All Chapters of BADDEST Relationship ก่อนจะเป็นแฟนเก่า: Chapter 31 - Chapter 40

ฉันกำลังถูกเจเดนกระแทกในท่าลิงอุ้มแตงอยู่...ความใหญ่โตถูกสอดใส่เข้ามาในโพรงสวาทรวดเดียวจนสุดทำให้ฉันรู้สึกจุกไม่น้อยแต่กลับทำอะไรไม่ได้เลย สองมือคอยโอบรอบคอของเขาเอาไว้ไม่ให้ตกลงไปบนพื้นสกปรก ขาเรียวเล็กทั้งสองเองก็ต้องทำหน้าที่เกี่ยวกระหวัดเอวหนาเอาไว้“จะ...จุกค่ะ อ๊า!” ฉันเปล่งเสียงร้องครวญครางออกมาโดยไม่สามารถควบคุมได้“หึ! เธอควรจะชินได้แล้วนะ” คนตัวโตแค่นเสียงหัวเราะในลำคอออกมา จังหวะอัดกระแทกความเป็นชายอุ่นร้อนเข้าออกในร่างกายของฉันยังคงความดุดันอย่างต่อเนื่อง“อ๊ะ! อ๊ะ...อา”เสียงครางจากปากของฉันดังลั่นในเขตพื้นที่รกร้างแห่งนี้อย่างต่อเนื่อง นึกหวั่นเกรงในใจไม่น้อยหากมีคนเข้ามาเจอเราควรจะทำอย่างไรต่อดี แต่ดูเหมือนว่าคนที่กังวลใจจะมีแค่ฉันเพียงคนเดียวเพราะเจ้าของแท่งเอ็นใหญ่นั้นกำลังชอบอกชอบใจที่ได้ยินเสียงครางของฉันอยู่“กระแทกแรงๆ ไม่ถนัดเลยว่ะ” เขาบ่นอุบอิบออกมาระหว่างที่พยายามเพิ่มทวีคูณความรุนแรงในการร่วมเพศแต่ด้วยท่วงท่าที่ค่อนข้างควบคุมลำบากทำให้เขาไม่สามารถทำมันได้อย่างเต็มที่ปึก!เรือนร่างเล็กของฉันถูกวางลงบนฝ

ฉันพ่ายแพ้ต่อเจเดนอย่างหมดรูป สุดท้ายแผนการที่แม็กซ์เวลล์วางเอาไว้ก็พังลงไม่เป็นท่า ตกเป็นเบี้ยล่างของคนเห็นแก่ตัวอย่างเขาอีกครั้ง ซ้ำร้ายศักดิ์ศรีที่ยังหลงเหลืออยู่กลับถูกเขาทำลายมันลงอย่างน่าอนาถ ยอมปล่อยให้เขาทำตามใจตัวเองกับร่างกายของฉันราวกับคนไม่มีชีวิตร่างกายบอบช้ำเปลือยเปล่าถูกปล่อยทิ้งให้นอนคว่ำหน้าลงกับเบาะรถนุ่มนิ่มอย่างหมดสภาพ กลิ่นคาวน้ำกามคละคลุ้งไปทั่วทั้งรถ ตัดภาพไปที่ผู้ชายใจร้ายคนนั้นหลังจากถอดถอนความเป็นชายออกจากร่างกายของฉันไปแล้วก็เก็บมันเข้ากางเกงทันทีก่อนจะผละออกไปสูบบุหรี่หน้าตาเฉยฉันปล่อยร่างกายอันอ่อนล้าให้นอนราบลงกับเบาะหนังหรูหราอยู่พักใหญ่ก่อนจะหยิบเอาเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาและพบว่ามันฉีกขาดจนกลายเป็นเศษผ้าไม่เหลือชิ้นดีแล้ว นี่ฉันต้องทนอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าจนกว่าจะกลับถึงคอนโดจริงๆ งั้นสินะปัง!ร่างหนาของเจเดนกลับเข้ามาในรถโดยไม่พูดไม่จาอะไรทั้งนั้น ดวงตาสีฟ้าอ่อนปรายตามองตามร่างกายของฉันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาแล้วถอดมันออก ฉันลอบมองการกระทำของเขาด้วยความงุนงงเล็กน้อย รู้สึกตัวอีกทีเสื้อเชิ้ตสีขาวนั่นก

(Jayden’ s Part)นี่มันเละเทะเสียยิ่งกว่าเรื่องของไอ้เหมเสียอีก...แฟนสาวผู้แสนดีของผมกำลังนอกใจผมผ่านการแสดงออกอย่างชัดเจน เธอคงรักไอ้หมอนั่นเข้าไปแล้วล่ะ แต่ไหนแต่ไรความสัมพันธ์ของผมกับเธอก็ค่อนข้างจะยุ่งเหยิงมากอยู่แล้วตั้งแต่ที่เธอจับได้ว่าผมกลับไปหาชิชาย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งปีก่อน ความสัมพันธ์ของผมกับมิลานดำเนินมาเป็นอย่างดีมาตลอด เธอว่าง่าย เชื่อฟังผมทุกอย่าง ไม่งี่เง่า ไม่ชวนทะเลาะเลยแม้แต่น้อย ชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้ ความรักของเราราบรื่นมาตลอดตั้งแต่เริ่มคบกันมา แต่แล้วความเรียบง่ายในความสัมพันธ์ของเราก็ต้องมีเรื่องให้สะดุดลงผมก็ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง...อะไรที่เรียบง่ายเกินไปก็ดูน่าเบื่อ...ในช่วงที่ผมเกิดรู้สึกเบื่อหน่ายเรื่องของตัวเองกับมิลานอยู่นั้นเอง คนที่ผมไม่ได้คาดคิดถึงมาเป็นเวลานานได้แล้วก็ได้กลับมาหา แฟนเก่าของผมอย่างชิชาได้ทักมาเป็นครั้งแรกหลังจากการเลิกราในรอบสามปี นั่นทำให้ผมเปิดรับเธอกลับเข้ามาในทันทีโดยไม่ต้องคิดเพราะคำว่าเบื่อแค่คำเดียว!สถานการณ์มันคงจะจบลงอย่างง่ายดายหากผมยอมปล่อยมิลานไปตั้งแต่ตอ

(Milan’ s Part)แอ๊ด...ฉันงัวเงียตื่นขึ้นมากลางดึกจากเสียงเปิดประตูห้องของร่างหนา เขาเดินเข้ามาเงียบๆ ก่อนจะนั่งลงตรงปลายเตียง ดวงตาสีฟ้าอมเทาจ้องมองมาเงียบๆ ไม่มีคำพูดใดจากปากของเราทั้งคู่ กลิ่นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อ่อนๆ โชยมาจากตัวของเขาบ่งบอกให้รู้ว่าเจ้าของร่างหนาไปไหนมา“เธออยากไปจากพี่จริงๆ ใช่ไหม?” เจ้าของร่างสูงเปิดปากเอ่ยถามฉันด้วยคำถามเดิม ๆ ที่เราใช้เป็นบทสนทนาหลักอยู่บ่อยครั้งในช่วงหลังมานี้“ใช่ค่ะ” ฉันพยักหน้าตอบรับ สายตาคอยสังเกตท่าทีของคนตัวใหญ่อยู่ตลอดเวลา“อืม นั่นสินะ” เจ้าของใบหน้าหล่อเหลานิ่งไปเมื่อได้ยินคำตอบของฉันก่อนจะแค่นยิ้มออกมาพร้อมเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ“...” ฉันไม่ได้พูดอะไรต่อเพราะรู้สึกเหนื่อยหน่ายที่จะต้องมาทะเลาะกันในเรื่องเดิม ๆ ไปมากกว่านี้ สถานะคนรักแบบค้างๆ คาๆ เป็นอะไรที่สิ้นเปลืองพลังชีวิตของฉันเป็นอย่างมาก“พี่มีข้อเสนอ” เขาเอ่ยออกมาแล้วเว้นช่วงจังหวะในการพูดต่ออยู่พักหนึ่ง“คะ?” ฉันถามกลับอย่างงงๆ ข้อเสนออะไรข

พายุสวาทโหมกระหน่ำได้พัดผ่านไปแล้ว...เสียงหายใจหอบถี่ของชายหนุ่มด้านบนยังคงดังเข้ามาในโสตประสาทของฉันอย่างต่อเนื่อง จุดเชื่อมกลางกายสอดประสานคาเอาไว้ดังเดิม เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาโน้มตัวลงมาพรมจูบบริเวณหน้าผากมนอย่างแผ่วเบา น่าเสียดายที่พฤติกรรมทั่วไปในฐานะคู่รักเหล่านี้ไม่สามารถทำให้ฉันสัมผัสได้ถึงมันเลยสักนิดเวลาผ่านไปนานพอสมควรแต่คนร่างสูงก็ยังไม่ลุกออกไปจากฉันเลย ร่างหนาทาบทับร่างกายของฉันเอาไว้ในท่วงท่าหมิ่นเหม่ดังเดิม ฉันเบือนสายตาจากเขาเสมองไปทางอื่นเมื่อหวนคิดถึงเรื่องราวร้าย ๆ ต่าง ๆ ที่ผ่านมาถูกกระทำเหมือนไม่ใช่คนขนาดนี้หากยังรักลงฉันก็คงบ้าไปแล้วนั่นแหละ การฉุดรั้งเอาไว้ด้วยข้ออ้างว่าให้อุ้มท้องช่างเป็นเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้นเสียจริง คงไม่มีคนปกติที่ไหนเขาทำกันหรอก ยิ่งในฐานะคนเคยรักกันยิ่งควรเห็นอกเห็นใจกัน แต่กับชายตรงหน้านี้กลับแตกต่างออกไป เห็นฉันเป็นตัวแทนของแฟนเก่าก็ว่าเจ็บแล้ว นี่ให้ฉันเป็นแม่พันธุ์ผลิตลูกยิ่งหนักเข้าไปอีกอยากจะหัวเราะออกมาดัง ๆ เสียจริง...นี่มันตลกร้ายเกินไปแล้ว...เจเดนที่ฉันเคยหลงผิดคิดว่าเขาดีมาตลอดวันน