวๆ 20 นาที แล้วกลับเข้ามาพร้อมถ้วยข้าวต้มร้อนๆ “ปลายฟ้า ปลายฟ้า”“...”ไม่มีเสียงตอบกลับจากคนที่เขาเรียก ภูวิศวางถ้วยข้าวต้มลงบนโต๊ะเขียนหนังสือ แล้วเดินมานั่งลงที่ขอบเตียงนอน “ปลายฟ้า”เขาเรียกเธอพร้อมกับยื่นมือไปเขย่าลำแขนเล็กเบาๆ“อื๊อ อย่ากวนสิคะ หนูปวดหัว หนูจะนอน”เสียงเธอพูดอู้อี้ในลำคอ แต่ก็พอที่ภูวิศจะได้ยินประโยคที่นรินดาพูด เจ้าของห้องถึงกับถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แต่สายตาของเขาดันไปสะดุดที่หน้าอกของเธอ กระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอหลุดหายไป 1 เม็ด เผยให้เห็นหน้าอกอวบใหญ่ ที่มีเพียงเสื้อในสีหวานห่อหุ้มเอาไว้ครึ่งหนึ่ง ภูวิศมองดูหน้าอกใหญ่พร้อมกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“เชี่ย นมโคตรใหญ่เลยว่ะ”เขาเผลอพูดออกมาเบาๆ ก่อนจะเลื่อนสายตามองลงไปที่ต้นขาเรียวขาวของคนที่หลับอยู่ อารมณ์วัยรุ่นกำลังพลุกพล่าน เขากำลังจินตนาการไปในทิศทางหื่นกระหาย เมื่อเรียกสติของตัวเองกลับมาได้ เขาจึงรีบเดินออกจากห้องไป“ไอ้เชี่ย! มึงโรคจิตหรือไงวะ เห็นแค่นั้นทำเป็นหื่น ไอ้เวร คิดบ้าอะไรวะเนี่ย”ภูวิศกร่นด่าตัวเอง ขณะที่กำลังอาบน้ำ ป

ตอนที่ 15 ความสัมพันธ์ลับNC18+“งั้นฉันขอเล่าตัวตนของฉันแบบคร่าวๆแล้วกันนะ เธอจะได้ลองเอาไปพิจารณา”“ว่ามาเลยค่ะ”“ฉันไม่ชอบความสัมพันธ์แบบผูกมัด ไม่ชอบให้เปิดเผยเรื่องความสัมพันธ์ ฉันคุยกับผู้หญิงเพื่อไปจบที่เรื่องบนเตียง จากนั้นก็แยกย้ายกันไป ไม่มีสถานะให้ ส่วนใหญ่จะเป็นแนววันไนท์ และฉันก็ยังไม่ได้คิดที่จะคบใครเป็นตัวเป็นตนด้วย”ภูวิศพูดความจริงอย่างไม่ปิดบัง“แล้วพี่ไม่คิดเหรอ ว่าผู้หญิงเขาจะเสียใจน่ะ”“ก็ต้องคุยกันก่อนไง ว่ารับข้อตกลงได้หรือเปล่า ส่วนใหญ่ผู้หญิงที่เข้าหาฉันก็ไม่ได้สนใจเรื่องสถานะอยู่แล้ว ผู้หญิงพวกนั้นก็ไม่ได้ดีเกินกว่าฉันหรอก”“แล้วถ้าหนูยอมเป็นคนคุยกับพี่ล่ะ มันจะจบลงในครั้งแรกเลยไหม”“ฉันบอกอย่างไม่อายนะ ฉันเป็นผู้ชายเซ็กส์จัด เข้าใกล้ผู้หญิงสวยๆเซ็กซี่ก็มีอารมณ์ตลอด แต่ที่ฉันไม่คิดจะคบกับใครเป็นตัวเป็นตน เพราะฉันไม่ชอบกินซ้ำ ผู้หญิงพวกนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงที่เคยอยู่ข้างห้องเก่าเธอหรอก ฉันถึงไม่คิดจะจริงจังไง”เขาหมายถึงแป้งหอม“หนูอยากรู้ว่า ถ้าหนูยอมเป็นคนคุยกับพี่ มันจะจบลงในครั้งแรกเลยไหม”เธอถามย้ำประโยคเดิม“ฉันก็อยากจะพิสูจน์เหมือนกัน ว่าเธอยังไม่เ

ตอนที่ 17 ขอเอาอีกได้ไหม“อ๊ะ”นรินดาสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อเขาถอดถอนแก่นกายออกจากร่องรักของเธอ {พรึ่บ}ร่างเปลือยเปล่าถูกเขาช้อนอุ้มเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ เขาจัดการทำความสะอาดร่างกายของเธอทุกซอกทุกหลืบ นรินดายังคงเขินอายจนไม่กล้าสบตาเขา ภูวิศอมยิ้มด้วยความพอใจที่ได้เห็นท่าทางน่ารักของเธอแบบนี้ “ขอเอาอีกได้ไหม”น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยกระซิบข้างๆหูเล็ก“งื้อ...หนูยังเจ็บอยู่เลยค่ะ วันนี้ไม่ไหว”เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อย เขากระตุกยิ้มอย่างเอ็นดู เธอไม่เคยเห็นเขายิ้มแบบนี้เลยสักครั้ง ภูวิศแทบไม่ยิ้มเลยก็ว่าได้ แต่วันนี้เขากลับยิ้มออกมาให้เธอได้เห็น“อืม งั้นให้เธอหายดีก่อน ฉันจะกระแทกให้แตกหลายๆครั้ง ทำให้ทุกท่าเลยดีไหม”คนตัวเล็กพยักหน้าตอบกลับเบาๆ พร้อมกับแสดงท่าทีเขินอายอยู่แบบนั้น {พรึ่บ}เขาช้อนอุ้มร่างสาวเข้าไปวางลงบนเตียงนอน แล้วตามเธอขึ้นไป ขณะที่ร่างทั้งสองยังคงเปลือยเปล่า “พี่ภูไม่กลับห้องเหรอคะ”เธอถามเขาพร้อมกับมองตาแป๋ว“ไม่ คืนนี้ฉันจะนอนกับเธอ ขี้เกียจกลับห้อง นอนเถอะ”{พรึ่บ}เขาล้มตัวลงนอนข้างๆเธอ ร่างเล็กถูกลำแขนหนาโอบกอดไว้แนบแน่น แม้ว่าเขาจะอยากทำกับเธอมากกว่าเดิม แต่เข

ตอนที่ 19 ขย่มหนุ่มวิศวะNC20+“วันนี้นอนที่ห้องเธอนะ ฉันขี้เกียจกลับห้องน่ะ”ภูวิศพูดกับนรินดา ขณะที่ทั้งสองยืนอยู่ในลิฟท์ เขาสวมเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมู เธอสวมชุดนักศึกษาแบบที่เคยสวมใส่ ทั้งสองเดินทางกลับพร้อมกันทุกวันหลังเลิกเรียน และไม่มีใครรู้ว่าเธอแอบไปรอเขาที่ด้านหลังมหาวิทยาลัยทุกวัน“ขึ้นลิฟท์ไปห้องพี่อีกไม่กี่ชั้นก็ยังขี้เกียจเหรอคะ”เธอถามคนที่ยืนอยู่ข้างๆ“ทำไม ฉันอยากนอนห้องเธอไม่ได้หรือไง หรือว่าเธอเบื่อฉันแล้ว”เขาถามพร้อมกับจ้องใบหน้าสวยด้วยแววตาแข็งกร้าว “เปล่านะคะ หนูก็แค่ถามดู”“อย่าให้ฉันรู้นะ ว่าเธอไม่อยากให้ฉันมานอนด้วย เพราะว่าเธอจะแอบคุยกับผู้ชายอื่น”นรินดาไม่อยากจะเข้าข้างตัวเองเลยสักนิด แต่เขาทำเหมือนกำลังหึงเธออยู่ เธอเองก็รู้สึกดีไม่น้อย ที่เขาพูดแบบนั้น “หนูไม่ได้แอบคุยกับใครค่ะ เชื่อหนูสิ ตั้งแต่หนูคุยกับพี่ภู หนูก็ไม่สนใจที่จะตอบแชทใครเลย”เธอพูดพร้อมกับเดินนำหน้าเขาออกจากลิฟท์ แล้วตรงไปเปิดประตูห้อง โดยที่มีภูวิศเดินตามหลังมาติดๆ“อืม ฉันเชื่อเธอ”{พรึ่บ}“ว้าย!”เขาช้อนอุ้มหญิงสาวทันทีที่ปิดประตูห้องสนิท จากนั้นจึงเดินเข้าไปที่ห้องนอนของเธอ ซึ่งเป็นห้