ขย่มรักวิศวะร้าย

ขย่มรักวิศวะร้ายนามปากกา InTheStars นักวาด : ตอนยอนไทโป : Reewalll“พี่ร้ายมาหนูก็จะร้ายกลับ...ถ้าพี่ขยับหนูก็จะขย่ม”ทุ่มเททั้งใจทั้งกาย สถานะที่ได้...‘ก็แค่คู่นอนลับๆ’เธออยากยุติความสัมพันธ์ลับแต่เขากลับไม่ยอม สถานะแฟนก็ไม่ให้ แถมยังทำตัวร้ายๆ เพื่อกักขังให้เธออยู่ในสถานะนี้แบบไม่มีวันสิ้นสุดในคืนที่เขาเจ็บเจียนตายเพราะถูกทำร้าย... นรินดา คือคนแปลกหน้าที่ยื่นมือเข้าช่วย ทว่าหลังจากบาดแผลหายไม่กี่วัน เขากลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย... ไม่มีแม้แต่คำร่ำลาจนกระทั่งโชคชะตาเหวี่ยงเขากลับเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง ในรั้วมหาวิทยาลัย และสถานะของเธอกับเขาหลังจากนี้ จะเปลี่ยนไปตลอดกาล​ภูวิศ รุ่นพี่วิศวะปี 3 ชายหนุ่มสุดเพอร์เฟค ผู้มาพร้อมกับความร้ายกาจ เขารักสนุก เปลี่ยนคู่นอนไม่ซ้ำหน้า และไม่เคยคิดจะผูกมัดกับใคร จนกระทั่งเขาได้พบกับเธอ เฟรชชี่ปี 1 คณะบริหารฯ ผู้หญิงคนเดียวที่กุมความลับอันมืดดำ ที่เขาต้องการจะฝังกลบมันไว้​เงื่อนไขบางอย่างนำไปสู่ความสัมพันธ์ลับที่รู้กันแค่สองคน ​แต่เมื่อความใกล้ชิดเริ่มล้ำเส้น นรินดาตัดสินใจสารภาพรัก เพราะอยากเป็นตัวจริง สิ่งที่ได้ตอบแทนกลับมีเพียงคำปฏิเสธที่

ตอนที่ 2 เด็กอ่อนหัดNC18+ภูวิศถึงกับหยุดชะงัก เมื่อเขาเดินไปใกล้ประตูห้องนอน และได้ยินเสียงครวญครางประสานกับเสียงเตียงนอนที่กำลังกระแทกเข้ากับผนังห้อง{ตั๊บๆๆ ตึงๆๆ}“อ๊า...อ๊าย...วินขา...แป้งจุก กระแทกแรงๆอีกค่ะ อื๊อ...แบบนั้นแหละค่ะ ซี้ดดด อ๊า...อืม ชอบมากเลยค่ะ”“อ่าส์...แป้งจะยั่วผมไปถึงไหนครับที่รัก ผมคลั่งแป้งจะตายอยู่แล้ว”{ตั๊บๆๆ}“อื๊อ...แป้งก็คลั่งวินจะตายแล้วเหมือนกัน วินทำได้ถึงใจจริงๆ อ๊ะ”“ซี๊ด...ผมรู้สึกดีจังเลยที่รัก อ่าห์ ผมขอปล่อยในได้ไหม”“อื๊อ...แล้วแต่วินเลย แป้งรับได้หมด วินเป็นคนแรกเลยนะ อ๊ะ ที่แป้งจะให้ปล่อยใน”เสียงคนทั้งสองพูดคุยกันขณะที่กำลังทำกิจกรรมสวาทอยู่บนเตียงภายในห้องนอน ภูวิศตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เขากำลังคิดว่าจะเดินออกจากห้องนั้นไป หรือจะรอคุยกับคนด้านในให้รู้เรื่อง“ซี้ด...แล้วไอ้เด็กวิศวะปีหนึ่งที่ชื่อภูอะไรนั่นล่ะ ผมได้ข่าวว่าแป้งกำลังคลั่งมัน อ่าส์...จริงไหม แล้วมันเคยปล่อยในใส่แป้งหรือเปล่า”“อื๊อ....มะ...ไม่เคยค่ะ แป้งกับภูก็แค่คนคุย เคยมีอะไรกันไม่กี่ครั้ง อ๊ะ ขะ...เขาใส่ถุงตลอด แป้งไม่ใส่ใจเด็กอ่อนหัดหรอกนะ ก็แค่สอนเด็กให้รู้จักเซ็กส์ อ่อนประ

ตอนที่ 4 นอนกับคนแปลกหน้า{พรึ่บ}นรินดานำที่นอนปิคนิคลงมาปูบนพื้นภายในห้องนอนของเธอ ภูวิศนึกขำอยู่ในใจ ตอนแรกเขาเผลอคิดว่าเธอจะให้เขานอนบนเตียงด้วย แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เพราะเขาและเธอถือว่าเป็นคนแปลกหน้าของกันและกัน จะให้นอนแนบชิดกันบนเตียงก็คงไม่ใช่{พรึ่บ}ภูวิศค่อยๆล้มตัวลงนอนบนที่นอนปิคนิค ส่วนนรินดาก็กำลังนอนอยู่บนเตียง เธอเปิดไฟบนโต๊ะเขียนหนังสือเอาไว้ ทำให้ภายในห้องมีแสงสว่างแบบสลัว ไม่ถึงกับสว่างหรือมืดจนเกินไป“ถ้าพี่ภูรู้สึกไม่สบายตัว หรือจะให้ช่วยอะไรก็เรียกหนูได้เลยนะคะ”“อืม เธอชื่ออะไร”“ชื่อปลายฟ้าค่ะ พี่เรียนปีไหนแล้วคะ”เธอตอบและถามเขากลับ“เพิ่งจะจบปีหนึ่ง กำลังจะขึ้นปีสอง เธอก็คงจะขึ้นมอหกสินะ ฉันเดาถูกหรือเปล่า”“ถูกต้องค่ะ”“แล้วเธอเคยพาผู้ชายมานอนที่ห้องบ่อยไหม”อยู่ๆเขาก็อยากถามเธอขึ้นมา“ไม่เคยเลยค่ะ แล้วก็ไม่คิดที่จะพาผู้ชายเข้ามานอนในห้องด้วย ขนาดเพื่อนผู้หญิงหนูยังไม่เคยพามาห้องเลย หนูเห็นว่าพี่ไม่น่าจะช่วยเหลือตัวเองได้ หนูก็เลยให้พี่เข้ามาในห้องไง”“อืม หลังจากนี้ไปก็ไม่ต้องไว้ใจใครขนาดนี้นะ เกิดเจอคนที่เขาคิดไม่ดี เธออาจจะตกอยู่ในอันตราย คนอื่นคงไม่ได้

ตอนที่ 6 หนูจะไม่มีวันลืมพี่“ไอ้เด็กเปรต!”“ไอ้เวร! มึงนี่เอง”ภูวิศจ้องหน้าวินอย่างเอาเรื่อง อีกฝ่ายกำลังงุนงงสงสัยว่าทำไมเขาถึงออกมาจากห้องนั้นได้“อย่าบอกนะว่ามึงแอบมาเช่าห้องนี้เพื่ออยู่ใกล้เมียกู”วินท้าวเอวจ้องหน้าภูวิศตาเขม็ง ใบหน้าของเขายังไม่หายฟกช้ำและปูดบวม บ่งบอกว่าวันนั้นอาการของเขาค่อนข้างหนักกว่าภูวิศพอสมควร“กูไม่จำเป็นต้องมาเช่าห้องเพื่ออยู่ใกล้เมียมึงหรอกนะ อีนั่นมันไม่ได้สำคัญอะไรเลย ก็แค่ผู้หญิงสำส่อน กูไม่ใส่ใจหรอก”เขาตอบกลับด้วยคำหยาบ และมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน วินยืนกำหมัดแน่น แต่เขาก็ไม่กล้าทำอะไรอีกฝ่าย เพราะเขารู้ดีว่าเขาไม่มีทางสู้ภูวิศได้ นอกเสียจากว่าเขามีอาวุธติดมือมา“แล้วมึงเสือกมาอยู่อะไรในห้องนี้วะ”“แล้วมึงเสือกอยากรู้ไปทำไม เมียตัวจริงของกูอยู่ในห้องนี้ กูก็ต้องอยู่กับเมียกูสิวะ”ภูวิศเสแสร้งแกล้งพูดในสิ่งที่ไม่ใช่ความจริง“อย่าให้กูรู้แล้วกัน ว่ามึงมาอยู่ที่นี่เพราะอยากใกล้เมียกู ไม่งั้นกูไม่ปล่อยมึงไว้แน่”“มึงไม่ต้องมาขู่กู คนอย่างมึงน่ะเหรอ ถ้าไม่มีอาวุธก็เหมือนหมาตัวนึงนั่นแหละ จะต่อยกับกูอีกสักรอบไหมล่ะ”{พลั่ก}{ครืดดดด}ภูวิศผลักอกวินและ

ตอนที่ 8 ในที่สุดก็เจอกัน“ภูคะ คืนนี้ว่างไหม ทำไมถึงไม่รับสายบีม”อยู่ๆก็มีนักศึกษาหน้าหมวยร่างเล็กเดินเข้ามาหาภูวิศ“ไม่ว่าง มีอะไร”เขาตอบกลับแบบไม่ได้สนใจอีกฝ่าย“ภูได้บีมแล้วภูจะทิ้งไปง่ายๆแบบนี้เหรอ บีมไม่ยอมหรอกนะ”นักศึกษาสาวปี 3 คณะอักษรศาสตร์ ลงทุนมาตามหาภูวิศถึงคณะวิศวกรรมศาสตร์ เพื่อนๆของเขารีบเดินหนีไป ทิ้งให้ภูวิศเคลียร์ปัญหาด้วยตัวเอง“แล้วยังไง ก่อนที่ผมจะไปห้องบีม เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ บีมทอดสะพานมา ผมก็ยื่นข้อเสนอไป พอบีมตกลง ผมก็สนอง จบแล้วก็ต่างคนต่างไป จะมาเรียกร้องอะไรจากผม ถ้าไม่คิดจะทำตามคำพูด ก็ไม่ควรที่จะเข้าหาผมตั้งแต่แรก”เขาตอบกลับอย่างไร้เยื่อใย ขณะที่อีกฝ่ายต้องการจะครอบครองทั้งกายและใจของเขา“แต่บีมยังอยากไปต่อกับภูไง บีมทำใจไม่ได้จริงๆ บีมอยากคุยกับภูไปเรื่อยๆ เหมือนตอนที่เราคุยกันแรกๆ ให้โอกาสบีมหน่อยได้ไหมภู”หญิงสาวพูดพร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอนคนตรงหน้า แต่เขากลับแสดงท่าทีเบื่อหน่ายอย่างเห็นได้ชัด“ตอนที่บีมเข้าหาผมแรกๆ บีมก็รู้อยู่แล้วว่าผมเป็นคนแบบไหน ใครๆเขาก็รู้กันทั้งนั้น เป็นฝ่ายเดินเข้ามาเอง ก็ต้องยอมรับความจริงสิ เลิกมาวุ่นวายกับผมเถอะบีม”